Niemand ziet hoe erg hij is

Als ik eerder wist dat dit bestond, “narcisme”, dan had ik er meer over geweten en was het nu beter met me.

Mijn ogen gingen echt open toen ik kort geleden voor het eerst over narcisme las.

Ik heb een relatie van 18 jaar met een narcist gehad. Inmiddels ben ik 8 jaar gescheiden. En ik heb al die tijd het gevoel gehad dat alles aan mij heeft gelegen, dat het mijn schuld was.

Dat ik een slechte partner was, en een slechte moeder.

Er zijn rechtszaken geweest, de politie is erbij gehaald, ik heb van alles meegemaakt.

Ooit zei hij tegen mijn kinderen: ik maak jullie moeder kapot!
Ik begreep het niet, snapte er niks van.

Maar nu, na zoveel jaar, heb ik schulden.
Mijn ene kind is opgenomen op een gesloten afdeling.
Mijn andere kind is uit huis geplaatst en moest bij haar vader gaan wonen.
Mijn oudste is kapot doordat haar vader haar zusje en broer geestelijk mishandelt en ze daar helemaal niets aan kan doen om het te stoppen.

Dus dit is wat hij bedoelde!
Over de rug van de kinderen, jeugdzorg gemanipuleerd, heeft hij mij kapot gemaakt.
Via mijn kinderen sloopt hij mij.

Ik ben op, moe en alleen.

Niemand die mij gelooft, niemand die inziet dat hij liegt.
Niemand, niemand, niemand!

Ik ben compleet machteloos, zit hier op de bank, ik twijfel:
Ben ik dan toch gek?
Ben ik dan toch een slechte moeder?
Ben ik degene die alles verkeerd doet of heeft gedaan?

Ik weet het niet meer. Als ik alles lees dan klopt het, maar waarom ziet niemand dat? Ben ik dan toch gek, gestoord, alcoholist, borderline of schizofreen?
Dit zijn namelijk de dingen die hij over mij vertelt en soms denk ik zelfs: hij heeft gelijk!

Ik zit er zo diep in dat ik mezelf zou laten opnemen als het kon, gewoon om er zeker van te zijn of hij gelijk heeft.

Maar dan hoor je weer “zie je wel, ze is opgenomen, ik heb gelijk!”

Ik weet het niet meer. Ik wil mijn zoon graag zien. Mijn jongste heeft een omgangsregeling me tmij. Ik kan gewoon niet weg. Maar het liefst wil ik mezelf weer terug.

Maar je weet, alles wat je doet wordt tegen je gebruikt.

Ik heb al vijf jaar jeugdzorg en niemand, echt niemand, ziet wat voor een man hij is!

Dus moet het wel aan mij liggen.

Alles krijgt hij voor elkaar.

Ik moet ervoor vechten, maar het is zo zwaar als je het gevoel hebt dat niemand jou gelooft.

Liefs,
Een moeder die eigenlijk best wel op is

Click Here to Leave a Comment Below

Marie - november 22, 2018

Beste moeder,

Ik herken je verhaal. Ik ben momenteel ALLES aan het doen om mezelf terug te vinden. En om mijn dochters mentaal te sterken en hen hopelijk weg te krijgen bij hem.

Hier zijn een paar dingen die mij helpen / hielpen om mezelf terug te worden :
– dru yoga
– meditatie (TM onder begeleiding)
– lange, afmattende wandelingen in het bos
– slapen, véél slapen
– cranio sacrale therapie (https://elkedagenergie.be/wat-is-cranio/)
– shiatsu
– reiki
– een soort van regressietherapie waardoor ik verzelf leer vergeven en het innerlijk kind in mij heb kunnen troosten (de wonde waardoor de narcist aan je kan)
– alles te weten komen over narcisme, (vb. https://www.youtube.com/watch?v=rLCPDYt1wYk&fbclid=IwAR3Pcwn4YUwZtTU4GyjrIiiI33Sz52ZaTEGc37aU6xIHas2NAdCHUrYQXKg)
– lezen over trauma (vb. https://www.standaardboekhandel.be/seo/nl/boeken/psychologie/9789463160315/bessel-van-der-kolk/traumasporen)

Financieel lijkt dit niet haalbaar, en dat is het ook niet echt. Ik ben een lening aangegaan om deze dingen te kunnen doen, om voor mezelf te kunnen zorgen.
Het belangrijkste is dat je beseft dat het niet jouw schuld is. Hij heeft JOU uitgekozen omwille van je goede eigenschappen (empathie, zachtheid, menselijk waarden, intuïtie…) en heeft die dan 1 voor 1 met de grond proberen gelijk te maken. Je bent het aan jezelf en je kinderen verplicht om terug sterk te worden, om je innerlijk kracht te hervinden.
Ga terug in je lichaam, via welke weg ook. Daar ligt de oplossing.

Veel moed. Laat je moeilijke weg een inspiratie worden voor anderen.

Reply
nita - augustus 4, 2018

Beste moeder…je bent geen slechte moeder…je bent op…opgebrand….machteloos…vernederd…dom gehouden Door een narcist.Zoek een psycholoog die alles van een narcistisch persoonlijkheidsstoornis (NPS) weet.En laat je behandelen want je bent slachtoffer geworden van een man die aan deze stoornis lijdt. Geef de moed niet op…ik ben al bijna 25 jaar getrouwd…kom er nu pas achter dat ik ook slachtoffer ben .geworden…Er is al een melding gedaan …wordt aan gewerkt….ik weet wel dat ik zelf stappen moet ondernemen om uit deze situatie te stappen…best lastig met nog 3 jonge kinderen.Ik wens jou heel veel sterkte en alle goeds beste moeder.

Reply
    oma - augustus 9, 2018

    En of ik dit gevoel ken!!!!
    Stilaan moet je leren voor jezelf op te komen. Zeg NEEN tegen de narcist, bepaal de grenzen , beetje bij beetje en met veel , heel veel moeite. Ik heb ondervonden dat je grenzen stellen de situatie niet beter maakt, maar eigenlijk ook niet slechter. Doe eens iets wat je zelf wil tegen hun zin in : doe alsof zijn (haar ) reactie je niet deert en geloof me beetje bij beetje doe je kleine stapjes in de richting van een eigen leven. Geef aan dat je je niet meer laat doen , denk aan je kinderen en vooral toon je sterk, zelfs al ben je doodsbenauwd. Als de narcist voelt dat zijn macht afbrokkelt zal hij heel heftig reageren en dreigen , maar als je durft dit te overwinnen zal hij (zij) voelen dat zijn reacties geen invloed hebben op jou. Blijf consequent en geef niet toe blijf verder kleine stapjes zetten . Ik weet het , niemand begrijpt dat je moet vechten om doodnormale zaken te mogen doen, en vooral, zoek iemand bij wie je terecht kan en die je steunt, want dat heeft de narcist je afgenomen, hij heeft je totaal geïsoleerd.

    Ik wens je heel veel moed durf en doorzettingsvermogen, je zult het nodig hebben, en begin met heel kleine zaken waar je jezelf mee blijmaakt al weet je dat dit veel problemen zal meebrengen.

    Reply
    agnes - december 27, 2018

    Beste Nita,

    ook ik zit in het zelfde schuitje.. leef met een agressieve narcist. Mijn melding bij de politie heb ik later ingetrokken, instanties die mij en de kinderen wilden gaan helpen desnoods met de hulp van het OM heb ik om de tuin geleid omdat ik zo vreselijk bang was dat hij me kapot zal maken over de rug van de kinderen. De jongste was nog geen drie en ik was in verwachting van de tweede. Ik heb de kracht en de moed niet om bij hem weg te gaan. Hij heeft gedreigd dat ik dan de kinderen zeker niet zal krijgen. Heb mij, door de jaren heen op momenten dat het beter ging en ik weer hoop kreeg dat hij zal veranderen, in de schulden gewerkt. Bij hem. Mijn salaris verdien ik ook bij hem. Het is dus zo moeilijk om mij en de kinderen van hem los te maken. Wat mij blokkeert is vooral de angst dat ik het als alléénstande moeder niet red, dat ik met mijn kinderen in de armoede beland. En de gedachte dat de kinderen naar hem zouden moeten gaan conform de omgangsregeling maakt me waanzinnig bang. Hij bekommert zich enkel om eigen behoeften. Is niet in staat om de kinderen te kleden of eten voor ze klaar te maken. Raakt boos als ze te veel aandacht vragen. Nu ben ik erbij en kan ze nog waar nodig beschermen en ingrijpen. Maar als ik er niet bij kan zijn? Zulke gedachten maken mij wanhopig. Enige wat ik mezelf en de kinderen nog wens is een rustig leven zonder hem. Zonder de continu dreiging wat er weer gaat gebeuren.

    Reply
      Saar - december 28, 2018

      Beste Agnes,

      Wat moedig van je om ondanks alles toch nog als eerste aan de kinderen te kunnen denken, in eigenlijk alles wat je schrijft. Het web waarin je zit is een herkenbaar web voor velen die met een narcist te maken hebben (gehad). Ik vraag me wel af wat je bedoeld met armoede, wat is armoede voor jou? Ik zelf heb het financieel gezien nooit breed gehad maar ik ervaar daar geen ellende van, maar wellicht dat dit voor jou anders kan zijn. Een gelukkige moeder en kinderen die niet steeds op hun tenen hoeven te lopen is ook wat waard! Maar de angst die je hebt heeft ook met eigenwaarde en beeld te maken denk ik, eentje die een narcist duurzaam tracht te slopen en ondermijnen. Want stel je eens voor dat je helemaal niet zo arm zou eindigen maar redelijk financieel goed en eigenlijk best gelukkig? Just imagine it. De wereld zit altijd vol met kansen, ook voor jou. Toch besef ik me ook dat het web waarin je zit een hele lastige is om uit te geraken en dat je ontmoedigt bent geraakt. Zeker met een agressieve narcist is veiligheid ook erg belangrijk om naar te kijken voor je enige stappen neemt. Daarom hoop ik dat je de stap zal nemen om steun te gaan halen van buitenaf. Begin eens met een gesprek met de huisarts, met een hulpverlener, iets voor en van jezelf buitenshuis, voor zover de mogelijkheden er toe zijn. Leer je kinderen zoveel mogelijk dat de woede van hun vader niet aan henzelf ligt, maar aan hun vader, zonder te stoken kun je toch ook aangeven dat veel van zijn woede niet iets is waar zij wat aan kunnen doen, dit zal ze heel veel helpen. Ik ben zelf groot geworden in een gezin met een narcistische ouder en een zich wegcijferende andere ouder. Het probleem voor mij was dat ik me door beide niet gesteund hebt gevoeld en dus net zo goed alleen had kunnen groot worden. In jou verhaal lees ik dat je wel degelijk steeds betrokken bent bij je kinderen. Alleen al dat kan erg veel verschil maken in hun verdere leven. Vergeet niet hoe belangrijk dat voor kinderen is, en hoe belangrijk jij dus bent voor je kinderen. Veel geluk

      Reply
Petra Boerebach - mei 15, 2018

Niemand ziet het, omdat hij zo goed de schijn op weet te houden voor de buitenwereld. Je bent geen slechte moeder! Ik ben het eens met Lilian: Wat je ook doet, geef niet op! Zorg ervoor dat jij je goed gaat voelen over jezelf. Ga sporten, eet gezond, ga wandelen in de natuur. Zoek de hulp van een goede psycholoog (eentje die ervaring heeft met narcistisch misbruik!), schrijf al je frustraties op. Het voelt nu misschien alsof je daar nu niets aan hebt, maar het is noodzaak dat jij je weer goed gaat voelen over jezelf. Dan word je sterker, dan heb je (meer) het gevoel dat je het aankan! Als je goed voor jezelf zorgt kun je er ook weer zijn voor je kinderen. Heel veel sterkte!

Reply
Lilian - april 29, 2018

Als ik jou verhaal lees gaan mijn haren recht overeind staan. Allereerst wil ik aangeven dat ik oprecht met je te doen heb en dat wat jou overkomen is, verschrikkelijk is en onrechtvaardig. Jij en je kinderen hadden/hebben veel beter verdient dan dit. Ik hoop dat je mijn volgende woorden kunt lezen zonder dat als een verwijt te horen, want dat is zeker niet zo bedoeld. Je bent slachtoffer van iets gruwelijks waar geen mens door heen zou moeten gaan. Toch ga ik het volgend zeggen:

Sta op en vecht.

Als je wilt dat je uit je depressieve machteloze gevoelens komt. Wat jou nu lam legt is dat je bent gaan geloven dat je niet bij machte bent. Dus doe zoveel mogelijk wat wel in jou macht ligt en leg je focus zoveel mogelijk op het welzijn van je kinderen en jezelf. Het kan zijn dat je moet beginnen bij de basis, maar iedere stap waarin jij macht en controle kan ervaren over je eigen leven zal je sterker maken. Het is de enige weg uit deze psychische hel. Grijp iedere vezel aan om jezelf hieruit te trekken want je zit in een moeras en je moet jezelf eruit trekken.

Nogmaals, ik verwijt je helemaal niets, het beste paard van stal kan dit overkomen door die pestwezens van een narcisten. Ik kan het weten want ik ben opgegroeid met een narcistische ouder. Ga er maar van uit dat je de volgende woorden ter harte mag nemen:

Before you diagnose yourself with depression or low self-esteem, first make sure that you are not, in fact, just surrounded by assholes.

Kick ass moeder, je kan het. Ga desnoods eerst op vechtsport, ren je woede er uit en trap tegen boksballen, ga gesprekken aan met je dokter/ hulpverlener maar leer te vechten voor je leven en dat van je kinderen! Je bent het waard, dubbel en dwars en jou kinderen ook. Je bent het waard en er valt nog heel wat moois in je leven te beleven. Maar je moet deze beslissing maken om te vechten. Niet tegen deze narcist, laat hem zoveel mogelijk links liggen als je lukt. Maar vecht voor jezelf en je eigen kinderen.

Veel succes. Lilian

Reply
Nicky - maart 27, 2018

Hoi mama’s,
al wat ik je kan zeggen, blijf vechten en geloof in jezelf. NEE JE BENT GEEN SLECHTE MOEDER!!!
Ooit komt de tijd dat de waarheid boven komt.

Ik was bijna 2 jaar samen met een narcist. Ik leerde hem kennen op het werk. Na een maand of 2 voelde ik dat er “iets” niet klopte. Zoveel typische dingen waar ik toen niet wist dat het narcisme was. Hij kwam letterlijk tussen mij en mijn zoontje staan. Politie mogen er bij halen…. Hele toestanden, drama, drama, drama, de traantjes, de eeuwige verontschuldigingen, de klap van het ontdekken van de onvoorstelbare leugens,…

En ja, ik ben bijna mijn werk kwijt geraakt. Mijn collega’s tegen me opgezet. Rondverteld dat ik niet goed zorgde voor mijn zoontje. Maar ik heb nooit opgegeven. Ik trok het me zo aan dat ik iedereen hem geloofde dat ik hem stalkte en dat ik opeens niet meer professioneel was. Hij moest mij en mijn zoontje onderhouden zogezegd.

Ik had hem aan de deur gezet voor “zijn wraak” en vond mezelf terug. Een glimlach kwam terug en toen hij dat zag, dan kwam zijn wraak… ALLES wou hij kapot maken.

Maar hij heeft zichzelf de das omgedaan en is uiteindelijk op staande voet ontslaan en zit nu in de gevangenis.

Ik leef voor mijn zoontje en reisde reeds de hele wereld af om mijn kleine man te helpen. Altijd veel te veel uren gewerkt en nederig verder gestreden om zijn toekomst te verbeteren, ook al zeiden de dokters hier dat hij geen toekomst had. En na 7 jaar keihard vechten, hebben dokters van over de hele wereld opgenomen voor ons wegens bewezen diensten, zonder te weten wat er met mijn ex speelde.

Mijn kleine man mag straks een droomreis maken, gaan zwemmen bij dolfijnen. En ik mag naar een Europees congres voor professionals gespecialiseerd in zijn ziekte (ook al ben ik maar een mama) en een paar maanden later mag ik naar een gelijkaardig congres in Las Vegas.

Blijven geloven in jezelf! Blijven vechten! Zoek jezelf terug en geef niet op!

Ik weet van mezelf dat ik nog een healing proces door moet, want er zijn nog momenten dat ik triest ben en zijn positieve kanten mis. Binnenkort wordt mijn zoon gedoopt en mijn ex betaalde voor zijn outfit. Kleine man ziet er zo knap uit. En het doet mij pijn dat ik zijn smile niet kan delen met de persoon die daar toch ook een deel voor zorgde en waar ik mijn leven wou mee delen. Alleen, die persoon wil zichzelf niet aanvaarden… en te narcistisch om te kunnen veranderen.

Dikke knuffels en hou de moed erin!
Van n mama met een missie.

Reply
Petra - maart 10, 2018

lieve moeder,

Ik zie hoe erg hij is. Ik zie het. Weet je waaraan? Aan jouw verhaal. Aan de schade voor jou, voor je kinderen.
Aan jouw vragen. Oprechte vragen uit jouw ‘zelf’. Vragen die hij zichzelf niet zal stellen.
Ik zie het aan hoe diep kwetsend en zonder compassie hij handelde. Zonder eigen verantwoordelijkheid. Alle pijn projecterend op jou en zeer veroordelend over jou. Jij bent getraumatiseerd geraakt. Mede door jeugdzorg die zich niet genoeg kan verplaatsen in het effect op jou en de kinderen.
Ik las ook iets heel moois hierboven. Iets dat hoop geeft.

“Maar het liefst wil ik mezelf weer terug’.

Dat is wat je wil!
Oefen de volgende gewoonte. Iets wat ik ook oefen en wat voor mij ook nog een uitdaging is.
Zodra je gedachten beginnen over ‘hem’, draai het om en begin je over ‘mezelf’.
Het is als het herschrijven van een grammofoonplaat.
Eerst hoor je nog honderd keren ‘hij’, en dan komt er af en toe ook ‘ik’.

Steeds een beetje duidelijker.
met alle pijn en boosheid en verdriet die daar ook bij hoort.
‘jezelf’ was helemaal weg. en ‘jezelf’ komt weer terug, wordt steeds een beetje meer voelbaar.
Door het puur erkennen naar ‘jezelf’ van je gevoelens. Dat kan soms erg zeer doen.

Soms begint een gedachte met ‘ik heb behoefte aan….’ en dan een pauze.
Gewoon wachten.
Waar heb ik eigenlijk behoefte aan?
Het antwoord komt vanzelf.
Uit jou.
Zo bouw je een nieuwe, gezondere relatie op met ‘jezelf’.
Vandaag, in kleine stapjes, kun je beginnen.
Oefen elke dag, en wees lief en mild en geduldig voor jezelf.
Wees de liefste ‘moeder’ die je voor ‘ jezelf’ kunt zijn.

Vanuit de groeiende, gezonde, liefdevolle relatie met ‘jezelf’ kun je ook aan de relatie met je kinderen gaan bouwen.
Waar hebben zij op een moment behoefte aan?
En kun je dat, in verbinding met ‘jezelf’, op dat moment aan ze geven, of niet? en kun je dat benoemen?
Als je ‘jezelf’ in totaliteit kunt omarmen, en onderdrukte delen uitnodigt zich te laten zien, kun je ook je kinderen met hun gekwetste delen uitnodigen, en ze leren hoe ze in gezond contact met zichzelf kunnen ‘zijn’.

Ik zie jou.
Dank je wel dat jij er bent.

Veel liefs,

Petra

Reply
    mylife - maart 21, 2018

    Ik ken het gevoel; het doet pijn als je slachtoffer bent, niemand je wil geloven en er zelfs mensen zijn die ‘meewerken’ om een slachtoffer nog meer in het nauw te drijven
    Er is zo weinig bekend over (Verborgen) Narcisme. En meestal geloven mensen (ook politie, advocaten, rechters) het verhaal van de dader. In mijn omgeving werkt iemand bij een hulplijn die dergelijke slachtoffers/kinderen zou moeten helpen, maar gelooft ook zonder meer zijn verhaal, omdat daders zich naar buiten als perfect presenteren. De werkelijkheid en mijn eerlijkheid wegen niet op tegen zijn verhaal. Slachtoffers van (Verborgen) Narcisten hoeven zichzelf niks te verwijten. Wat je in de relatie ook doet; ze maken je sowieso kapot (zie Narcistic Supply) en weggaan is de enige oplossing. En je er van bewust worden dat het niet aan jou ligt en je een prachtmens bent. Er is onlangs een actie gestart “Narcisme nader bekeken voor slachtoffers”-petitie.nl Je kunt deze tekenen voor betere herkenning en erkenning van Narcisme, in de hulpverlening rechtspraak en onderwijs. Het is de bedoeling om de petitie in april 2018 te overhandigen aan de Tweede kamer

    Reply
    mir - maart 11, 2019

    Petra,
    prachtig geschreven, voelbaar dat je dit pad zelf hebt gelopen,
    je komt van ver en er is hoop voor iedereen.

    Lieve wanhopige en sterke moeder,
    je bent niet alleen,
    je bent niet gek,
    je stelt jezelf vragen die een narcist nooit aan zichzelf zou stellen.
    Petra reikt je hierboven, handvatten aan die echt werken!
    ik weet het, want ze werkten ook voor mij.
    Reik uit naar anderen die weten waar je doorheen gaat,
    Veel liefs

    Reply
Lieve moeder - maart 2, 2018

Dag lieve moeder

Ik geloof jou en ik herken jouw gevoel maar al te goed! Laat je niet verder kelderen!!
Ook ik ben 18 jaar getrouwd geweest met een narcist.
Ik wist ook niet met wie ik te doen had … nu ben ik sinds 2 jaar gescheiden …
Ben een lange en zware weg gegaan ook …
Heb mezelf ook (te) veel in vraag gesteld …
De enige uitkomst die ik gevonden heb: te lief geweest!

Als je het wenst, neem eens contact op met me via mail …

Warme groet
Een groot moederhart

Reply
    Bettina kimaz - maart 8, 2018

    Beste mensen, ook ik lees hier mijn verhal. Ik ben een Duitse een was getrouwt met een narz. Man met een veel ergere narcistische moeder. Ook ik zit diep in de hel en niemand gelooft mee.kan ik ergens in België hulp krijgen? Alles was ik tot nu gelezen had klopt tot op de punt. Mvg, bettina kimaz

    Reply
    Marianna - april 30, 2018

    Jolanda!
    Hoe gaat het met je?
    Waar ben je nu?
    Mijn mailadres: levenopnieuw@gmail.com. Mail me als je kan, twee mensen kunnen altijd meer dan één, juist in onze aantallen staan we sterk!
    Groet, Marianna.

    Reply
    Marianna - april 30, 2018

    Als je echt in een diep diep dal aan het vallen bent, en je denkt dat je er niet uitkomt, dat je op zelfvernietigingsmodus over wilt gaan: bel 112, bel 112, bel 112! Er blijft altijd een deel van jezelf bestaan die nog wel door wilt gaan met leven, alles wilt doen om te overleven, dat laatste restje hoop, in die cruciale momenten moet je dat deel van jezelf 112 laten bellen, en zeggen wat er gaande is “ik ben bang dat ik mezelf wat aan ga doen, help me snel, voordat het te laat is”. Misschien is dit voorbarig, ruk ik je hulpkreet uit de context, maar het boezemde me angst in om jouw woorden te zien staan op mijn beeldscherm. Hopelijk heb ik de situatie verkeerd geïnterpreteerd!

    Reply
Leave a Reply: