Narcisme in relaties

Een relatie hebben met een persoon die lijdt aan narcistische persoonlijkheidsstoornis is vaak een destructieve relatie. Amerikaans wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat personen die lijden aan narcistische persoonlijkheidsstoornis slecht zijn in het onderhouden van relaties.

Verliefd worden op een persoon die lijdt aan deze stoornis is in het begin vaak niet moeilijk, tot de werkelijke narcist boven komt drijven. Vanaf dat moment is het vaak een relatie waarin manipulatie, vernedering en gevoelens van onmacht een hoofdrol spelen.

Beginfase

Narcisten zijn vaak in het begin erg interessant, charmant en leuk. Ze stralen een bepaald zelfvertrouwen uit wat erg aantrekkelijk kan zijn. De kans dat de omgang met een narcist in het begin van een relatie erg leuk is, is niet ondenkbaar. Narcisten hebben de eigenschap om mensen te manipuleren en zullen dit in het begin van de relatie ook doen.

Zodra de gevoelens van verbondenheid van het “slachtoffer” richting de narcist groter zijn geworden, zo erg dat direct afstand nemen moeilijker wordt, zetten narcisten vaak hun klauwen in de persoon waarmee ze de relatie hebben en laten deze niet meer gaan. Vanaf dat moment bestaat de kans dat je gemanipuleerd bent of gaat worden.

Enkelen kenmerken van een narcist zijn:

  • Gaat van de ene relatie naar de ander
  • Praat slecht over vorige relaties
  • Gaat vaak vreemd
  • Jaloers, claimend en bezitterig
  • Toont geen empathie
  • Is niet voor reden vatbaar omtrent zijn eigen gedrag
  • Heeft veel kritiek op anderen
  • Continu op zoek naar conflicten in de relatie
  • Geeft anderen graag een minderwaardigheidsgevoel
  • Eisen van de partner dat ze dingen opgeven
  • Is dwingend in de relatie
  • Liegt en bedriegt om hun zin te krijgen
  • Kan niet alleen zijn
  • Vraagt alle aandacht
  • Kan geen sorry zeggen
  • Ontvangt graag liefde en waardering maar geeft hier niks van terug

Dit zijn slechts enkele kenmerken die een persoon die lijdt aan narcistische persoonlijkheidsstoornis in een relatie kan tonen. Er zijn er natuurlijk nog een hoop meer. Belangrijk kenmerk is dat narcisten niet in staat zijn om rekening te houden met anderen. Een eigenschap die binnen een relatie uiteraard voor problemen zorgt!

Narcisme in relaties

Wanneer een relatie langer duurt, komt de ware narcist vaak naar boven. Er kan binnen deze relatie wreed en agressief gedrag ontstaan, zeker als niet aan de voorwaarden van de narcist voldaan wordt. Een narcist zal proberen iemand dwangmatig dicht bij zich te houden, zal jaloers gedrag vertonen maar zal aan de andere kant zorgen dat de persoon waarmee ze de relatie hebben geen grip op hen krijgt.

Belangrijk voor narcisten is dat hun partner geen macht over hen krijgt en ze niet afhankelijk worden van deze persoon. De partner wordt binnen deze relatie vaak tot een bezit gemaakt, waarbij de gevoelens van de partner totaal ondergesneeuwd worden door het gedrag van de narcist.

Ik hou alleen van mezelf

Een persoon die lijdt aan narcistische persoonlijkheidsstoornis zal vaak van niemand anders houden dan zichzelf. Dit wordt natuurlijk niet zo uitgesproken om te voorkomen dat de partner dit doorkrijgt en weg gaat. De woorden “ik hou van jou” zijn dan ook geen woorden die in het vocabulaire van een narcist voorkomen.

Een narcist wil niet dat de partner zelfstandig wordt en zal alles doen om dit te frustreren. De narcist is bang voor een 1 op 1 relatie en zal hier, voor zijn gevoel, alles aan doen om zich hier niet daadwerkelijk in te begeven. Uiteraard niet zo erg dat het merkbaar is voor de partner en deze de narcist zal verlaten. Hij zal dus afstand houden binnen de grenzen die voor hem ongevaarlijk zijn.

In een relatie zal een persoon de lijdt aan narcistische persoonlijkheidsstoornis proberen zijn partner te misleiden door haar een gevoel van onduidelijkheid en onzekerheid te geven. De partner zal hierdoor vaak harder haar best doen. De narcist houdt van deze aandacht maar weet van zichzelf dat hij deze persoon nooit te dichtbij zal laten. Hoe meer iemand dus zal investeren in een narcist, hoe meer de narcist zich qua gevoel van deze persoon af zal keren. Terwijl de narcist wel geniet van de aandacht en zich graag op een voetstuk geplaatst voelt.

Realiteit is dat een relatie met een persoon die lijdt aan narcistische persoonlijkheidsstoornis vaak kansloos is. Narcisme in relaties is vaak dodelijk. Relaties met narcisten eindigen dan vaak ook op een pijnlijke en vaak lelijke manier. Narcisten zullen ook weer snel hun best doen om een nieuw “slachtoffer” aan de haak te slaan.

Carolina

"Via NarcismeGids wil ik meehelpen om het stilzwijgen rondom narcisme te doorbreken. Dit doe ik door kennis en tips te verspreiden en ruimte te bieden voor het delen van ervaringen door (ex-)slachtoffers."

Click Here to Leave a Comment Below

HJ - maart 24, 2020

Hallo,

Even het verhaal van mijn afschrijven, na een relatie van 3 jaar met een narsiste ben ik deels verlost. Ondanks dat ik het zelf wel 100x heb uitgemaakt in onze relatie omdat telkens mijn grenzen werden overschreden en ik mij door ongelukkig voelde, mis ik haar op een bepaalde manier toch in mijn leven en dat doet pijn. Zeker nadat het uit was ze binnen 2 weken weer een nieuwe vriend had en ze iedereen via fb insta moest laten weten hoegelukkig ze nu wel niet is en hoe goed ze bij elkaar passen.

Dit doet pijn omdat ook wij een heel actief sociaal leven hadden, waarbij het mij op gegeven moment wel opviel dat het wel heel erg voor de buiten wereld was. Alles moest altijd breed op FB worden vermeld en als ik dit dan geen like gaf kreeg ik commentaar.

In bij zijn van andere altijd heel vrolijk en lief, maar zodra we thuis waren lui op de bank, altijd moe en zeuren over iedereen en over vanalles.
Als er zaken waren die ik niet leuk vond of als ik iets vroeg, kreeg ik standaard de opmerking loop niet zo te katten. waarop ik vaak reageerde ik kat helemaal niet. Tevens vaak het laatste woord willen hebben, zich overal met haar kont indraaien, constant willen weten waar ik ben en of er geen andere vrouwen in mijn omgeving zitten.

Wanneer we naar feestjes gingen, liep ze constant aandacht van andere mannen te vragen, achteraf kwam ik er achter dat je vaak ook de telefoon nummers verzamelde. Als ik dan vervolgens met een vrouw in gesprek was, was ze telkens als de kippen bij en kreeg ik onderweg naar huis hele preken en verwijten naar mijn hoofd.

Regelmatig betrapte ik haar op allemaal kleine leugens of overdrijvingen en als ik haar daar mee confronteerde dan was ik raar.

Omdat ik het belangrijk vind dat mijn partner weet wat mijn angsten onzekerheden en zaken waar ik spijt van heb gehad in het verleden weet heb ik dit altijd met haar besproken. Later werden deze zaken keihard tegen mij gebruikt als het haar uitkwam.

Als ze haar zin niet kreeg begon ze altijd heel gemeen te doen en probeerde me altijd te straffen, was op alles en iedereen jaloers en altijd negatief over de positieve dingen van andere.

In het begin niet maar toen het eenmaal begon te veranderen werd het opgegeven moment steeds erger, als ik aan gaf meer behoefte te hebben aan intimiteit, dan was het resultaat geen intimiteit, als ik bv links zei dan zei ze standaard rechts. Als ik de auto aan mijn kinderen uitleende dan had ze daar altijd commentaar op.

Het grootste probleem is dat ik echt van haar gehouden heb en eigenlijk alles heb willen doen om haar gelukkig te maken, ik ben alleen vergeten ook aan mij zelf te blijven denken en dat heeft me in een heel diep dal gebracht. Het gaat langzaam beter met me maar ik voel dat er nog een lange weg te gaan is.

Het grootste verwijt wat ik mij zelf geef is dat ik genoeg signalen heb gehad van ho stop dit is niet goed dit doet een normaal mens niet. maar telkens praten ik het goed naar mij zelf en omgeving. hierdoor ben ik ipv 6 maanden (toen het nog leuk was) veelste lang doorgegaan. telkens als ik het uit maakte kwam ze een paardagen later weer terug en dan dacht ik, ach zand er over ze is ook best lief. dan ging het een week of paar weken weer goed en dan begon het weer.

Het constant misbruik maken van mij en anderen puur alles uit eigenbelang, alleen rekeninghouden met de andere als het echt niet anders kan, maar nooit spontaan.

Deze mensen zijn zeer toxic sommige mensen hebben ze snel door en worden dan door de narsist gelijk afgestoten of wordt je ontmoedigd om mee om te gaan.

het is nu wonden likken en de stukjes weer oprapen en proberen weer vertrouwen in de liefde te krijgen, Het is voor mij nu eerst belangrijk dit eerst te verwerken voordat ik in een nieuwe relatie stap, anders krijgt deze nooit een eerlijk kans

Reply
Hoe verloopt het herstel na narcistisch misbruik? - VKoN - juni 23, 2019

[…] bevinden in een relatie met een narcist kan vreselijk zijn. Een narcist toont geen echte interesse in een ander, is vaak gevoelloos en […]

Reply
Saar - december 23, 2018

Ze is niet alleen fake, ze verkoopt ook nog eens iets wat je niet kan verkopen: De liefde van een ander mens. Leer liever jezelf lief te hebben, en ga op zoek naar mensen die jou ook vanzelfsprekend hun liefde aan je geven. En stel.. het was iets wat wel had gekund, een liefde terug winnen van iemand die je blijkbaar niet voldoende liefheeft, dan nog is de actie om hem op deze wijze terug te krijgen niet gebaseerd op liefde voor deze andere mens, maar op angst en hebzucht. Dus nee.. dank je.. ik geef mijn geld liever aan een werkelijk goed doel.

Reply
Nadia - december 21, 2018

Ik lees zoveel verhalen over slachtoffers van verhalen. Ik herken mijzelf heel erg in deze verhalen. Zullen wij een Whats app groep beginnen. Waar wij met elkaar kunnen praten, vooral de mensen die nog steeds contact hebben met een nareist. Samen bedenken hoe wij hier uit gaan stappen. Eb verhalen met elkaar delen.

Reply
    Salina De Vries - december 30, 2018

    Ik heb precies hetzelfde meegemaakt deze week.. doet zo vreselijk pijn. Ineens verlaten voor een ander . Na allemaal mooie dingen gezegd te hebben vorige week tegen mij

    Reply
    Snoek - december 30, 2018

    Nee, sorry, een whatsapp beginnen met volslagen vreemden terwijl dit al een erg gevoelige situatie is lijkt me niet verstandig. Je weet maar nooit tegen wie je het hebt.

    Reply
    Joelle - februari 26, 2019

    Ik zou wel in de whatsapp groep willen , lijkt me fijn

    Reply
      Hellen Doorhof - april 8, 2019

      Als die groep er is wil ik dit ook graag

      Reply
        Callie Krans - november 3, 2019

        Heb 2 jaar een uiteindelijke rare relatie gehad met wat achteraf bleek een narcist , is nu een jaar geleden dat het ook op een rare manier uitging maar ben nog altijd niet in staat een nieuwe relatie aan te gaan wordt steeds teruggegooid op het verleden en Ja ik sta ook open voor een app groep met vrouwen die hiermee te maken hebben of hebben gehad

        Reply
    Erik - september 15, 2019

    Hoi ik zou wel in jullie app groep willen

    Reply
Elizabeth - oktober 10, 2018

Ik wil getuigen over een spell caster die me helpt mijn gebroken huwelijk te herstellen nadat mijn man bijna van me is gescheiden voor een andere vrouw, ben blij vandaag dat we allebei weer samen zijn dankzij Dr. Ocolose, de grote spreukgieter. U kunt contact met hem opnemen op zijn mobiele nummer of hem toevoegen op WhatsApp +2348101599658 E-mail hem op: ocolosehelp@gmail.com

Reply
    Frank - oktober 10, 2018

    Sorry hoor maar iedereen die zijn man terug wil die er met een andere vrouw van door wil, is niet helemaal lekker in zijn bovenkamer. Daar nog eens bijkomend dat een dergelijke hocus pokus helemaal niets gaat doen voor je behalve dat het je extreem veel geld gaat kosten.

    Reply
prestamos urgentes con asnef y garantia de nomina - mei 19, 2018

Edad máxima de 65 años, 300€ para nuevos clientes.

Reply
Sandra - mei 18, 2018

Bent u op zoek naar een betrouwbare hacker die u kunt vertrouwen? Neem contact op met eazlife98 AT gmail DOT com voor alle soorten hackdiensten, zoals het wissen van strafregisters, het stimuleren van credit scores, achtergrondcontroles, het in rekening brengen van schoolcijfers en alle sociale media-accounts zoals Facebook, instagram, WhatsApp, Snapchat, Twitter, enz.

Reply
    lilian - mei 18, 2018

    Een hacker vertrouwen om criminele dingen te doen? Het moet niet veel gekker worden.

    Reply
    Aroena - mei 19, 2018

    Kan ik je bellen?

    Reply
      Karin - mei 19, 2018

      Aroena hoort bij Sandra,.. zo doorzichtig dit.

      Reply
        Deborah - april 23, 2019

        Echt he!!

        Reply
          Erik - september 15, 2019

          Ik zou wel in die app groep willen
          Zit in een narcistische relatie

          Reply
Maria - februari 12, 2018

Hoi ik had een relatie met een man bijna 1 jaar een van de eerste maand hij hebt mij gevraagd geilijk voor samen wonen een ik heb gezegd dat net ik ben verguzend om zelefstandig te wonen ik heb paar jaren gewoon met mij zus tot ik huisje krijgen….ik ben geen famlile hier in Nederland ,,dus als wij samen wonen ik wil alles op papier woord gezet dat de huis woord ook voor mij,,,andres als gebeurd iets mij zus helpen mij nooit meer zij is getrouwd en ze hebt 2 kinderen…dus mijn vriend hebt gezegd Neeee de huis is allen voor mij ik heb zelf gekchokt en later woord voor mijn kinderen…dus hij wui zoo met mij wonen niks op papier woord gezet ..ik dat mijn huis door betalen en mijn werk verlaten en bij hem werk zoeken ..of bij hem op adres dat inschrijven worden maar de boodschapen moet betalen en eten koken en schoonmaken zijn huis…een ik was niet akkord ik was erg bang zoo met iemand te wonen..steel je voor hij overleden of grote ruzie is,,ik ben geilijk op de straat ik ben alles kwijt ook mijn zorg toeslag een ik krijgen minder uwv uitkering….wat zal jullie over mijn setuatie zegen…GROETJES MARIA

Reply
    Gabriella - april 26, 2018

    Maria ben je nog samen met deze man nee toch? Ik zou het niet vertrouwen dat hij gelijk wil samenwonen maar dat het huis dan alleen van hem word en ik vind het ook niet eerlijk helemaal dat jij dan boodschappen moet betalen en schoonmaken enz. Lijkt erg alsof hij misbruik van je wilt maken.

    Reply
      Coen - april 29, 2018

      Dit heb ik meegemaakt met een poolse vrouw ze wou ook gelijk na 1 maand dat ik bij haar kwam wonen en alle eigenschappen van een narcist had zij ook

      Reply
        jozef - mei 18, 2019

        hey ik was met een Poolse narciste totaal gestoord relatie met oude en jonge mannen met oude en jonge dames met neef van haar man met schoonzoon van haar dochter ,ze zit in Maaseik

        Reply
Ikje - januari 4, 2018

Ook ik heb (als vrouw) het sterke vermoeden in een destructieve relatie te zitten met een vrouw. In het begin alles super, maar dat verandert snel eens ik voor haar gevallen was. Alles was en is dan opeens mijn schuld, ook al weet ik heel goed dat zij er een even groot aandeel in heeft, maar dit ondanks alles ontkent. Als ik haar hier tracht op aan te spreken, volgt een tirade aan beschuldigingen aan mijn adres en dat ik het veel te groot maak. Zo moet ik bijv. gewoon wéten hoe haar te behandelen. Als ik eens een mindere dag heb, gedraagt ze zich alsof ze te weinig aandacht van me krijgt. Als ik haar zeg dat ik het gevoel heb dat mijn gevoelens en gedachten er niet echt toe doen, dan weerlegt ze dit met het feit dat ik de daguitstap toch mag kiezen of wat er ’s avonds op het menu staat (ook niet altijd trouwens)? Als ik wil afspreken met vriendinnen mag het zeker niet te vaak en moet het op een moment dat het haar uitkomt, dit is dan zogezegd bezorgdheid en ga zo maar door. Als ik hier tegenin wil gaan, omdat het zo onnatuurlijk voelt, hebben we zeker ruzie die ze niet wil uitpraten, omdat het geen zin heeft.

Tot je je afvraagt of dit wel normaal is. Ik vind het rot dat ik me steeds weer door haar laat meeslepen. Heeft iemand tips/ervaringen om hier tegenin te gaan? Sterkte aan allen die hetzelfde meemaken. Wie me wil contacteren om ervaringen/verhalen uit te wisselen, laat maar weten.

Reply
    Me - januari 10, 2018

    Ook ik zat in zo’n relatie met een vrouw. Ben zelf ook vrouw. . Alles is zo mooi in t begin…verhuisd voor haar, eigen huisje gekocht omdat t voor ons belangrijker zou zijn om dichter bij elkaar te zijn en zo konden bouwen aan een fijne relatie. Vanaf t begin hebben wij bij tijd en wijle al veel heftige discussies gehad. Dec 2016 wilde ze me pushen om samen te wonen en luisterde ze niet naar mij, mijn wensen. Haar ding ging voor. Dit dan ook wel weer uitgepraat maar t was de zoveelste discusie om eigenlijk niets. Maart 2017 ben ik dan toch haar kant op verhuisd, huid en haard achterlatend, gezorgd dat ik met mn werk in een andere vestiging kon werken, gezorgd dat ik mn eigen stekje zou hebben en toch dicht bij elkaar. Tijdelijk zijn we gaan samenwonen totdat mijn huis klaar was om t te gaan bewonen. Afgelopen zomer begon t gezeik eigenlijk al van haar. Zeggen dat ze zoveel moeite heeft dat ik mijn eigen huis heb. Pas toen kwam ik er achter dat ze een masker heeft opgehade al die tijd. Ze eigenlijk niet wilde dat ik bij haar weg ging omdat t voor haar voelde als verlaten. Uren en dgn over gesproken tot dat na de zomer vakantie het gezeik en gemanipuleer pas echt een wending kreeg. Door haar egocentrisch gedrag is bij mij een knop omgegaan, het ging om haar! Haar gevoel, haar uitingen naar mij, haar losse handjes…. wat ik ook deed om t haar in te laten zien dat dit afgesproken was, het zou gaan om t dichter bij elkaar te zijn, t is allemaal aan dovemansoren gericht geweest. Na een heftige uitbarsting van haar en ik t strontbeu was om er nog in mee te gaan, heb ik de relatie verbroken. In t begin van de breuk bleef ze me maar lastig vallen en niet alleen mij maar nog veel erger, mn moeder, zus, zwager en mijn vrienden. Onder t mom van: ik houd zoveel van je en kan niet zonder je heb ik mijzelf totaal van haar afgesloten. Zelfs een melding gedaan bij de politie. Als ik nu terugkijk, nu ik ‘los’ van haar ben, realiseer ik me dat dit gedrag al vanaf t begin van de relate is geweest. Mocht je me willen mailen dan kan/mag dat. Mss dat we elkaar wat kunnen helpen/bijstaan.

    Reply
      Marieke - april 4, 2018

      Hey dames
      Herkenbaar. Ik ben een vrouw en was tot afgelopen weekend samen met een vrouw. Tot de bom ontplofte. Ze werd gek om een nietige discussie. Ze intimideerde me, duwde me, had me vast. Ik heb de politie gebeld. Die is tussengekomen en zij is naar haar moeder gegaan. Heel het weekend kwam ze haar spullen halen. Probeerde ze me terug voor haar te winnen. Ik voel me zo dom. Zo misleid. Alles is 1 grote leugen geweest. Boosheid, verdriet, verontwaardiging zijn maar enkele van de vele gevoelens die door mijn lichaam gieren. Vandaag pas las ik over narcisme. En heel het verhaal viel op zijn plaats. Ik zou het fijn vinden om met jullie, gelijkgestemden hierover te praten. Ervaringen uit te wisselen. Elkaar misschien ook wat te steunen.

      Reply
        klaske - april 17, 2018

        Hallo ook ik ben slachtoffer geworden van een narcist ,had echt geen idee ben wel gewaarschuwd maar heb dat in de wind geslagen denk dat het komt door de charme waar mee je word ingepakt door zo iemand ,ze weten precies van wat ze daar voor moeten doen .Die vriend van mij faket ook nog eens dat hij zelfmoord zou gaan plegen en wist ook al hoe hij dat zou gaan doen ,was daar kapot van achteraf was dit helemaal niet het geval dus hoe ziek kan zo iemand zijn ? Ben er achter gekomen dat hij ook alweer zijn klauwen in een ander slachtoffer heeft gezet,voel me dom maar gelukkig trap ik niet meer in zijn leugens ,ze proberen altijd weer contact te leggen ondanks alles wat je doet om dat te voorkomen .
        Het is een wijze les geweest duur betaald door de gezondheidsklachten die je daar van over houd.

        Reply
      Tine - augustus 30, 2019

      Hey, ik weet niet of je dit nog leestmaar herken dit volledig! Zit er nu in, mijn lailadres is Enyaboat@hotmail.com
      Mijn naam is tine
      Gr

      Reply
    Sandrina - januari 19, 2018

    Eveniets kwijt ik weet en voel dat mijn man een teken van narsisme mazr ik hou van hem hey ontneemd mij alles geld is van hem terwijl ik geen inkomsten heb .. ik rook hij ook hij legt mij iedere morgen 15 sigaretten klaar ik kan met niemand bellen want hij heeft mijn gsm in beslag genomen ?? Kan dit alles wij zijn getrouwd en ikzelf heb geen inkomsten ??? Wanneer krijg ik eindelijk eens een fatsoenlijk antw … KAN HIJ MIJ ZOMAAR ALLES ONTNEMEN x xxx Sandrina

    Reply
      J - januari 20, 2018

      Nee dat kan niet, dat is misbruik. Hij zal dit echter goed praten door bijv iets te zeggen zoals, we zijn getrouwd dus dan moet dat zo. Maar je moet beide de leefregels overeenkomen. Het lijkt er nu op dat jij niks te zeggen hebt. Dat is dus geen gelijkwaardige relatie. Aan JOU de keuze of je daar in mee wil gaan. Zowiezo is het misschien wel handig dat je je eigen inkomsten gaat krijgen, een baan of een uitkering dat maakt niet uit. Maar zolang als jij financieel van hem afhankelijk bent, zal er niets veranderen.
      Succes. J.

      Reply
      vera ndering - maart 4, 2018

      Natuurlijk is dit niet normaal. In een normale relatie deel je, geef je elkaar vrijheid en maak je elkaar sterker. De enige oplossing is weggaan, want het kan steeds erger worden. Voor hulp kun je o.a. terecht bij de gemeente (voor een uitkering) en bij slachtofferhulp.
      Over (Verborgen) Narcisme is bij veel mensen, ook hulpverleners, rechters en in het onderwijs nog weinig bekend.
      Om meer aandacht aan (Verborgen) Narcisme te besteden is een actie gestart. ~~~~~~Voor betere herkenning en erkenning van Narcisme in de hulpverlening, rechtspraak en onderwijs. Op petitie “Narcisme nader bekeken voor slachtoffers” kun je de petitie tekenen waarvan het de bedoeling is dat de overhandiging in april 2018 aan de tweede kamer zal plaatsvinden~~~~.

      Reply
      Annemaria - april 1, 2018

      Ik heb 20 jaar samengeleefd met een narcist, was blind voor de liefde voor hem, maar heb 5 maanden geleden de stap gezet. Hij maakt mij nog steeds het leven moeilijk, maar voel me terug vrij. Een gevoel dat ik niet meer kende, de moeite waard.

      Reply
    Cs - januari 23, 2018

    Helemaal herkenbaar, helaas 12 jaar ondergaan waarvan 5 jaar gehuwd. Vrouw met vrouw ook. Zij wil scheiden zei ze me een week geleden uit het niets. Maar na 1 week kan ik gelukkig de puzzel al leggen mede dankzij mijn kinderen en familie en vrienden. Het geeft me een gevoel van misselijkheid, boosheid maar ik weet nu al dat het na verwerking een verlossing zal zijn. 12 jaar onderdrukt door een persoon die geen gevoel geeft maar enkel loze woorden. Heel confronterend ook 🙁 veel sterkte aan alle slachtoffers.

    Reply
    koen - februari 6, 2018

    Narcisme… Ik heb 3 lange relaties gehad, de eerste was ok en is gwn uitgebloeid. Mijn twee laatste liefkes beweren dat ik een narcist ben. Ondertussen ben ik 34, heb mezelf leren kennen en besef dat ik narcistische trekken heb. Ik zie mezelf graag, enkel als mijn dochter weent of mijn broer of mijn ouders afzien van de pijn, voel ik ook hun pijn. In al mijn 2 laatste relaties ging het in begin perfect. Na een tijd komt er gedoe. Is alles wat ik zeg zogezegd vals en manipulatief. Ik krijg de stempel: narcist. Ik moet hun loslaten want ze gaan door n hel bij mij. Da lukt me niet, en idd, als ik voel da ik ze verlies komen de juiste woorden ineens er vlot uit. Kan ik hun ophemelen en erken ik mijn fouten en beloof dat da nimeer zo zal zijn. Op die moment meen ik die woorden uit de grond van men hart. Maar bij het minste conflict erna is het vooral. “Gij zijt ziek, he zijt zot, narcist, ge maakt mij kapot” dus ja. Dan geloof je da na een tijd. Maar wat nu? Ben ik een moster? Mag ik geen relaties meer beginnen. Mij stoort het vooral dat elke narcist als een slecht persoon beziet wordt. Ik weet 100% zeker dat ik geen slecht mens ben en geloof in een relatie met respect, geborenheid maar ook vooral 100% eerlijkheid en BEGRIP. Vroeger was een persoon met ADHD een lastig en stout kind. Nu begrijpen we hoe ze in elkaar zitten en zijn we begripvol. Wel, dit is mijn grootste frustratie. Narcist=slecht. Ik als narcist zijnde wordt daar heel kwaad van. Ik voel me onbegrepen, net als zovele “narcisten”. Mijn huidige vriendin heeft adhd, zo goed als alle kenmerken. Ik heb erover gelezen en leer hier uit om er positief op in te spelen. Nergens vind ik een artikel, ” hoe een relatie met een narcist te doen slagen” … Nee. Enkel een opsomming van de helse eigenschappen en vooral: maak je los, het lukt nooit…. Leuk.

    Reply
      Lilian - mei 1, 2018

      Koen? Wie zegt dat jij een narcistische persoonlijkheidsstoornis hebt? Want daar gaat het hier over. Wanneer je in een relatie/ vriendschap zit die jou verdenkt van narcisme en dat steeds tegen je gebruikt is dat een ongezond contact. Tenzij er sprake is van een diagnose van een professional.
      Voor het zelfde geld ben jij niet degene die narcistisch is, maar is het het zelf of zijn jullie het beide niet maar wordt het wel ingezet als argument blijkbaar om een strijd te winnen. Alle vormen hiervan zijn ongezond.

      Wanneer je te maken hebt met iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis is dat echt wel heel iets anders dan ADHD hebben. Deze mensen zijn zo twistziek en relatie gestoord, die kennen geen andere verhouding met mensen dan een ziekelijke waarin ze in de macht-controle positie zitten. Iedere andere vorm van contact vinden ze te bedreigend.

      Wanneer jij terug springt in het gareel wanneer je vriendin zegt dat je narcist ben en jij dan alles weet te zeggen en te doen om haar terug te winnen (voor dat moment) betekent niet dat je een narcist bent. Wanneer je twijfelt aan jezelf hierin, kan je altijd opzoek gaan maar iemand die het echt kan weten.

      Succes
      Lilian

      Reply
      Carel - juni 28, 2018

      Ik denk dat jullie niet zo snel moeten oordelen.
      Ik ben opgegroeid zonder vader en mijn moeder die werkelijk een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft en sadistische trekjes heeft.
      Om iemand te kunnen overwinnen met narcisme moet je de narcist net zo behandelen als ze jou doen en er nog een schep bovenop doen.
      Anders zal er niets van je zelfvertrouwen overblijven.
      Mocht dit een lange tijd zijn geweest dat je met zo iemand hebt moeten leven. Kan het zijn dat je zelfs niet meer tegen mensen normaal kan doen ook niet tegen die het wel gewoon goed bedoelen. Dat moet je begrijpen mischien heeft deze persoon het niet in de gaten. Verdedigings mechanisme
      En daarbij moet je onthouden. dat ook de narcist iets verschrikkelijks heeft meegemaakt om zo te zijn geworden.

      Je hebt ook mensen die over zichzelf praten en alleen aan hun eigen denken.
      maar die ervaar ik niet arrogant of narcistisch, die zijn bezig overzichzelf omdat de enige manier om je eigen sterker te maken en te groeien in het leven is door zelfreflecteren.
      En kom als jij je hele leven al hebt geleefd bent gekleineerd, geslagen, voorgelogen en er niemand na je omkeek en niemand het in de gaten had.
      Vind ik dat je eens lekker egoïstisch mag zijn.

      Zit daarom toch liever met 3 mensen in een kamer die overzich zelf praten dan met 3 mensen die constant over andere bezig zijn.

      Maar dat is mijn mening.

      Reply
    john - februari 14, 2018

    Er bij weg gaan, het liegen wordt alleen maar erger, en ze gaan je nog meer op eisen. Is heel moeilijk, maar als ze een ander tegen komt dan laat zij je zitten met jouw gevoel.

    Mvg,

    John

    Reply
    Verbruggen Jan - maart 6, 2018

    Zo snel mogenlijk van weggaan meid, zij zal nooit veranderen, tot niet op de positieve manier die jij alsook hoopt te krijgen… spreek uit ervaring. Je mag me altijd een sms nalaten als je wil.

    Reply
    Cynthia - maart 16, 2018

    Hoi
    Ik heb een relatie met een man die een narcist blijkt te zijn in de begin had ik het niet door nu zijn we 3 jaar verder en zijn ware aard komt naar boven en het en het steeds erger wij wonen niet samen maar hij is iedere dag bij me dat vind ik fijn maar ik loop thuis op mijn tenen eens in de maand gaat ie uit zijn dak hij zoekt dan ruzie om dan vervolgens een paar dagen niks van zich te laten horen en komt dan weer terug en doet net dat er niks aan de hand is ruzie gaat nergens over hij wilt niet dat ik onder de zonnebank ga ik mag niet naar mijn familie mag niet naar buiten alleen thuis zitten hij wilt mij kapot maken maar dat lukt hem niet ben te sterk en ga er tegenin ik ben op het punt er een einde aan te maken ik heb nog een zoon van 17 die niet van hem is maar van mijn ex man die mijn nog steunt. Mijn advies aan iedereen die dit meemaakt stop er gelijk mee zoek hulp steun bij mensen waar je van houd geloof mij dit maakt je kapot ik wil weer vrij zijn mijn leven weer terug ben liever alleen en sterk dan met iemand die je eigen ik weg neemt.

    Reply
      Anoniem - mei 25, 2018

      Hij wil sorrie hoor bent niet van deze persoon bent met elkaar niet van elkaar dat allemaal toe laat ongelovelijk
      Je leeft maar eenkeer he leven is tekort moet van je zelf houden moet gewoon eigen dingen doen die jij leuk vind om te doen hij heeft daar niets over te zeggen

      Reply
    Kaat - april 29, 2018

    Hoi Ikje,
    Als ik het zo lees heb je te maken met een persoon met sterk narcistische trekken en dan heeft praten totaal geen zin.
    Tenzij de ander open staat voor kritiek en ook zichzelf onder de loep durft te nemen.
    Zo niet dan ga je er onherroepelijk aan onderdoor.
    Ik zou zeggen: wegwezen en geen moeite meer doe om te praten.
    Groetjes en sterkte

    Reply
    Marj0n Hanse - mei 20, 2018

    Als je zo een moeder had, en jij was haar dochter…zou je je danniet verzetten?…Ik wel…zo moet Jij je ook tegen haar doninantie verzetten, ze houdt je klein ….laat je niet verder ondersneeuwen en breek met de vrouw! Dit is geen liefde

    Reply
    R. - oktober 26, 2018

    In normale relaties tonen mensen empathie, en assertiviteit, dat is de wil om in conflicten iets op te lossen met elkaar, bij Narcisme (verborgen) en de andere variaties leeft deze wil niet ook niet een beetje zij richten zich alleen op het gebruik(misbruiken) van je aanwezigheid en manipulatie. Iets anders is er niet als je echt met een volkomen narcist te maken heb voel je gewoon dat er iets niet klopt, je kunt het best vanbinnen afscheid nemen, en afstand creëren. Dit niet openlijk bespreken maar gewoon doen, dat is niet makkelijk wel echt noodzaak om daarna geen enkel contact meer te leggen, wat je in het begin gezien hebt is niet meer dan een weerspiegeling van je eigen liefde wat in het eind alleen betekend dat alles gebaseerd was op de leugen, fake of what voor excuus je er zelf voor wilt blijven geven denk niet dat je iets over het hoofd gezien hebt, narcisten denken dat ze slimmer zijn maar zijn in veel topics zo eruit te pikken mbt de eigenschappen die je overal kunt vinden, het is net alsof je er een sjabloon om kunt leggen en het perfect past, dat is ook echt zo, het is niet jou fout, vergeet jezelf dus niet mee te nemen naar een nieuw hoofdstuk in je leven en laat deze persoon ver achter je.

    Reply
sur - januari 3, 2018

Ik heb me net losgeworsteld uit een narcistische relatie met een vrouw. Welke vrouw heeft ook een vrouwelijke partner gehad die narcistisch is? Ik wil graag in contact komen en elkaars verhalen horen. Ook hoe jullie bij wegblijven terwijl zij je steeds weer opzoekt.

Reply
    m - januari 3, 2018

    Hoi ik heb hetzelfde meegemaakt. Lijkt in het begin allemaal zo leuk, maar na verloop van tijd komt de ware aard wel boven. Erg heftig als je er middenin zit!

    Reply
      W - januari 3, 2018

      Jep, ken het helemaal. Kan een heel boek schrijven, nog nooit zoiets meegemaakt. Dacht mijn wereldvrouw te hebben ontmoet, het klopte allemaal. De gesprekken, de geweldige sex, de hobby’s , het gezamenlijk wandelen in het bos, nog meer geweldige sex en praten over bij elkaar zijn, samenwonen, samen dingen doen, samen gezellig op de bank, alles was perfect. Totdat…… we gingen samenwonen. Het eerste was toen ik thuis kwam van het werk, een stiltemoment, ze praatte niet tegen me en toen na vier keer vragen, wat er aan de hand was, had namelijk geen idee, kreeg ik van haar te horen dat ik maar goed moest nadenken, dan kwam ik er wel achter. Dat was een moment dat ik dacht : WAUW !! wat was dat !! Ik heb in deze periode ook nog nooit zoveel Wauw gedacht !! Het ene moment poeslief en vijf minuten later tegen me zeggen dat ze niet het bankhang type was en handje vasthouden ( had ik ook nooit zo gezegd en bedoeld, alleen maar ’s avonds lekker op de bank tegen elkaar aan en genieten van elkaar ) Het ene moment me aanraken en kussen en het andere moment ver van me af zitten en niks meer zeggen. Met een discussie of ruzie niks willen uitpraten. Een ongewone relatie aanhouden met haar Ex waar ze niet alleen nog werkte maar ook eten naartoe bracht. Totaal geen gevoel of interesse meer in me tonen, geen sorry zeggen als het duidelijk haar fout was, altijd moest ik het goed maken. In bed omdraaien en ik mocht haar niet meer storen, sarcastisch opmerkingen maken, mijn hobby’s , die ze eerst leuk vond, aan tafel tijdens het avondeten afzeiken en stom vinden. Zeggen dat ik jaloers was en haar niet vertrouwde omdat ze nog zo goed met haar ex zou omgaan, terwijl ze die toen we nog niet samenwoonde finaal de grond in stampte letterlijk, en altijd zei dat het een emotieloze dooijjuuuu lul was. Nu gedroeg ze zichzelf ineens compleet emotieloos. Er was geen diepzinnig gesprek meer mee te voeren. Afstoten en aantrekken, constant. Lange periodes waarin we sex hadden en ineens helemaal niks meer. En als je erover begon dan was ik een zeikerd. Ik was steeds maar een zeikerd, ze wilde nergens over praten. Nu heb ik in september ongeveer een gesprek gehad met een collega, en die zei, kijk eens bij narcisme. Wat ik toen las, brak mijn hart. Daar staat precies omschreven hoe mijn vriendin is. Zij is de gesloten narcist, de wolf in schaapskleren. Ongelooflijk !!! Eerst nog opnemen voor haar, maar in september heb ik een beslissing genomen. Niet de mooiste van mijn leven, maar ik had geen keus meer. De “slachtoffers “van een narcist zullen mij wel begrijpen denk ik, maar ik heb expres een ruzie gemaakt waar haar oudere kinderen bij waren en waardoor mij werd gezegd dat ik het huis moest verlaten en iets voor mezelf moest gaan zoeken. Het lukte, ik ging iets zoeken en heb inmiddels iets gevonden. Binnenkort woon ik alleen. Sterkte aan alle “Slachtoffers “, maar ook narcisten. Het lijkt me geen pretje om zo te zijn. Voor de slachtoffers, geef het op, probeer niet langer, ja ik weet het, het was zo mooi, maar het komt niet meer terug, ze komt nooit meer terug !!! Ga verder, wordt jezelf en move on !!!!

      Reply
        m - januari 3, 2018

        Erg hekenbaar verhaal! Je hebt zelf niet door dat je erin trapt, je gaat er gewoon in mee. Achteraf weet ik nu zo veel wat ik nog niet wist toen ik midden in de relatie zat. Frustrerend en een opluchting tegelijk. Ondanks dat ik er zelf steeds weer intrapte zei m’n onderbuikgevoel al langer – ook al tijdens de relatie – dat er iets niet klopte. Geven en nemen is in de beginfase nog gewoon gelijkmatig (ik kon toen nog niks verkeerd doen: ik was de liefste, mooiste vriendin etc.. die ze had gehad), maar dat wordt steeds meer nemen en niet meer geven. Allerlei plannetjes hebben maar die nooit waarmaken, eerst heel lief, klef en aardig doen, en 10 minuten later alleen nog maar kunnen chagrijnen en negatief doen. Halve dagen niks zeggen en geen antwoord geven op vragen komen me ook erg bekend voor. Als je dan vraagt wat er is, krijg je doodleuk te horen dat je háár een schuldgevoel aanpraat. Alles wordt omgedraaid naar de slachtofferrol. Zij had de touwtjes in handen; althans dat wilde ze, maar veel verwachtingen op allerlei gebieden kon ze niet waarmaken. Ik was vaker bij haar dan zij bij mij. Zij had alles al bedacht qua huisje-boompje-beestje. Ik deed hard mijn best om ook mijn mening-gedachten-ideeën kenbaar te maken, maar die werden vaak meteen weggewuifd als die niet in het plaatje pasten. Bovendien kon ze vaak erg denigrerende opmerkingen maken of minachtend doen, terwijl het dan als ‘grapje’ bedoeld was. Had ik dan een keer – heel voorzichtig – kritiek op haar, dan was de wereld te klein en liep ze weg…Nou goed, zo kan ik nog wel even doorgaan met voorbeelden noemen. Vond het destijds erg heftig en verwarrend om mee te maken (het was één grote emotionele achtbaan), maar ben nu blij om te weten hoe de vork echt in de steel zit. Je gaat ook aan jezelf twijfelen, maar gelukkig weet ik nu dat ook dat achteraf niet nodig was…hebben/hadden jullie dat ook? Fijn om te lezen dat er meer vrouwen zijn die zich hierin herkennen!

        Reply
          J - januari 23, 2018

          Ja plannetjes maken, beloftes doen etc, dat is een sterk kenmerk van narcisme, zo proberen ze je bij hen te houden. Lukt ze bij een bedrijf ook vaak, ‘ik verdubbel de winst’, dat zeggen ze twee jaar maar als dan elk jaar de winst juist daalt gaat HR zich uiteindelijk ook eens achter de oren krabben. Iedereen trapt erin. Beloftes zijn een truukje! Je kunt niks geloven van wat de narcist zegt, kijk naar wat ie doet, niet naar wat ie zegt.

          Reply
        Me - januari 5, 2018

        ????????????letterlijk. Ik ben echt aan de ene kant opgelucht omdat dit 99% herkenbaar is(mijn vrouw met wie ik binnen 4 maanden ben getrouwd omdat ze mijn aller liefste persoon was)., aan de andere kant we hebben veel financiele en zaken samen (haar idee) maar ik ben ook smoorverliefd op haar. Het voelt onmogelijk om weg te gaan.ik was happy enthousiaste persoon die niet snel stil is maar nu ik kan niet beschrijven hoe ik ben…soms rijd ik ri huis denkk aan zelfmoord. Soms rijd ik 90km op de snelweg omdat ik niet nar huis wil…maar weet nit wat ik kan doen….. ???? iig dank voor jullie verhalen…one day it will end…sterkte iedereen

        Reply
          J - januari 23, 2018

          Sommige vrouwen zijn geweldige vrouwen en andere vrouwen zijn geweldig in acteren.

          Reply
          Verbruggen Jan - maart 6, 2018

          Hey,

          Kop op kerel, ik heb maar ene goeie raad voor je, zo snel mogenlijk vsnweg gaan want zou je doox kunnen worden! Ik spreek uit ervaring. Van je hart een steen maken en het doen! Veel sterkte en ik ktuis men vingers

          Reply
        J - januari 20, 2018

        haha zowee die draaide ineens 180 graden. Interessant, blijkbaar toen ze je nog niet ‘in bezit had’ deed ze moeite, en daar zijn ze goed in, maar toen jullie samen woonde had ze je als ‘bezit’ dus was het klaar. Toen kwam fase 2 en werd je gebruikt voor haar ziekelijke wensen.

        Wat is een slimme manier om eraf te komen, ik zie het vaker dat de narc mensen de deur wijst, maar de meeste voelen zich dan schuldig en gaan het goedpraten terwijl het juist het perfecte moment is om weg te gaan, want nu heeft ze het zelf veroorzaakt.

        Reply
        Joop askamp - mei 1, 2018

        Als ik dit zo lees lijkt het wel of ik het zelf heb geschreven. In het begin was respect nr 1 zij dominicaanse andere cultuur dacht ik 6 jaar. Haar woede aanvallen konden gaan in worden maar ook materiaal moest er aan geloven doordat zij veel van me wist lijkt het nu wel of ze het had uitgestippeld ze wist dat ik graag een kind wilde hebben en die hebben we gekregen met de gevolgrn. Tijdens de zwangerschap begon ze te draaien. Im hou niet meer van jou geen respect meer geen sorry egoistisch en met alles de regie in handen willen hebben heb me tot verleden jaar me altijd ingezet voor alles ik hield van haar, tot mei 2017 natoen de situatie onhoudbaar was ik heb het sterke gevoel dat ze haar zoon zo had gemanipuleerd dat hij niks tegen me wilde zeggen ik denk dat zei de gene was die daar achter zat want alles kwam uit haar mond. Nadat ze wef was ging haar masker af van liegen manupileren en bedreigingen uitten dat ik niet micht weten waar me zoonthe woonde. Ik wist nog steeds niet dat ze een verborgen narciste was daar kwam ik achter toen ik op google bij egoistme ging zoeken en toen viel alles ineen danki dios heb ik 2hjaar whats app verkeer dus bewijs is er genoeg. Ik ben sterk ze denk mujn te kunnen manipuleren met mijn zoontje door me te blokkeren op de app. Kan nog veel opschrijven maar wil je meer weten kan je me vragen of ga. Naar mijn fb verborgen narcistme een ding heb ik haar duidelijk gemaakt wie aan mijn zoontje komt krijg met mijn te makrn en door verschillende manieren maak ik mebsen duidelijk wie ze echt is ook zal zei dat altijd ontkennen maar door haar steeds maar draaien van verhalen liegen gaan sommige mensen toch al denken hier klopt iets niet. De tijd komt dat ze alleen zal achter blijven. De vrouw waar ik om gaf is niet de vroue die ze denkt met dank aan haar ouders

        Reply
        Rocio - mei 3, 2018

        W.
        Ik heb dezelfde situatie meegemaakt. Zeer frustrerend ! Alleen wonen wij niet samen, maar wat je allemaal schrijft is echt zo. Het is ongeveer 3 mnden geleden dat ik ben erachter gekomen dat hij een narcist is. We zijn 3 jaar samen en 1 jaar geleden is zijn eigen IK naar boven gekomen. Ik ben nog steeds met hem, maar probeer beetje bij beetje hem los te laten. Ik vind het zoo moeilijk omdat ik hou van hem en ik weet ook dat hij niet gaat veranderen. Hij zit op allerlei sites opzoek naar vrouwen, althans slachtoffers. Hij biedt nooit excuses, hij zegt nooit dat hij van mij houdt. Echt bizaar. Hij onthoudt niks belangrijk wat met mij gebeurd. Geen inlevensvermogen. Ik kan nog steeds niet geloven hoe hij is. Ik hoop zo snel mogelijk hem los te laten. Het is heel heftig zo’n relatie met een narcist. Hij/zij maak je gewoon klein en onzeker. Het komt goed!

        Reply
          lilian - mei 3, 2018

          Sterkte Rocio,

          Het zijn altijd moeilijke momenten wanneer je erachter bent dat je partner een narcist is. Wel is het al heel fijn dat je het weet voor jezelf, beter dan dat je nog geloofd dat jij de schuldige bent of er ook maar iets aan kan doen. Het helpt om voor jezelf tijd in te plannen waarin je niet met de narcist bent (als dat lukt) en iets aan het doen bent wat jou plezier geeft. Laadt jezelf op, op deze manieren zoveel je kunt, want je zit niet te wachten op een overspannen jij.

          Reply
        Gracia Hernandez - oktober 30, 2019

        Mooi dank je wel!

        Reply
      m - januari 3, 2018

      Mocht je met me in contact willen komen, laat maar weten. Misschien kunnen we wat mailen en helpt het om wat ervaringen uit te wisselen.

      Reply
    Ikje - januari 4, 2018

    Ik ben vrouw en heb ook het sterke vermoeden in een destructieve relatie met een vrouw te zitten. Heb ook al ettelijke vluchtpogingen achter de rug. Ik zou graag verhalen en tips uitwisselen. Je mag me steeds mailen op ikje@outlook.be

    Reply
    Me - januari 10, 2018

    Zie bovenstaand Sur

    Reply
r - januari 3, 2018

narcisme is in. opeens zijn alle mannen narcisten. bullshit.

Reply
rachel - januari 2, 2018

ik herken zoveel in deze verhalen graag kom ik ook in contact met vrouwen die hier mee te maken hebben gehad

mijn emailadres is rachelmeents@hotmail.com

Reply
    miriam - januari 2, 2018

    ik zit hier midden in Rachel en ik zou zo graag willen weten hoe je hier mee kunt dealen maar zoals ik er nou tegen aan kijk zit ik in een web waar ik alleen maar meer in verstrikt raak….

    Reply
    Artie - januari 2, 2018

    Beste allemaal,

    Ik zit er ook middenin maar ben een beetje bang om te reageren. Als hij er achter komt zal hij direct zeggen, zie je wel ze is echt gek!
    Wordt ons e-mail zichtbaar bij een reactie of is het redelijk veilig?
    Liefs artie

    Reply
Iss - december 29, 2017

Hallo.
Ik weet niet of mijn partner narcist is maar zoek verduidelijk. 5 jaar geleden leerde ik hem kennen via werk, hij was getrouwd en met 3 bijna volwassen kinderen en 19 jaar ouder als ik. Hij overwelmde me met cadeaus, reisjes, liefde, was fantastisch in begin, maar ik merkte ook dat als ik vroeg naar scheiding en wanneer wij verder konden, hij altijd maar vage antwoorden gaf met ik ben ermee bezig, het is moeilijk of ik weet het niet. Hij had ook al paar affaires in huwelijk gehad. De laatste 2 jaar merkte ik stilaan dat hij boos wordt als ik mij niet gedraag of doe wat hij zegt of volgens wat hij zegt. Ik heb moeilijke periode gehad met ouders, en hij was blij dat ik tijdelijk contact met hen had onderbroken. Telkens ik iets zelfstandig doe zoals huis kopen ( ik wou met hem kopen, maar is na 5 jaar nog niet gescheiden dus kan niet), dan heeft hij me precies gestraft en zegt hij dat we niet bij elkaar passen. Hij weet dat hij me kwetst en dat ik steeds naar hem terug kom. Hij weet het ook steeds beter en als ik dan al probeer normaal te communiceren, dan worden de rollen omgedraaid en ben ik de schuldige en begrijp ik hem niet en beschuldig ik hem altijd, terwijl ik ontdekte dat hij zat te sexchatten met andere vrouwen snachts door op pc te kijken, maar dan ben ik niet te vertrouwen en respecteer ik hem niet want op pc gekeken. Hij heeft zelf een heel goed gevoel van zichzelf en als we een etentje met vrienden hebben, kan hij me echt publiekelijk op plaats zetten en kwetsen, maar hij komt dan over als de graaggeziene joviale Frank en ik als het jonge blondje dat niet veel weet. Hoe zelfstandiger ik ben of word, hoe moeilijker hij het heeft. Een week voor onze vakantie in juli zei hij plots, ik ga alleen op vakantie met mijn kinderen, ik stond daar: net huis gekocht, geen geld voor vakantie, en als ik vroeg waarom en dat het mijn kwetst zie hij: ik weet het, maar het is zo, en ik ben niet goed voor je ( geen antwoord, rollen omdraaien), zelfde scenario: na weken aandringen voor kerst, vertelde hij paar dagen voor kerst dat hij kerst zou vieren alleen met zen kinderen die in stad wonen. De kinderen zouden kerst pet ex vrouw vieren, dus op kerstavond zat hij doodleuk met zen kinderen en ex vrouw in haar appartement kerst t vieren: 1 happy ex familie en ik zat alleen en moest maar kerstdagen invullen, en als ik dan zeg dat dit kwetst en niet normaal is, dan reageert hij daar niet op. Ik heb het gevoel dat ik continue gemanipuleerd zorgt. Ik kan nog uren doorgaan, maar ik heb de laatste jaren daardoor zo laag zelfbeeld gekregen en hij bepaalt alles, of onze relatie on hold of doorgaat en als ik mijn leven richt naar hem is goed anders slecht, dat ik niet meer weet hoe hier uit te geraken en of hij narcist is?

Reply
    W - januari 3, 2018

    Wegwezen, hetzelfde bij mij hier. Tweede kerstdag ging ze met haar ex en ex schoonouders uit eten, vorig jaar en in 2016. Ik zei er wat van, at ik het raar vond, zegt ze, ja ik kan er niks aan doen dat jij geen goeie band met jou ex hebt. Ik ontplofte zowat, zo laag. Ik heb juist wel een goeie band met mijn ex, maar het is je ex. Ik wil dan graag met mijn nieuwe vriendin wat eten, maar inderdaad , alles verdraaien, spiegelen, manipuleren, zielig doen, allen maar ellende. Ik ging met haar een keer een nacht naar een hotel. Zaterdag overdag op weg en onderweg, ergens wat eten, leuke dingen doen, en ’s avonds ligt ze op bed en valt in slaap en heb de hele avond alleen TV zitten kijken. Ze heeft gewoon de hele avond liggen slapen. “s morgens kwam er een slap sorry als excuus en dat was het. Daar moest ik het mee doen. Gewoon wegwezen, want je blijft in die cirkel en je komt er niet uit zo, want ze trekken aan en stoten af, en dat houden ze gewoon vol !!

    Reply
    M. - januari 8, 2018

    Wegwezen!

    Wat zou jij je vriendin hierin adviseren?

    Uiteindelijk zijn we zelf hier zo verstrikt in geraakt en is het moeilijk om eruit te komen. Ik weet er alles van en zit er zelf middenin.

    Hoe zou jij op je sterfbed willen terugkijken op jouw leven: ben je dan trots op jezelf dat je in een ‘relatie’ bent blijven zitten waarin JIJ ongelukkig bent?
    Of wil je met trots terugkijken op jezelf waarin jij een moeilijke maar dappere keuze hebt gemaakt en voor jezelf hebt gekozen om weer gelukkig te worden?

    Weggaan bij hem is heel moeilijk, je zal een kutperiode tegemoet gaan. Je zal in een nog dieper dal komen dan dat je nu zit. Maar…. het is het o zo waard!!! Elke dag zal je je iets minder kut voelen en uiteindelijk komt er een dag (sneller dan je denkt) dat je ineens een moment hebt van geluk… En vanaf dan zal de zon in jou gaan schijnen.

    Uiteindelijk doen we ons dit zelf aan, we ‘kiezen’ ervoor om bij hem te blijven. Ik weet het, manipulatie is iets heel vals en gemeens en sneaky. Dat jij dit hier allemaal hebt opgeschreven en je dingen afvraagt, betekent dat jij op de goede weg zit. Je erkent iets in je ‘relatie’.

    Kom op, je kan het en je bent het waard!! Er is zoveel moois in het leven, je vergooit je tijd door op hem te wachten. Jouw huis, maak het je trots.

    En vooral: laat niet zien dat iets jou nog kwetst. Daar maakt hij misbruik van en zal jou een schuldgevoel aanpraten….

    Hup, maak je los van hem! Er zijn manieren zat om daar ondersteuning in te krijgen. Inderdaad: praat met je naasten, zoek steun. Huil wanneer de tranen komen, dat is goed.

    Wees trots op jezelf!

    Reply
      cm - februari 1, 2018

      Heel herkenbaar,maar is soms makkelijker gezegd dan gedaan ,ik probeer al drie jaar los te komen van een narcistisch persoon en ga steeds door een diep dal en steeds weer opnieuw weet hij mij terug te vangen ,nu ben ik in therapie gestapt om eindelijk de kracht en de moed te vinden om hem volledig te negeren op moment hij terug met mij probeert contact te zoeken ,want ja het is nodig om zo’n relatie compleet te verbreken want je wordt in een volledig negatief spiraal getrokken waar je heel moeilijk uitgeraakt. Wie met mij nog verder over wil praten ,ik sta er open voor, denk ik ook de steun van lotgenoten die er in geslaagd zijn zich uit dit spiraal te komen goed kan gebruiken.

      Reply
Lisa - december 17, 2017

Lieve mensen ik ben zo blij dat ik deze site heb gevonden en dat ik al deze verhalen lees.. het is alsof sommige van jullie mijn leven lijden en ik ben dus niet gek!
Ik ben 27 en 2 jaar samen Met hem .. ik kan hier idd ontzettend veel gaan vertellen maar het komt op hetzelfde neer de twisted mind games het vernederen agressief zijn mij willen verwoesten en kapot maken op welke manier dan ook. Na de buiten wereld heb ik trouwens een hele leuke vriend die ontzettend behulpzaam is en een goed hart heeft. Ik heb hem nog nooit betrapt op vreemdgaan eerlijk gezegd denk ik ook niet dat hij dag heeft gedaan maar wel is die contant bezig met het kijken naar andere vrouwen en het becomolimenten ervan in mijn bijzijn natuurlijk (anders heeft het geen nut het moet mij wel raken natuurlijk) nu heb ik 2 dagen geleden besloten om hem overal op te blokkeren het is over het is klaar nu ik kan het niet meer… ( wat ik me wel afvraag mijn vriend deed wel altijd heel afhankelijk van mij dus echt zeggen dat ik zijn enige hoop ben dat ik alles voor hem ben dat ik het beste ben wat hem is overkomen) dat lees ik bij jullie niet echt terug daar in tegen was ik de volgende dag wel een k hoer of een onzeker zielig meisje.. ik zou graag in contact komen met iemand die dit ook meemaakt en is of probeert los te komen… zodat we misschien erover kunnen praten of kletsen ik denk dat wij vrouwen en mannen die slchatofder zijn elkaar moeten steunen en kracht kunnen geven! Wij zijn het waard

Reply
    kikidive - december 18, 2017

    hallo lisa, hier idem.. o.a. deze site heeft mij zoveel inzicht gegeven..ik zou graag met mensen willen praten die hetzelfde hebben meegemaakt…

    Reply
      Lisa - december 18, 2017

      Ik ook! Misschien kunnen we samen op een of andere manier contact leggen groetjes

      Reply
        cm - februari 1, 2018

        ik zou het heel fijn vinden moesten we op één of andere wijze daar met elkaar kunnen uitwisselen,elkaar versterken, weet alleen niet hoe dit hier gaat

        Reply
          Kl - april 15, 2018

          Ook ik heb te maken met een narcist wist eigenlijk al dat er iets niet klopte maar trapte door mooie praatjes er weer in had naar mijn onderbuik gevoel moeten luisteren en dom dat ik ben trapte in zijn leugenachtige praatjes ze kunnen je doen geloven dat je alles voor ze bent gaan van de ene relatie naar de andere en maken mensen kapot .Ik ben geestelijk op zeg maar kapot doordat hij steeds met zelfmoord dreigde en ik angst had dat hij dit ook echt ging doen ,maar sinds vandaag ben ik er achter gekomen dat hij inmiddels een andere relatie met iemand is aan gegaan terwijl wij dit nog hadden .Ik weet nu dat ik te goed van vertrouwen ben geweest ,wist ergens wel dat er iets niet klopte maar kon mijn vinger er niet op leggen tot aan vandaag .Ik weet nu dat deze persoon een narcist is en weet wat hij doet deze laat een sleur van vrouwen na ik was nummer 5 in de rij .Ik ben ondanks ik het weet ergens opgelucht ging geestelijk kapot door dat hij steeds dreigde zichzelf van het leven te beroven ergens zielig en vind het jammer dat hij nu weer een weerlose vrouw in zijn klauwen heeft gekregen .Ik heb hem verwijderd ondanks ik me ziek voel , en wat komen gaat weet ik niet heb daar wel angst voor .ze zijn onberekenbaar .

          Reply
    Sussy Sommer - december 19, 2017

    Hi ….

    Contact me aub.

    Reply
    Wendy - december 21, 2017

    Ik zit met hetzelfde 🙁 zoek ook ff iemand gelijk jou…. je kan me contacteren

    Reply
      Lisa - december 21, 2017

      Hoi ik lees het nu pas ik zal hier vanmiddag mijn email adres neerzetten dan kunnen jullie een mailtje sturen en hoeven jullie je email adres niet hier te plaatsen groetjes! Fijn dat en vrouwen zijn die momenteel door hetzelfde heen gaan hopelijk kunnen we elkaar wat oppeppen en wat van elkaar leren

      Reply
      Lisa - december 21, 2017

      lisa89112@hotmail.com

      Reply
    Jolien davis - februari 18, 2018

    Ik maak EXACT hetzelfde mee.
    Ik zou er graag met jou over praten.
    Ik ben 25 dus misschien begrijpen wij elkaar wat beter..

    Als je me toevoegt op Facebook dan praten we daar verder, mijn naam is Jolien Davis.

    Groetjes

    Reply
    Verbruggen Jan - maart 6, 2018

    Hey lisa

    Je mag me nog steeds mailen als je nog n dezelfde situatie zit… ik herken het als geen ander… recent zelfs
    Mvg Jan

    Reply
    Kelly - april 25, 2018

    Goede avond Lisa,

    Ik heb net je verhaal gelezen en kan je zeggen dat ik mijn relatie herken in die van u. Wanneer mijn vriend en ik ruzie hadden kreeg ik allerlei verwijten naar mij geslingerd! Hij kon dan letterlijk het bloed vanonder mijn nagels halen. Eens hij mij echt kwaad gemaakt had, negeerde hij mij compleet! Toch bleef hij subtiel aandacht zoeken door anoniem te bellen, zijn foto op whatsapp te veranderen, om de 5 min. Mij te blokkeren en dan weer deblokkeren,… tot ik dit beu werd en hem stuurde om te vragen waar hij mee bezig was. Eens hij mijn aandacht weer had liet hij mij verstaan dat het hem niets deed en dat het beter was om elk zijn eigen weg te gaan want we paste tenslotte toch ni samen. Na vele slapeloze nachten, gepieker en verdriet kon ik het geleidelijk aan een plaats geven en stond ik op het punt verder te gaan met mijn leven. Maar net op dat moment kwam hij steeds terug in de picture, door naar mijn werk te komen, briefjes of kado’s achter laten bij mijn thuis,…. als ik hem dan zei dat ik geen relatie meer wou, omdat ik serieus gekwetst was, kreeg ik de best acteer performance van hem en sprak hij mij een schuldgevoel aan door te zeggen “ jij bent mijn enigste hoop nog op een toekomst voor huisje, tuintje, kindje, sinds ik u ken besef ik pas dat ik nooit eerder geleefd heb, je bent het beste wat mij overkomen is,….” waarna ik weer toegaf aan hem en hij nog maar is de kans kreeg om zich te bewijzen. De eerste paar weken/ maanden verliepen dan ook vlekkeloos tot dat hij het weer in zijn bol kreeg en zocht naar conflicten. Uit het niets kon hij ineens moeilijk doen over een bagatel en was de hele circus weer vertrokken. Op dit moment ben ik op een punt gekomen dat ik over alles en iedereen twijfel. Ik heb geen vertrouwen meer in mijn eigen of in andere en mijn verstand is continu in strijd met mijn hart. Want diep vanbinnen weet ik dat hij niet goed voor mij is maar hij heeft me zodanig ingepalmd dat ik het nog maar benauwd krijg bij het gedacht dat het gedaan zou zijn! Mijn verstand zegt dumpen die handel en mijn hart zegt niet opgeven want jullie hebben toch ook mooie momenten gehad en je ziet hem toch zo graag! Het is echt wel een roller coast van emoties en net zoals vele andere zeggen is onze seks magisch de beste die ik al ooit gehad heb!! Ook ik sta open om met mensen te praten over mijn ervaring. Het kan ons alleen maar helpen om het los te laten

    Reply
      HIEN - april 29, 2018

      Hoi,

      Ten eerste mijn excuses voor mijn slecht Nederlands ( dat zei mijn man en mijn kinderen altijd tegen mij)

      Ik herken jullie verhaal heel goed.
      Ik ben een vrouw van Aziatische afkom. Ik ben al bijna twintig jaar getrouwd met hem en heb 3 mooie kinderen.

      In tussen tijd mijn kinderen zijn allemaal ge- brain wash bij hem vooral mijn eerste en tweede dochters.

      Ik wordt heel vaak vernederd door hem eerst en daarna gaan zij met zijn alle mij vernederen.

      Hij ging meerdere malen vreemd maar beschuldigde hij dat ik degene die dat heb gedaan.

      Eerder deze week werd ik weer gepest door mijn man en mijn twee dochter en zij willen mij uit zetten ons huis. Zij beschuldigde mij dat ik gek ben dan ik een gemene moeder ben e.z.v…

      Mijn reden dat ik zo lang heb gebleven bij mijn man is onze kinderen. Ik wil hen beschermen tegen de slechte gedrag van mijn man.

      Nu wilt hij dat ik uit huis ga. Dus hij wilt scheiden met mij maar Ik mag geen advocaat nemen omdat het hem te veel kosten. Hij wilt dat alle kinderen bij hem blijven met zijn reden dat hij diegene die onze hypotheek kan betalen. Ik kan inderdaad niet betalen omdat mijn salaris te laag is om de hypotheek te betalen.

      Hij zei dat ik terug naar mijn land moet gaan en alles verlaten daarmee hoeft hij de alimentatie niet betalen en dat ik niks van hem zou krijgen.

      ik vind het niet erg met scheiding maar wat ik bang voor dat hij later mij weer beschuldigen dat ik degene die onze kinderen verlaten.

      Hij is heel goed in manipuleren.
      Hij heeft mijn kinderen ook gemanipuleerd elke dag.

      Vorige week heeft hij geschreeuwd als of ik degenen die hem zou ging misshandelen terwijl hij aan mij verbaal misshandelen was.

      Help mij ajb…graag advies…Ik ben moe en kapot van binnen.

      mijn email is:
      hien.oeij@gmail.com

      Reply
    Sesse - april 30, 2018

    Ik herken het ! Xx.

    Reply
Ria - december 11, 2017

Na 7 jaar ben ik het zat, als het goed is/was leek het perfekt. Maar door iets heel kleins escaleerde het. B.v. De enveloppen van de kerstkaarten deed ik dichtplakken met mijn tong. Hij ging gelijk door het lint. En liep weg. B.v. Bij een rotonde of stoplicht, ik zei dat hij rechtdoor moest gaan,, weer door het lint. Ik kreeg en krijg gelijk de stiltebehandeling. Wat ik ook probeerde, telefonisch contact of face time hij reageerde niet. Dit is de zoveelste keer. Ik ga weg, wat een moeilijke stap, ik hou van deze man, maar ik besef heel goed, ga ik door dan word ik een zielig persoon, terwijl ik op dit moment een zeer zelfstandige en ondernemende vrouw ben.
Een geluk, we wonen niet samen, gelukkig mijn eigen huis.
Wens mij maar sterkte, het word een zware stap, maar ik moet.

Reply
    Nance - december 13, 2017

    Je kan het!!!! Alleen al het feit dat je de eerste stap durft te zetten qua erkenning, dat is zò belangrijk.
    Zal je zomaar van hem af zijn? Zeker niet, maar blijf sterk, verbreek alle banden met hem en houd voet bij stuk! Geef hem geen vinger….
    Succes!!

    Reply
      Anoniem - december 24, 2017

      Sorrie wil wel bij zeggen dat je er zelf ook echt met je gevoel uit bent dan pas kun je contact verbreken ik 2 jaar relatie met narsist gehad maar gelukkige was met mijn gevoel uit dat scheeld. En heb ook meteen contact verbreken.

      Reply
    Solange - december 14, 2017

    Goedemorgen!Het is zeker een zware stap maar ik sta er nu ook zo voor. Dit is geen leven zo .Hoop dat je sterk blijft!Hij heeft nooit wat gedaan alles wordt geprojecteerd op jou.Tegengas geven daar kunnen ze niet mee handelen.Veel sterkte toegewenst!Greetzz Solange

    Reply
    liesbeth van der Hurk - december 18, 2017

    Af en toe lees nog wel eens de verhalen van mensen, ik ben 11 jaar geleden gestopt na een relatie van 9 jaar, het gekke is er is geen verschil is tussen wat mensen meemaken, het is allemaal hetzelfde, en ik vraag me dan altijd af waar is het gevoel, hoe kun je de ene keer zooo liefdevol en de andere keer zo minderwaardig, er moet iets goed mis zijn mis zijn in hun hoofd, goed dat je voor jezelf gekozen hebt, nu kun je weer groeien.

    Reply
    Jazzy - december 29, 2017

    Ria,
    Dit herken ik na vele, vele jaren maar al te goed. HELAAS. Kan alleen maar tegen je zeggen: ‘Ga zo snel mogelijk bij deze man weg’. Ik kan het, gezien mijn leeftijd, helaas niet meer. Van zo iemand kun je niet houden. Pas maar op, want dat slaat om in haat.
    Je bent een zelfstandige en ondernemende vrouw met eigen huis. Dat heb je nog allemaal. Nog wel…….Eens had ik dit ook. En ik zou willen….(vul zelf maar in). Nu zit ik aan allerlei medicijnen en ben op een heel klein dorp terecht gekomen waar niets, maar dan ook helemaal niets te doen is. Vandaag is het eerste kerstdag en ben ik, net als gisteren, weer voor alles uitgemaakt. Terwijl hij boven tv heeft gekeken en momenteel een boek zit te lezen. Z’n geliefde bezigheid. Net als spannende films kijken. Hij mocht van mij z.g. nooit naar de bioscoop, dus ging ze van mijn geld maar kopen. En dat van in de auto herken ik ook. Met heel veel gas de bochten door zodat ik alle kanten opvlieg. Of ik moet m’n mond houden. Daar zit je dan alleen op 1e kerstdag. En geloof me dat je beter alleen kunt zijn dan verdomde eenzaam met z’n tweeën.

    Reply
      Marieke - januari 1, 2018

      Wat herkenbaar. Zowel met kerst als oudjaarsavond alleen gezeten tot vijf min voor 24:00. Toen was alles ineens weer fantastisch en de volgende ochtend weer drama met een uitbarsting van hier tot gunder. Wat kun je je alleen voelen in een relatie. Dat hoort niet. Maar iemand verlaten waar je nog veel van houd is ook niet gemakkelijk. Ik zit al een tijdje in verstandelijke en gevoelsstrijd. Ik wil dit niet maar wil hem ook niet kwijt. Ook al het andere wat er geschreven word is zo herkenbaar! Ontploffing bij iets stoms ed. Dingen doen waarvan hij weet dat het me zeer doet of ziek maakt. En toch altijd nog twijfel of het wel echt narcisme is of dat ik alles opblaas.

      Reply
        Melissa - januari 8, 2018

        Beste Marieke
        Je blaast helemaal niets op, dit is net wat ze willen. Jou het gevoel geven dat jij diegene bent dat overdrijft en jou uiteindelijk de schuld geven. Ik heb gemerkt dat wat ze het liefste doen is dagen die voor jou belangrijk zijn zoals feestdagen en verjaardagen die willen ze verpesten, jij mag niet gelukkig zijn geloof me, zo zien zij het spijtig gng 🙁

        Reply
Row - november 15, 2017

Mijn vriendin heeft een Narcistische Persoonlijkheidsstoornis. Het duurde geruime tijd, met veel twijfels, of ik nu spoken zag of niet. Veel vallen en weinig opstaan, ik loop achter haar aan en zij doet alle moeite om de afstand zo groot mogelijk te houden èn tegelijkertijd charme te tonen, grappig te zijn, kortom aantrekkelijk te blijven, terwijl zij zich hult in een waas van geheimzinnigheid, op vakantie gaan met een andere vriend, genieten van een verhaal dat ze met die en die in bed heeft gelegen en dat hij zo goed was. Ze manipuleert 24 op 24. Ik had totaal niets door. Narcisten zijn namelijk in tegenstelling tot Depressieven en Borderliners zeer slim en wéten waar ze met hun strategie heen willen. Namelijk totale onderwerping van de ander, het tot slaaf maken van de ander. Narcisten zijn wreed, ongevoelig, maar ook hulpeloos, naïf en veranderen vliegensvlug van rol. Mijn vriendin is door een narcistische vader in een copycat verandert. Met wreed-schizofrenoïde kenmerken. Agressief, maar ook maatschappelijk hoog gewaardeerd.
Er zijn twee oplossingen voor een relatie of een vriendschap ( een relatie is zelfs onmogelijk ) : ofwel neem jij het heft in handen en laat de narcist alle hoeken van de kamer zien, desnoods dreun je er op bovenop, zij slaat, jij mept, het is niet anders, of optie twee scheldt je de narcist volledig de huid vol, de volle laag en dreunt dan de deur toe. Genezen is onmogelijk want de Narcist geniet van het Narcistisch pathologisch leventje.

Reply
    J - november 17, 2017

    haha, klinkt goed die actie. Heb je die ook daadwerkelijk uitgevoerd, en had het ook het juiste effect?

    Reply
    Melissa - januari 8, 2018

    Roy waarom blijf je bij haar als je weet dat het enige is wat ze wilt, is jou kapot krijgen? Wil niet cru zijn sorry

    Reply
Den helder - november 15, 2017

Mijn ex Ray is ook zo en zijn ouders geloven hem hij stalk me zijn ouders ook hij zet de kinderen tegen mij op en heb met hem een zoon de andere zijn uit andere relatie met zelfde dingen waarom heb ik Dat steeds heb ze nu over al geblokeerd en hoe hou ik mijn zoontje van 3 weg bij zijn ouders ex die ook nog is zwaar aan de drugs drank zit in gevangnisen en gekkenhuisen heeft gezeten waar Ik later pas achter kwam hij en zijn familie maken alles kapot en blijfen mij lastig Vallen en stoke tussen mij vrienden kenisen familie

Reply
Luna - november 4, 2017

Hi wil je meer weten over de NArcissist volg me page on Pinterest NArcissist Recovery

Reply
Anoniem. - augustus 1, 2017

2 jaar geleden kreeg ik een relatie met (nu) mijn ex. Op het begin was het erg leuk. Het was een aantrekkelijke jongen, en hij was lief voor me. We lieten elkaar toentertijd nog gaan en staan waar we wouden, en zagen elkaar een paar keer per week. Hij woonde in die tijd nog “begeleid” in een woongroep. Op internet had ik gelezen dat die instelling gebaseerd was op mensen met een beperking. Maar bij mijn vriend zag ik niet wat daadwerkelijk zijn beperking was. Hij vertelde me vaak over wat hij in zijn verleden allemaal had meegemaakt; qua familie, exen, etc. Ik toonde begrip en kreeg een soort van medelijden over wat hem was aangedaan. Ik moest wennen aan het feit dat mijn vriend een blowverslaafde was. Maar op een gegeven moment wist ik niet beter. Ik ging vaak met hem een zijn vrienden mee naar een plek waar zij gingen blowen. Ik blowde overigens zelf niet mee. Ook zijn er tijden geweest dat ik z’on 5 dagen per week een 10tje wiet voor hem betaalde. Ik werkte veel, dus ik zag niet in dat ik hem eigenlijk niet zoveel geld moest geven. Hij beheerde zijn eigen geld niet, dat deden zijn ouders. Wat hij deed met mijn geld zijn 3 dingen: blowen, gokken en eten. Pas na een tijdje kreeg ik hier moeite mee. Toch gaf ik hem nog regelmatig geld. De eerste keer dat hij boos werd, dat weet ik nog heel erg goed. Hij werd boos om zogezegd iets heel kleins. Hij schreeuwde als een klein kind. Ook zie ik nu na 2 jaar in dat hij de denkwijze heeft van een kind van 7 jaar. Ik was naïef, en heb geaccepteerd hoe hij tegen me deed. Hij schreeuwde meerdere periodes iedere dag tegen me, hij pakte me vast, duwde me weg, stuurde me weg als hij boos was, vernederde me met de meest erge woorden en hij heeft zelfs mijn spullen op een ochtend naar buiten gegooid, omdat ik niet uit mezelf weg wou gaan. Als hij boos werd, schaamde hij zich nergens voor. Al waren er mensen in de buurt en om hem heen, hij schreeuwde er niet minder om tegenover mij. Ik schaamde me daar vaak heel erg voor en voelde me mislukt. Ik dacht altijd dat zijn gedrag door zijn wietverslaving kwam, totdat een vriendin tegen me zei dat hij nogal narcistische gedragseigenschappen vertoonde. Tot op de dag van vandaag ben ik dus gaan Googlen op narcisme. Ik moest toch wat, ik stond er alleen voor. Mijn ouders durfde ik niks te vertellen want ik wist dat hun me dan zouden gaan verbieden om met hem om te gaan, en terecht. Maar ik dacht, en denk nog steeds dat ik niet zonder hem kan. In 2 jaar, is het 2 keer uitgeweest. Maar van hem af kwam ik niet. Hij wist mij terug te winnen met cadeautjes en mooie woorden. Met lief gedrag. Al snel viel hij weer terug in zijn oude gedrag. Ik heb hem vaak betrapt op contact en pogingen tot afspraakjes met andere meiden. Ook praatte hij regelmatig tegen mij over zijn ex. Alsof hij haar ook niet los kon laten.. Dit alles heeft me veel pijn gedaan. Toen ik na de eerste keer nadat ik het had uitgemaakt bij hem terug kwam, heb ik daarover een tijdje gelogen tegen mijn ouders. Omdat ik hun mening wel wist. Toch accepteerden zij mijn ex op een gegeven moment toch weer in het gezin. Maar nog ging het niet goed. Hij was naar mijn mening maar tijdelijk verandert. Ik moest altijd overal alleen heen: naar verjaardagen, vriendinnen, de stad in.. Op een gegeven moment kreeg hij een eigen huisje toegewezen. Ik heb hem geholpen met verbouwen, en dacht dat alles beter zou zijn als hij op zichzelf woonde. Want hij zei altijd dat het begeleid wonen hem zo frustreerde waardoor hij vaak zo ontzettend boos werd. Mijn ex zocht altijd discussies, schoof de schuld op mij, en wist nooit wat hij nou echt verkeerd deed. Wat mij ook op viel, was dat als ik bij hem was, hij altijd seks wilde. Één keer tegen mijn zin in. Ik wou niet, maar toch deed hij het. Eigenlijk pure verkrachting. Maar verzetten durfde ik mij niet. Anders werd hij weer zo gigantisch boos op me. Hij haalde door zijn zoekende discussies en het opzuigen van al mijn energie, het ergste in mij naar boven. Ik ben hem zelfs een keer aangevlogen terwijl ik helemaal niet z’on type meisje ben. Ik schreeuwde, wilde niet meer leven, ik deed mezelf pijn. Puur om zijn fysieke pijn niet te voelen. Ik probeerde me vaak sterk te houden voor hem, maar dat hielt ik niet lang vol. Na onze tweede breuk in de relatie, kwam ik weer bij hem terug. Dit weten mijn ouders ook niet, want ik weet hoe zij erover denken. Ik ben zo dom, ik denk dat ik niet zonder hem kan en dat ik overblijf. Dat hij verandert. Inmiddels is hij gestopt met blowen en heeft hij werk. Maar zijn gedrag is geen steek verandert. Sterker nog, ik heb het idee dat het steeds erger wordt. Toen we laatst eens ruzie hadden, stond hij ineens voor het raam van mijn huis. Ook bedreigt hij me sinds ik heb gezegd dat ik geen contact met hem wil. Hij zegt dingen als: ‘ jij komt hier nog wel achter, ik pik niet wat jij nu doet ‘ Hij praat altijd in: Ik- vorm. En zegt dan achteraf dat hij mij ook wel begrijpt. Ik ben zo bang voor hem, dat ik amper alleen over straat durf. En nog steeds sta ik er alleen voor. Ondanks een aantal collega’s, weet niemand hiervan af. Vervolgens zegt hij sorry voor alles wat hij heeft gezegd en zegt dat hij in de war is. Ook geeft hij mijn ouders de schuld van alles, omdat ik hem verteld heb dat ze liever niet willen dat ik nog met hem omga. Ik ben zelf te zwak om dat zelf in te zien. Het is wel uit, maar nog steeds laat hij me niet met rust. Hij wil me vaak zien en verwacht dan ook echt dat ik bij hem kom. Gek genoeg doe ik dat ook nog. Ik ben bang dat hij anders iets heel ergs met me gaat doen.. ik ben naarmate afgelopen ontzettend bang geworden. Mezelf ken ik niet meer zo goed. Vaak wil ik naar hem terug, en vaak wil ik hem nooit meer zien. Wat is dit voor persoon waarmee ik te maken heb? Is dit een narcist? Ik heb een ontzettend laag zelfbeeld, en voel me altijd schuldig als er zich een lastige situatie voordoet. Ik voel me ook mislukt en lelijk. Kunnen jullie me helpen om van deze persoon af te komen? Ik kom er niet meer alleen uit. Wat moet ik doen? Hij geeft me zoveel vernedering en onduidelijkheid. En erg genoeg sta ik dat ook nog toe. Ik had liever dat hij me lichamelijk had mishandelt dan dit fysieke. Het blijf maar in mijn hoofd spoken, en het meisje dat ik was, dat ben ik niet meer. Ik voel me gebruikt en in een hoek gedrukt. Wat moet ik doen?

Reply
    Red jezelf - augustus 25, 2017

    Red jezelf duik desnoods onder want jij moet tot krachten komen ..ik heb helaas ook de ergste vorm van narcisme mee gekregen en ik weet waar ik over praat en begrijp jou gevoelens keihard….red jezelf en maak dat je weg kom want zodra jou batterij echt op is en jij besluit dat het klaar is en geen emoties meer toont of aandacht meer geef is hij bij een nieuw slachtoffertje…en laat hij jou barsten …hij weet niet wat echte liefde is hij ken alleen maar macht en spel om zijn eigen ego in balans te houden..jou welzijn voor nu en zeker in de toekomst staat op het spel …red je zelf ga desnoods naar blijf van mij lijfhuis..maar verdwijn hij is niet zielug jij ben niet fout je mag er zijn met jou mooie innerlijk !!!!! Red jezelf hou weer van je zelf je kan het … …en van jezelf weer leren houden is makkelijker zeker als besef binnen komt nadat je afstand heb genomen van de narcist…jou grens is heilig zo man respecteer jou grens niet dus is het ook geen liefde van zijn kant…run away en kies voor jezelf dan vind je de liefde terug die onbetaalbaar is n.m zelf liefde !

    Reply
    Brenda - oktober 12, 2017

    Hoi, wat verschrikkelijk om te lezen dat veel vrouwen toch in handen van een narcist zijn.
    Ik ben dit allemaal aan het lezen omdat ik denk dat mijn partner een narcist is.. heel veel dingen herkenbaar.
    De stap om er vanaf te komen is erg moeilijk waarom omdat ze geweldig mooi kunnen praten dingen beloven dat je er weer in trapt ik ben al 1p jaar aan het klote we hebben een super dochter samen! Daar moet ik voor kiezen en ik kan je vertellen hij woont ook niet bij mij we zijn uit elkaar geweest al vaak dus ik wil hem niet meer hier laten wonen puur zelfbescherming en voor onze dochter.hij is daarbij gevoelig voor verslavingen liegt veel. Ik kan je 1 hele goede tip geven laat voelen en zien dat jij sterker in jou schoenen staat als hem en zeker dat je niet bang bent van hem!
    Bij mij is het einde ook in zicht hij ziet en voelt dat ik klaar met hem ben en dat ik geen veren meer in zijn reet steek.. nog een voorbeeld onze dochter is vandaag jarig dus heb veel naar haar gevraagd of ze het leuk op school heeft gehad want ik had late dienst.. Ik kwam net thuis ik vroeg aan hem of ze haar playmobile leuk vond wat ze heeft gekregen zaterdag vieren we haar grote feest..hij werd kwaad en niet normaal dat ik alleen met haar bezig ben steeds maar feest feest zegt hij ik moest meer met hem bezig zijn! Ik heb hem zijn huid volgescholden omdat ik vind dat ik op haar dag vandaag best wat mag vragen over haar.. Ik heb al 5 weken geen sex meer omdat ik hem eigenlijk zat ben ik zit op het moment zelf slechter in mijn vel lichamelijk klachten dus dat weet hij en krijg als ik thuis kom er nog een volle lading bovenop van hem.. terwijl ik 10 jaar alles voor hem heb gedaan en idd ook hij haalt het slechtste in mij naar boven ik denk steeds meer wil ik zo oud worden? NEE kan ik zo gelukkig worden en gelukkig trouwen met nog een kindje ?NEE de keuze is eigenlijk makkelijk..ook voor jou politie bellen als hij jou lastig valt krijgt hij een straatverbod hoe sterker z jij in jou schoenen staat is voor hem niet meer interessant hij kan je niet meer manipuleren..

    Reply
      J - november 17, 2017

      Goed bezig, blijkbaar kan je hem voldoende intimideren. Hou je dochter bij hem weg, ik ben een kind van een narcist en kan je vertellen dat het herstel een erg lange lijdensweg is geweest.

      Reply
    Kim - november 26, 2017

    Zit je nu.nog steeds in die situatie?

    Reply
S. - juli 20, 2017

Ik ben er nu aan toe om een stukje van mijn verhaal te doen. Ik werd verliefd op een man die een paar jaartjes ouders is dan ik. Vaak heb ik onderbuik gevoelens gehad die zeiden dat er iets niet klopte, maar omdat ik alles door een roze bril (wilde) zien heb ik alles genegeerd. Een belangrijk iets is bijvoorbeeld dat één van zijn eerste vragen tijdens onze lange telefoongesprekken was: “Wat zoek je in een man”? Mijn antwoorden bleken achteraf voeding te zijn voor hem om zich voor te doen als mijn prins op het witte paard, waarbij ik later pas merkte dat hij dat allemaal niet in werkelijkheid was. Zo zou onze eerste date zijn dat we zouden dammen, omdat ik een keer vertelde dat mijn opa mij dit geleerd had en ik dit erg leuk vond. Maar door miscommunicatie tussen ons beiden kon onze date niet doorgaan en wilde ik afbellen. Zijn reactie was dat hij eerst boos werd omdat ik af moest bellen en daarna blokkeerde hij mij. Ik was verbaasd en voelde me schuldig omdat ik hem teleurgesteld had. En daar was het begin waarbij ik mezelf nog steeds voor de kop kan slaan omdat ik in dit stadium had moeten luisteren naar mijn onderbuikgevoel en gezonde verstand. Echter, dit deed ik niet en bleef ik hem bellen. We spraken alsnog af en hij deed poeslief tegen mij. Toen we romantisch langs het water liepen tijdens een andere date begon hij mijn haar te vlechten waardoor ik me weer een klein meisje voelde en wist ik voor mezelf dat hij de ware was voor mij.
Helaas ging het vanaf dat moment allemaal veel te snel. Op een volgende date sloeg hij mijn trommelvlies kapot omdat ik stond te dansen met een andere man. Dit deed ik, omdat hij mij achterliet om te roken op het terras waar hij ook met andere vrouwen praatte. Hij liet me na die klap achter op de dansvloer zonder om te kijken of te bedenken dat ik geen portemonnee, sleutels, telefoon etc. bij me had. Die had hij meegenomen en ben ik huilend in de regen (zonder jas, omdat hij het kaartje bij zich had) naar mijn eigen huis gelopen.
Nu dat ik dit schrijf word ik best emotioneel, omdat dit de eerste keer is dat ik weer terug ga naar die tijd. Dit heb ik nooit aan iemand verteld, omdat ik me erg schaam hoe ik me heb laten behandelen. Maar goed, ook dit vergaf ik hem na een paar dagen toen ik mijn sleutels enz. terug kreeg, nu was hij namelijk afgekoeld en zei hij dat hij zich schaamde wat hij gedaan had in “the heat of the moment”. Maar ik had niet met een ander moeten dansen want daar kan hij echt niet tegen, waren zijn woorden. Nooit meer heb ik gekeken naar een ander, ik gaf mijn dansles (salsa) op, ging niet meer uit en durfde amper af te spreken met mijn vriendinnen omdat hij mijn goede, ontspannen gevoel na een etentje of iets dergelijks dan verpestte met achterdochtig gedrag en dingetjes zocht om ruzie te maken. Ik herinner me dat ik vaak tegen mijn vriendinnen zei dat ik het zo “benauwd” kreeg van hem.. als ik tomaten wilde halen of iets dergelijks moest hij zelfs met me mee. Maar omdat ik verliefd was, zag ik dat als aandacht in plaats van obsessief controle gedrag. Telkens als we ruzie hadden en ik zei dat ik het wilde uitmaken leek de duivel in hem te verschijnen. Hij werd dan buiten proporties kwaad en schelde mijn familie, mij en alles wat mij lief was uit. Omdat ik donker ben ( hij is Turks) schelde hij me zelfs uit voor zwarte aap en dat ik me moest schamen, maar dat dat uiteraard niet ging omdat ik daar de huidskleur niet voor had. Ik werd uitgemaakt voor hoer en mijn ras werd ook belachelijk gemaakt. Hij pakte spullen van me af of vernielde die en werd dan agressief. Als ik probeerde te slapen bleef hij bij mijn oren tetteren en zelfs als ik met huilende, bange ogen naar hem keek en hem smeekte om op te houden met lelijk doen of mijn kaak hardhandig vast te houden, schreeuwde hij dat ik hem stress gaf waardoor hij niet in staat zou kunnen zijn om de volgende dag te werken en ik dus het recht niet had om te slapen of rusten. In zijn ogen zag ik op dergelijke momenten geen emotie of menselijke ziel. Kippenvel.. krijg ik nog steeds als ik zijn blik voor mijn geest probeer te halen op die momenten. Hij bleef als een soort nachtwacht naast mij liggen en dreigde mij kapot te slaan als ik mijn ogen zou sluiten om te slapen. Ik was dan doodmoe van een dag werken (en heb ook een zoon uit een eerdere relatie) en ruzie met hem, maar moest dapper zijn om niet in slaap te vallen, want ik wilde geen klappen of dat mijn zoon wakker zou worden en getuige zou zijn van deze vreselijke taferelen.
Hij werd zelfs boos omdat ik de pil slikte, omdat hij wilde dat ik de moeder van zijn kind zou worden. Na een paar weken bleek ik zwanger te zijn en was ik super blij. Ook hij was super blij en wees naar zijn gezicht, waar een traan naar beneden rolde. Nooit eerder had ik iemand op zo’n vreemde manier zien “huilen” want zijn gezicht vertrok niet of iets dergelijks.. er rolde slechts een druppeltje water zonder emotie vanuit zijn oog naar beneden..
We waren blij en hij wilde alles voor me doen, maar toen ik na 3 maanden in mijn zwangerschap geïrriteerd raakte over iets kleins (hormonen) reageerde hij boos en kregen we weer ruzie. Ik gaf aan dat ik niet meer verder kon met hem op deze manier waarna hij mij weer begon uit te schelden. Omdat ik begon te schreeuwen ( hij hield weer mijn kaak stevig vast) rende mijn zoon naar me toe om te vragen wat er aan de hand was. Hij liet direct los en omdat mijn zoon boos deed tegen hem schold hij mijn zoon uit voor stinkneger en dreigde hij de keel door te snijden. Hij riep dat zijn moeder (ik dus) zich liet pakken in haar kont door iedereen en vernederde me tot op de bot met valse beschuldigingen in bijzijn van mijn zoon. Daarna dreigde hij mij neer te steken in mijn buik, mocht ik het kindje niet weg laten halen. Hij pakte zijn spullen, vernielde nog een paar spullen (van hemzelf, hij kon in zijn woede niet meer helder nadenken) en vertrok. Uiteraard was het feit dat hij mijn zoon en ongeboren kindje bedreigde de druppel en heb ik aangifte gedaan bij de politie.
De gehele zwangerschap heeft hij niet naar mij omgekeken en ik niet naar hem. Op de dag dat ik ben bevallen heb ik hem een sms gestuurd om hem te laten weten dat hij vader is geworden van een dochter (ik wilde het geslacht niet weten) en is hij in de avond op bezoek gekomen. Meerdere malen heb ik geprobeerd om een soort van omgang te realiseren tussen vader en dochter, omdat hij zielsveel van haar houdt, maar omdat de scheldpartijen jegens mij (zelfs nu ik de moeder van zijn kind ben) niet zijn opgehouden als het niet op zijn manier gaat heb ik besloten dat hij haar niet meer mag zien. Ik heb aangegeven dat wij sinds dat hij mij in de steek gelaten heeft tijdens de zwangerschap niet meer normaal gecommuniceerd hebben en dat ik een zware periode wil afsluiten. Hierbij heb ik hem 3 weken de tijd gegeven om te kijken of hij in gesprek wil gaan met mij om wellicht te kijken naar een reële omgangsregeling (waarbij ik als voorwaarde zal voorleggen dat hij psychische hulp moet gaan zoeken). Zijn antwoord was dat hij onze dochter zaterdag komt ophalen! Omdat ik aangaf dat het niet op die manier werkt liet hij weten dat als het niet op zijn manier zal werken dat het dan ook niet op mijn manier zal gaan. Duidelijker dan dit antwoord zal ik niet krijgen en heb ik geaccepteerd dat mijn dochter geen deel meer uitmaakt van zijn leven en zonder biologische vader zal opgroeien. Zij zal niks tekort komen, omdat ik alles in huis heb wat zij nodig heeft en na alles wat ik heb meegemaakt op het gebied van relatie/liefde alleen maar goeds zal krijgen op mijn pad.
Wat ik andere mensen wil meegeven vanuit mijn eigen ervaring; de ellende die een mens meemaakt is qua hoeveelheid exact wat binnen je draagvlak past en wat je dus aan kunt. Soms iets minder, maar nooit méér dat het buiten je krachten valt.

Reply
    J - augustus 2, 2017

    Wat een pijn heb je meegemaakt, en wat een kracht toon je met je laatste zin! Veel kracht en liefde!

    Reply
Silke - mei 7, 2017

Ook ik kan hier heelwat neerpennen, over leven met n narcist, zelfs n dik boek schrijven, de Triller van het jaar ! Na 20j huwelijk ben ik gedwongen om hem te verlaten, voor m’n eigen veiligheid of er stond al 20j n pot chrysanten op m’n graf !
Heb daarbij ook m’n kinderen ook moeten verlaten, toen 16, 17, en 19j die partij trokken voor hem , hij beloofde hen elk n auto voor hun 18 verjaardag. Wat zij gekregen hebben ook als ze mij het huis hielpen uitpesten. Ook kocht hij hen ieder n appartement dat later op hun naam zou komen, dat heeft hij hen ondertussen afgenomen door ze terug te verkopen. Want kinderen gaan ondertussen ook al 9j niet meer bij hem en z’n vriendin. Maar ik ben hen ook voorgoed kwijt, ook ken ik m’n 3 kleinkinderen niet eens.
Erg dat ik moet zeggen dat ik hen liever nooit meer terugzie doordat ik zo hard ook door hen als door m’n ex zwaar mishandeld geweest ben ! En waarom moest ik buiten, wel de bouwgrond had ik van mijn ouders geërfd, samen n villa op gebouwd. Hij dacht, als hij mij liet colloqueren hij dan voor mij niets meer moest betalen en hij alles alleen in zijn bezit kreeg. Dat heeft hij geprobeerd maar is hem nooit gelukt !
De laatste 2j dat ik nog thuis was kreeg ik niets van zijn loon, dat zette hij op n verdoken rekening. Kreeg meer slagen dan eten, wat ik eigenlijk niet kreeg, want ik moest leven van het kindergeld, kon niet anders want ging al 20j niet werken.
Ach kan blijven schrijven, maar ook al heb ik het financieel heel moeilijk gehad, ben ik nu best heel gelukkig in m’n eentje ! N relatie heb ik nooit voor open gestaan na dit avontuur !
Ben nu gelukkig in mijn lot ! En nu zou ik iedereen aanraden als je nog n beetje gelukkig wil zijn, laat hem stikken ! Sorry !

Reply
blauwgrietje - mei 7, 2017

Ik heb een relatie met een narcist.Ben nu 12 jaar getrouwd ..Ook mij man verheerlijkt zich zelf en vindt dat hij het enorm getroffen heeft met zich zelf.Empathie is een vreemd woord.Voortdurend kritiek op mij,niets was er goed….als ik thuis kwam van mijn werk,stond ie in de deuropening al te schreeuwen waar de shoarma broodjes waren.Hij heeft een weinig tot geen sociaal leven en eist van mij dat ik dat ook opgeef. Iets ondernemen wil hij alleen met mij..claimt mij en wil mij volledig opeisen.Vraagt veel aandacht en bevestiging hoe goed hij het allemaal doet.Mij minachten en vernedering is de normaalste zaak.Ben eens een keer met de fiets gevallen…was bont en blauw en had best pijn…dan krijg ik vervolgens te horen dat ik een stomme trut ben en moet uitkijken en meneer gaat vervolgens een spelletje op de computer doen.Ook is het de normaalste zaak om mij af te vallen in gezelschap…om vervolgens vol triomf rond te kijken..kijk eens hoe goed ik ben en wat ik allemaal durf.Grote sommen geld zijn weg gesluisd naar een privé rekening…en als ik daarna vraag krijg ik te horen dat hij niet met mij hoeft te communiceren.Tot 2 jaar geleden voor de maat vol was.Hij zei tegen onze zoon dat hij een hekel aan hem had.Vond dit ook normaal,want hij mag zeggen wat hij wil.Ik heb eerst de kinderen gevraagd wat ze van het gedrag van hun vader vonden. http://www.loveborrel.nl Onafhankelijk van elkaar zeiden ze precies hetzelfde. Daarop heb ik hem de keus gesteld,of je gaat nu hulp zoeken of ik stop ermee,maar meneer wou daar over nadenken.Dat heb ik dus geweigerd,er wordt nu een keus gemaakt.Hij heeft hulp gezocht en is 2 jaar in therapie geweest.Ik ben op het eind 2 keer mee geweest.En ineens had ik een probleem en had hulp nodig,volgens mijn man dan,volgens de therapeut niet.Hoe bizar.Het gaat nu redelijk tot goed.Hij doet zijn best,maar praten met elkaar blijft lastig,want een narcist kan niet tegen kritiek.Ik weet nu dat het niet aan mij ligt.Ik ga mijn eigen gang en doe leuken dingen zonder hem.Ik heb een leuke baan een eigen inkomen ,eigen auto,leuke kinderen en een leuk sociaal leven.En ja…daar kan een narcist niet zo goed mee omgaan.Maar hij weet dat het aan hem ligt .Als hij terug valt in zijn oude gedrag is ons huwelijk voorbij.Door zijn tiarnieke gedrag heeft hij mij tot een bepaalde hoogte weggejaagd.Het zal nooit meer zo worden als toen ik hem pas leerde kennen.En voor een leuk leven heb ik hem niet nodig en daar is hij zich van bewust en doet zijn best om zijn gedrag te verbeteren.

Reply
Kittytje - februari 9, 2017

Beste
Ik ben mama van drie kinderen en vermoedelijk samen met een narcist. Ik heb geen familie in mijn leven omdat ik als kind mishandeld ben. Vroeger had ik nog vrienden maar daar mocht ik gee contact mee houden tenzij ik ze allemaal een voor een kom voorstellen. De mannelijke vrienden mochten sowieso niet omdat hij vindt dat ze allen met me in bed willen. Social media mag om dezelfde reden al niet. Zelfs cloud vind hij niet kunnen. In begin was ik stapelzot van hem , maar hij speelde, peste me, ging in het openbaar voor me staan, lachte me uit, roddelde over me bedroog me, sloeg me, beschuldigde me valsenz. samen met familie ( vooral zijn moeder) maar ook voor vrienden als vreemden. ( alleen het slaan niet bij de laatste.) Na een decenium ben ik gevlucht in een andere relatie en heb ik het gedaan gemaakt. Toen veranderde hij zo, hij leek een wrak. Ik heb dan besloten terug te gaan maar, sindsdien hoor ik zelfs nog meer van dat omdat ik volgens hem iets gedaan heb wat tot op het bot slecht was en naast dat ben ik volgens hem ook niet veel waard als vrouw. Voor zijn gedrag voor mijn serieuze misstap gaf hij aan o. a. dat dit kwam doordat hij aandacht en liefde van zijn moeder wilt, door zijn ervaringen in zijn jeugd en door dronkenschap. Nu komt het door dat ik niet te vertrouwen ben en veel misdoe en is, de controle, achterdocht en agressie nog meer. Zelfs oogpotlood gebruiken is verkeerd omdat het voor anderen zou zijn. Hij wou een groot gezin en was van de oude stempel en wou vrouw aan de haard. Nu verteld hij iedereen te pas en onpas dat ik hem gewoon gebruik voor zijn geld terwijl we maar een gewoon inkomen hebben. Wat vroeger voorviel is nu duizend keer slechter omdat ik niet te vertrouwen zou zijn op alle gebied. Ik was op een bepaald moment zo emotioneel kapot dat ik een zelfmoordpoging ondernomen heb. Nu bestempeld hij me als slechte moeder en labiel en omdat mijn energielevel zo minder geworden is, ben ik volgens hem niet zoals andere vrouwen en minderwaardig. Hij zegt me zelfs zonder ruzie dat ik eigenlijk niets waard ben en dat hij veel meer waard is en dat ik eigenlijk letterlijk op mijn knieen zou moeten kruipen en zijn voeten zou moeten likken omdat hij na al wat ik misdoe en met een minderwaardige vrouw als ik blijf , gewoon uit dankbaarheid. Mijn zelfmoordpoging , eenmalige misstap en epilepsie houdt hij als bedreiging voor mijn kinderen af te pakken indien ik weg zou gaan. Daarnaast zou hij ook zijn moeder en mijn ouders die mij jarenlang mishandeld hebben en overgeleverd aan een pedofiel tegen mij laten getuigen. Ook heb ik hem enkele malen met politie aan de deur gezet omdat ik vreesde voor mijn veiligheid. Omdat hij deze aanklachten een mes in de rug vond, heb ik ze ingetrokken omdat hij me blééf treiteren. Hij heeft me al tot oorschade toe geslagen maar vind dat hem aan de deur zetten ook een mes in zijn rug was. In de tijd dat ik alleen voor de toen drie kleuters zorgde, heb ik met een vriendin voor een week naar Engeland geweest en de kinderen ff in veilige handen gelaten voor 1 week om te herbronnen en daarna nooit meer. Hij vindt daarom dat ik een slechte mama ben en dat ik ze in de steek gelaten heb. Dit zou hij dan ook gebruiken tegen mij. Ik ben leeg en op maar durf geen kant op want hij is een vlotte babbelaar en iedereen gaat gelijk mee in zijn verhaal. Ik durf de kinderen niet bij hem achterlaten want als de kinderen iets fout doen, gaat hij ook tegen hen over de rooie en nu spring ik er gewoon tussen met als, gevolg dat ik het over mij krijg maar wat als ik er niet ben? Als er ruzie is betrekt hij ze en maakt ze duidelijk hoe slecht ik ben en hoe goed hij is terwijl ik het liefst hen niet zou betrekken. Ik ben leeg, ik ben op, ik ben bang. Hij zegt dat hoe slecht ik ook ben, hij bij mij blijft en dat bewijst dat hij als enige weet wat echte liefde is. Hij zegt dat ik hem met zijn kort lontje moet aanvaarden maar, dat ik moet veranderen. Ik weet niet waar in of uit… Ik ga dood vanbinnen

Reply
    gemini - april 1, 2017

    Beste Kitty , hopelijk lees je dit : ga alsjeblieft weg , verdwijn anoniem met je kinderen , desnoods naar een ander land.
    Maak plannen , spaar geld en vertrek op zijn werkdag. Deze man is zo’n gevaarlijke valse gek dat je moet weten dat dit nooit meer goed komt , en dus heb je geen keus. De realiteit is hard , en je gaat zoals jezelf zegt dood vanbinnen bij hem. Ik hoop dat je het op kunt brengen je psychisch , financieel en lichamelijk voor te berijden bij deze psychopaat weg te gaan.
    Stel je voor dat je ergens woont waar je van hem af bent en niet meer bedreigt word , hoe je dan kunt gaan genezen!
    Eerst ga je door een zware tijd om te vertrekken om daarna vrij te zijn.

    Reply
    kim - april 2, 2017

    kim2 april 2017
    ik heb 17 jaar samen met exman die verborgen nacist is en zijn familie is ook heel erg nacist ,woonden samen met zijn ouders omdat we of ik niet los kunnen komen omdat ik geen familie in nederland en goede vrienden die om me heen zoals anderen maar jullie weten wel waarom ! ik was zwak en heb ook moeilijk omdat we kinderen hebben vresselijk lang help opgezocht nog ergeste was dat hun dagelijk me weg jaag en opstraat willen zetten zodat ze kinderen bij hun kunnen houden uiteindelijk zit ik nu bijna twee weken all alleen met kinderen de scheiding zaak moet nog komen zit zonder geld ben zelf erg ongezond maar heb nu hoop om ooit een zonlicht op mijn gezicht zou zien en normale leven gaat krijgen nog heel even volhouden veel plobleem opruimen .
    mijn verhaal is telang en te veel om te schrijven jullie zullen weten wat ik mee gemaakt hebt of jij kan beter vragen wat is niet gebeurd of niet gezegd ,dood dreigen huislijke geweld ik ben helemaal kapot gemaakt ben niet meer persoon die ik vroeger was.
    alhoewel ik kom nu bijna vanaf door mijn steun lieve zoon van 14 jaar die voor me zorg en opkom en steun doordat hij niet meer aan kun zien dat ik maar jaren in diepe put (hel)zit .
    ik woon nu niet ver van hem vandaan waar hij me nog stalking ik ben nog steeds bang ik ben ook leeg van binnen blijschap vinden is voor mij nog heel eind weg.
    ik wens ons allemaal sterk niet alleen maar volhouden maar jullie moeten sterk zijn ik weet dat het moeilijk is nadat nacist alles van jij weg neem denk aan jij bent het waard en jij verdient om gelukkig te zijn!

    Reply
    ezrebeth - april 16, 2017

    Hoi, heel herkenbaar. Lees het boek Het narcistische machtsspel. J de jong. Zij geeft ook avonden voor allen die dit meegemaakt hebben. Graag zou ik in contact komen met net als ik al een tijd uit de directe klauwen van de narcist zijn…gescheiiden zijn, maar toch ook nog steeds dank zij “hulpverleners”te maken houden met de narcist. Omdat je gedwongen wordt met de mishandelaar te overleggen…wat al nooit lukte…moet nu kunnen.
    Ik ben 7 jaar geleden met grote tom tom van politie macht uit huis gehaald, maar wordt nu weer gedwongen om (nog net niet) weer terug in huis te gaan.
    groetjes ezrebeth

    Reply
    Candy - april 28, 2017

    Hallo ik heb afgelopen zomer na de zoveelste bedreiging in mijn relatie mijn auto genomen op een werkdag mijn dochter in de auto gezet en ben 3 weken ondergedoken tot als de rechtbanken terug aan het werk waren.het is heel zwaar geweest.psychische was ik een wrak nu 8 maand later kan ik terug lachen en weet ik dat het de beste beslissing was.

    Reply
    Ellen - mei 26, 2017

    Dit is geen liefde hij haald je eigenwaarde naar beneden zo behandel je een vrouw niet als je van haar houd je verdiend wel wat beters dan je af laten snauwen door z on lompe boer dit hou je toch niet vol sorry hoor maar ik was weg

    Reply
    Katya Verbrugghe - oktober 2, 2017

    Beste Kitty,

    Ik hoop dat je er echt uitgeraakt. Heb je hulp? Heb je vrienden die je geloven en kunnen ondersteunen?

    Groetjes,
    Katya

    Reply
    karishma - februari 14, 2018

    heftig heel erg herkenbaar ik zit in de zelfde sitautie ik weet niet wat ik moet doen ben sinds pas avhter gekomen dat me ex een narcist ik wil grasg ervaringen delen met andere dieook in de zelfde sitautie zit of heeft gezeten ik twijfel zoo aan alles ik weet echt nuet wat ik moet doenen of beginnen.

    Reply
Blijf liever anoniem - november 19, 2016

Ik herken alle symptomen die beschreven worden van een narcist bij de partner van iemand die zeer dicht bij mij staat. Probleem, mijn naaste heeft het nog niet door en is helaas erg vatbaar om in de klauwen van een narcist te vallen! Iemand tips om mijn naaste in te laten zien dat hij in een relatie met een narcist zit? Zijn ook kinderen in het spel wat het allemaal best gecompliceerd maakt.

Reply
    CvdB - november 24, 2016

    Mijn ervaring is dat het ontzettend lastig is om andere mensen te laten snappen dat iemand een narcist is. De narcist is niet zo herkenbaar voor mensen die het nog niet door hebben. Je doorziet een narcist pas als je ervan uitgaat dat hij niet normaal is. Meestal ga je zo niet met mensen om. Je gaat er over het algemeen eerst vanuit dat iemand normaal is en dan leg je de woorden en daden van een narcist uit binnen de grenzen van het normale. Dan lijken ze niet zo vreemd, want bij ‘normale’ mensen zou het gedrag onder bepaalde omstandigheden ook kunnen voorkomen. Wanneer je de woorden en daden van een narcist interpreteert binnen het kader van het niet normale, dan pas krijgen de woorden en daden hun ware betekenis en die blijkt meestal niet zo positief voor de ontvanger.
    Voor jou is misschien wel het slimste om de doen: blijf allereerst een goede vriendin voor je naaste. Blijf steun bieden en dring hem niet je mening of inzichten over zijn partner op als hij daar niet aan toe is. Je loopt daarmee anders snel de kans de vriendschap te verliezen. Vraag eerder door over zijn beleving van zijn relatie en heb een gesprek over zijn verwachtingen in het leven. Voelt hij zich gelukkig? Krijgt hij aandacht van zijn partner of mist hij aandacht van zijn partner? Kan hij zijn gedachten en gevoelens met haar bespreken? Heeft hij het idee/gevoel op weg te zijn naar een duidelijk levensdoel en doet hij dat met haar samen? Hoe passen zijn kinderen daarin? Hoe ziet hij hun opvoeding en hoe samen doet hij dat met hun moeder? enz. Op die manier kan hij beter, meer of bewuster kijken naar zijn eigen behoeften en de vervulling ervan. Het is voor partners van narcisten belangrijk om goed voor zichzelf op te komen, meer dan bij mensen zonder stoornis. Door met iemand die je vertrouwt te praten over wat je van het leven, in je huwelijk of gezin verlangt wordt je bewuster van de realiteit. Je kan daarna beter zien en weten welke rol je daarin zelf wilt vervullen en bewuster kiezen.

    Reply
    Emotioneel kapotgemaakte ziel - december 4, 2016

    Beste anoniem, ik begrijp je angst, ik heb 8 jaar in de klauwen gezeten van een narcist, ben dit maar onlangs te weten gekomen, vroeger dacht ik dat ik het probleem was en niemand kon me op andere gedachten brengen, dus als uw naaste al voor haar gekozen heeft ben je al te laat, je mag nog met harde bewijzen komen eens ze een prooi gevangen heeft laat ze niet los en zal ze alles blijven ontkennen zonder emotie te tonen en anders is het weer een zoveelste toneeltje van haar om hem toch maar van haar onschuld te overtuigen.

    Reply
    Maria - december 9, 2016

    Wow heel veel herken ik. Ben net uit een relatie en op door alles wat er gebeurd is. Eigenlijk nu na lezen over narcisme begrijp ik wat er aan de hand is.
    Mijn relatie begon als affaire. Sky was the limit…samen zouden we verder gaan en relaties te verbreken daarvoor. Datum gepland maar kwam helaas voortijdig uit (achteraf denk ik heeft hij expres gedaan). Daarna begon de ellende. Was met mij bezig maar ook met zijn ex. Zette mij neer als gezamenlijk vijand en was allemaal mijn schuld. Hij was depressief en kon er niks aan doen. Ik had hier geen idee van en probeerde hem te steunen in moeilijke tijd. Die grote liefde wilde ik niet opgeven en daar was hij mij zo dankbaar voor. Telkens was het aan en uit…met of zonder reden en altijd per app of mail. Nooit een normaal gesprek is er geweest ook de laatste keer niet. Ik heb hysterische buien gekregen omdat het allemaal bleef knagen. Koren op de molen dus want dan was ik gek en hij kon er niks aan doen. Op een gegeven moment stuurde hij out of the blue mailtjes door van chats met 2 vrouwen met wie ie sex chats had (telefoon, Skype, whatsapp etc.). Waarom hij dat doorgestuurd heeft, is mij op de dag van vandaag een raadsel. Op die vraag ook nooit antwoord op gekregen. Uiteindelijk was de opmerking n.a.v. een normale vraag “je hoeft niet alles te weten”. Dat was de alarmbel. Is in mijn hoofd blijven zitten en hebben enorme ruzie daarover gehad. De volgende dag ontving ik een mail dat hij mij nooit meer wilde zien en mij overal geblokt had. Heb hem in alle paniek en verdriet een brief geschreven. Daarin achteraf alle schuld op mij genomen omdat ik zo ontzettend boos was geworden. Daarop een afstandelijke mailtje gekregen met again de boodschap dat hij mij nooit meer wilde zien. Damn dat deed pijn. Ongeveer week later een mail dat ondanks alles hij mij toch wilde feliciteren met mijn dochter. Daarna heb ik uit boosheid nog mailtjes gestuurd. Nooit moeten doen maar echt op en met wijn op leek het een goed idee. Daarna geen contact meer gezocht. Maar het is moeilijk. Door met vriendinnen te praten komen er meer dingen boven die niet kloppen. Om gek van de worden om nergens antwoord op te krijgen en te denken dat het allemaal mijn schuld is. Ik praat met vriendinnen die mijn verhaal gelukkig begrijpen en van dichtbij gezien hebben. Ik heb naar zijn ex wel aantal mailtjes doorgestuurd de laatste die chats met die vrouwen. Nu wil ik verder. Mis hem vreselijk want we hadden ook best leuks samen.

    Reply
      Emotioneel kapotgemaakte ziel - december 9, 2016

      Dat je hem nog mist is heel normaal hoor jij hebt hem echt oprecht graag gezien.
      Heb je lang in deze relatie gezeten?
      Ik wil je niet in detail uitvragen maar iemand met nps gaat veel verder dan bedriegen hoor, ik ken je verhaal niet maar als het enkel om bedriegen gaat mag je niet zeggen dat iemand nps heeft.
      Ik wil je niet beledigen of gelijk wat dan ook,
      Ik ben een echt slachtoffer en ben dus heel voorzichtig geworden nu,het vertrouwen in de mensheid is me volledig ontnomen.
      Maar als je veel op deze site leest wordt alles wel duidelijk.
      Als jij sterk genoeg bent en hem kan blijven negeren zal hij, als echte narcist jou beginnen lastigvallen en er alles aan doen om van jou leven een hel te maken.
      Sorry maar zo ervaar ik het nu.
      Groetjes Bart

      Reply
        Maria - december 9, 2016

        Hoi Bart,

        Ik heb zeker niet te maken gehad met een extreme vorm als in fysiek geweld bijvoorbeeld. Het heeft meer me manipulatie te maken. Van mij van alles verwachten wat betreft openheid en trouw, maar zelf niet zo trouw nemen. Extreem jaloers, aandacht trekken en ook negatief als ik afstand neem. Dus ja hij voldoet aan heel veel punten die overeenkomen. En zijn natuurlijk ook verschillende gradaties.
        En ja ik weet dat ik sterk moet zijn. Dus hopelijk blijft hij even weg dan kan ik sterker worden.
        Vreselijk voor je. Onvoorstelbaar hoe mensen kunnen zijn. Sterkte.

        Reply
        Never Give Up - december 20, 2016

        Ik kan dit alleen maar bevestigen. Negeren brengt de duivel bij hen naar boven. Antwoorden ook want het is voeding voor een nsp’er. Hopen dat hij snel een ander slachtoffer vindt is eigenlijk het enige wat je kunt hopen. Ik heb al medelijden met die nieuwe vrouw…..maar wat kun je doen? Het is een zware straf om zo te zijn en een nog zwaardere straf om dit mee te moeten maken…..

        Reply
          Astrid Overmeer - mei 17, 2017

          Wat een ware woorden echt zo als het is zeg jij het is een vreselijke ervaring vooral als je er afstand van neemt gr Astrid

          Reply
        Annoniem - maart 7, 2017

        Beste Bart,
        Mijn ex is narcist, heb ik zwart op wit maar hij heeft niet achter mij gelopen want hij heeft nu een nieuwe slachtoffer. Ze verdiend het, ze verdiend om dood laten te vallen en het zelfde pijn te krijgen wat ik door hun heb gekregen EN IK HOOP ECHT dat het ooit gaat gebeuren !!! ik hoop dat het ooit gerechtigheid gaat winnen. Ze MOETEN allebei de pijn krijgen wat ze hebben verdienen !!!!

        Reply
          j - maart 8, 2017

          Hoi, ik herken jou boosheid wel. Ik weet soms ook niet wat ik ermee aan moet/wil. Soms wil ik wraak zelfs op mensen die er niks mee te maken hebben. Als je lang genoeg onrecht is aangedaan ga je om je wild om je heen slaan om het zo maar eens te noemen. Het is niet goed, maarja wat dan. Die balans gaat niet vanzelf naar het midden terug.

          Reply
      B. - maart 9, 2017

      Maria, dit lijkt mijn verhaal wel…echt voor 100%!!! Ik zou graag met je in contact komen om hierover te praten.

      Reply
    kim - april 2, 2017

    vertelt aan jouw naaste het plobleem van andere personen die met nacist mee temaken hebt en hoe nacist zijn en komt vaak onopgemerkt bij kennisen familie en vrienden zoiets, nooit direct vertellen over jou naaste situatie want dit plobleem heeft jouw naast tijd nodig om te bezeffen en daarna nog langetijd nodig om te accepteren en nog echt pas langeperiode te verwerken nog belanrijker blijf elke keer beetje vertellen over anderen en NPS zodat zij meedenkt hoe mensen van NPS vanaf kun komen tot dat jouw naaste eigen spiegel ziet het is moeilijk want nacist ondekt hun plooi doordat de plooi mens niet bespiegellen dus plooi is juist tegenover gestel maar moet echt blijven doen .op dezelfde mannier herken ik dat ik met nacist samen ben ik heb mijn vriendin echt te danken alhoewel dat ik haar nooit omhulp vraag en niet in haar beurt willen zijn tijden dat ik aan de slag was want ben bang dat mijn ex haar lastig en overval want hij is heel acgressief dus hoop dat dit advies aan jou en jouw naaste kan helpen veel success en sterkte allemaal

    Reply
jan - augustus 13, 2016

NN

Ik herken veel van Narcisme in deze voorgaande verhalen.
Mijn vrouw had een zeer narcistische vader (hij waande zich adviseur van God), veel emotionele mishandeling, deed NOOIT wat goed en er was maar 1 iemand die de beste was en dat was hij zelf.
Gedurende mijn huwelijk met haar is er heel veel getriggered, ze leed aan, bijna dagelijkse, angst en panniekaanvallen, slapeloosheid, in de ochtend als ze op de slaapkamers was om te huishouden gilde ze vaak van angst en kwam vaak huilend naar beneden.
Ze leed aan enorm veel vluchtgedrag, vond de sex het meest verschrikkelijke wat er was en blokte het volkomen en ze was doodsbang voor haar vader die mege dominant is (nog steeds)
Door al het negatieve in haar onderbewustzijn is haar lichaam uitgeput geraakt, bloedsuiker daalde en er werd in 1994 hipo geconstateerd wat haar weerstand heeft ondermijnd.
Een griepje duurde bij mij 1/2 dag en bij mijn vrouw al gauw 2 of 3 week.
Haar lichaam was zo uitgeput dat ze na een aantal jaren kanker heeft gekregen en die niet heeft overleeft.
Dat was in 2012, nu ben ik weduwnaar, 46 jaar en heb 3 opgroeiende kinderen.
De kanker die zij kreeg was niet terug te vinden in haar genen, niet erfelijk dus.
Als je een boek wilt lezen over trauma’s, het ontstaan ervan en hoe je het kunt (moet) verwerken, lees dan het boek:
Innerlijke Macht, J korthuis Auteur.

Dankzij dat boek heb ik op alle vragen een antwoord gekregen, was net een biografie over het leven van mijn vrouw.
Ik denk dat emotionele mishandeling erger is dan lichamelijke mishandeling/vernedering.
Mijn vrouw is er aan overleden en de dader speelt de vermoorde onschuld.
Dit is in het kort mijn ervaring

Reply
    Nancy - september 22, 2016

    Ik ben een vrouw van 45j met 3kids in co-ouderschap…7 jaar geleden ben ik gescheiden..wou niet meer in een relatie blijven met dominante man met weinig respect naar mij toe..Begreep ook mijn gevoeligheid niet.we waren ook volledig uit elkaar gegroeid…Even had ik een korte relatie maar met een ongeloofelijk leugenachtige man…Toen ben ik langs een psychologe langs geweest..Ik zat erg in de knoop met mezelf. Ik zat met een schuldgevoel door mn scheiding, naar mn 3 kinderen toe…en ik begreep niet hoe die man in die nieuwe relatie zo leugenachtigheid kon zijn..De psychologe liet me verhalen lezen over pathologische leugenaar en narcisme…Verdorie..hoe kon iemand zo zijn…Ik verbrak de relatie en moest enorm bekomen. Zo 2 mnd later belande ik in gesprek met een 9j oudere judotrainer..Erg lieve begripvolle man. Later volgden er nog regelmatig aangename babbels. van het 1 kwam het anders..We werden een koppel. Hij had een slechte rNarcisme is niet zoals bijvoorbeeld depressie erfelijk vastgelegd in het DNA. Een “normaal” volwassen persoon zal ook niet ineens narcistisch worden. De grondslag ligt toch echt in de kindertijd van de narcist. Maar ook hierin is niet alleen een slechte jeugd aan te wijzen, al hebben traumatische ervaringen als misbruik (welke vorm dan ook), verlating van een ouder, alcoholisme van een ouder, weinig controle, weinig oprechte aandacht etc wel een grote impact op de vorming van het karakter van een kind. Daar tegenover staat namelijk ook dat zwaar verwende kinderen die nooit werden aangesproken op hun negatieve gedrag en nooit hebben geleerd dat er consequenties zijn wanneer je slecht gedrag vertoont, ook narcisme ontwikkelen. Dit is aannemelijk, omdat deze kinderen als zij ouder worden blijven denken dat regels niet voor hen zijn en zij zich kunnen misdragen wanneer zij dat willen. Er is immers altijd wel iemand die het voor ze opneemt en ze uit de ellende haalt. In beide gevallen heeft het kind zichzelf geleerd hoe zich te gedragen om te krijgen wat het wil. Een narcistische ouder kan het narcisme laten overslaan op het kind, maar wat vaker gebeurt is dat dit kind (omdat het vaak ook is opgevoed door een niet-narcistische ouder) weet dat het gedrag van de narcistische ouder niet klopt, zijn/haar vinger er nog niet op kan leggen wat er precies mis is, elatie v 20 j achter de rug…Bij mij voelde hij zich eindelijk een man..had zich nog nooit zo gelukkig gevoeld..ik was een fantastische gevoelige vrouw en dat had hij jaren gemist..Zoveel lieve fantastische complementen die ik kreeg..zalig..Ik had de man van mn leven gevonden…Ik kon mijn verhaal bij bij hem kwijt..Tot plots…ik te weten kwam dat hij een affaire had gehad met een judomeisje die 20j jonger was…mocht nie veel over weten…mr had blijkbaar nog contact mee maar veel achter mijn rug…Soit dacht ik…hij ziet mij graag…Tot later hij plots naar een beste vriendin van het werk moest..alleenstaande moeder..Is er 5u gaan brunchen…Moest er niet veel over vragen want verweet me bezitterig en jaloers te zijn…alweer…Wanneer ik vroeg waarom hij me niet bij die vriendschappen wou betrekken kreeg ik nooit deftig antwoord..enkel verwijten dat ik dramaqueen was..steeds ook dreigend dat ik moest aanvaarden of dat nie zou gaan tss ons…Dat hij niet in een kooi wou opgesloten worden. Daarna weer liefdevolle periodes..zalige etentjes, cadeautje, koffietje op bed als ik bij hem mocht logeren (we woonden niet samen, hij zag niet zitten met mn 3 kids)..Tot een jong meisje opdook..dochter v een overleden vriend. Ze zou scheiden..Ze ging heel veel bij hem langs, als ik er niet was..weer werd ik erbuiten gehouden..En weer abnormale verwijten als ik naar zijn gedacht er teveel over vroeg…Ging alleen naar haar verjaardagsfeest..hielp haar verhuizen..alleen naar haar om kast in elkaar te steken, dat 6u duurde Gek werd ik er van..Weer volgden er liefdevolle periode..maar ook voelde ik meer manipulaties, controles, leugens. Alles moest draaien rond zijn regels, gewoontes,…mijn mening telde niet…Dat die man waar ik stapel verliefd op was plots zo kon reageren..de man waar ik me volledig aan gaf, die ik haast boven mn kinderen plaatste…Ik begon meer over VERBORGEN narcisme te lezen…en ik kwam alles tegen die er op wezen dat hij zo was….Alweer was ik op zo iemand gevallen…En toen ik vorig jaar een huis kocht voor mij en mijn 3 kinderen werd zijn gedrag nog erger. Kreeg staffend gedrag..geen intimiteit als we woorden hadden, mocht geen huissleutel meer v zijn huis..hij bepaalde welke dgn ik bij hem mocht logeren…Ondanks hij niet zag zitten om met me samen te wonen zolang mn kinderen het huis niet uit waren kon hij niet erg trots zijn Net mijn huis..Net of hij jaloers en inwendig kwaad was dat ik het ook goed had…De laatste dgn dat de samen waren kwam zijn ware aard helemaal boven..Zijn kwade buien..met bleek gezicht en koele ogen…Heb toen gezegd dat hij een leegte heeft die hij constant moet voeden..Ben toen vertrokken..Een week later mijn spulletjes gaan ophalen..Hij verweet me dat ik een steek los heb..
    Projectie dus é…Heb toen voorgoed afscheid genomen…..Nooit wil mezelf nog in zo iemand verliezen..Nu paar maand later moet ik nog veel verwerken..mijn lichaam is moe..gewrichten doen pijn..Verloren energie ben ik dag per dag aan het opbouwen…En ondertussen kan ik weer echt genieten van mn kinderen..Met ups and downs geraak ik er wel…Ik heb goeie hoop om ooit eens de echte liefde tegen te komen..met een echt empatische man want een wolf in schapekleren nooit meer!!!!

    Reply
    anoniem - april 12, 2017

    Wat een verdrietig verhaal, de manier waarop je over haar schrijft raakt me. Liefdevol en ook verdrietig dat je er niets aan kon doen. Vind het krachtig dat je er zo eerlijk over schrijft. Herkenbaar in iets mildere vorm. Zal eens googelen n het boek. Sterkte met het verlies van je vrouw.

    Reply
Angel - juli 26, 2016

Ik heb een vraag of ik met een narcist heb te maken.
Sinds enkele maanden heb ik een leuke jongen leren kennen, echt helemaal mijn type, knap, groot, stoer beetje bad guy. En daarbij kan ik ook heel goed met hem praten. Oorspronkelijk komt hij uit Hawaii en is hier terecht gekomen omdat zijn vrouw en zoontje zijn omgekomen bij een auto ongeluk…dus hij wilde weg uit Hawaii. Hij is mma vechter illegaal dus hij verdient veel geld schept hier soms over op. Hij gaf aan dat hij me alles kon geven, financieel zou ik niks te kort komen en hij wilde wel snel trouwen en kinderen krijgen. Hij wilde dat ik van hem was. Hij appte me dag en nacht vaak uren aan de telefoon ook s’nachts. Eerst dacht ik wat leuk die aandacht, denk nu achteraf dat het controle van hem was. De eerste keer dat hij kwaad was, sloeg nergens op. Hij had mij twee ochtenden achter elkaar geappt..zo moest ik hem niet behandelen en moest ik hem helemaal overhalen om t weer goed te maken.
Die periode vond ik een nieuwe baan, hij wilde absoluut niet dat ik ging werken, dat tastte hem aan als zijn vrouw ging werken. Hij zegt altijd dat hij het me gunt als ik met vriendinnen ga stappen, maar wel paar uur later appt hij me of er mooie mannen zijn en of hij mij kan bellen. Een keertje dat ik even de stad in ging en vroeg thuis kwam appte hij mij of hij kon bellen ik antwoordde niet meteen en blokte hij mij…hij was zo kwaad geworden hij dacht dat er een andere man op de bank zat. Heel gesprek gehad hij kon me niet vertouwen en hij geloofde niet dat hij de enige was blablabla.
Toen dacht ik wel dit is niet normaal en niet leuk meer. En ook precies willen weten of ik nog contact heb met exen hoe de seks was etc..steeds opnieuw vraagt hij weer. En merk steeds meer dat hij liegt hij zegt dan dat hij naar een beurs of concert gaat, dan google ik dat en kan ik er niks over vinden. Gebeurtenissen van hem veranderen steeds. Als ik hem erop aanspreek dan negeert hij mij dagen of hij valt me aan. Terwijl ik hem niet direct beschuldig. Hij is erg dominant betreft seks en fantasieen die over me grens gaan maar hij heeft zo op me ingepraat dat ik daar nu toch voor open sta.
Het laatste is hij wil dat ik met hem mee naar Hawaii ga voorgoed het liefst binnen drie maanden, zijn ouders hebben daar hotel hij wil dat overnemen…eerst kon hij daar niet wonen meer maar nu ineens wel. Hij zit nu in Hawaii en het tijdsverschil is 12 uur. Dus als hier 20:00 uur avond is is t daar 20:00 uur middag. Hij beweert dat er 8 uur verschil tussen zit. Dit klopt niet.
En hij heeft zoveel moeite met vertouwen dat hij verhalen vertelt dat een vriendin van een vriend vreemd ging en zij belande in de Ardennen. En als hij ooit achter komt dat ik vreemd ga zal dat de eerste keer zijn dat hij een vrouw slaat. Hij vind het leuk dat ik een sterke vrouw ben maar owee als ik hem tegenspreek. Paar dgn geleden een streep onder gezet
Groetjes

Reply
    sophia - augustus 5, 2016

    narcist eerste klas , en daarbij ook zeker nog een hele gevaarlijke…noooooiit meer terug gaan …je zult worden mishandeld, zowel mentaal als lichamelijk…goed van je dat je er een streep onder hebt gezet!!

    Reply
      Angel - augustus 28, 2016

      Hoi Sophia,

      Beetje laat maar nog bedankt voor je reactie.
      Helaas heb ik nog steeds contact met hem. Ik weet als ik eerlijk ben dat hij niet helemaal doorsnee is zoals een normaal mens. Dat hoeft ook niet want dat is ook maar saai…je begrijpt me denk ik wel.Maar we hebben het ook heel leuk samen en ik ben me bewust dat ik op een bepaalde manier met hem moet omgaan..maar ik kan het nog niet opgeven. Ergens heb ik de hoop dat het allemaal goed komt tussen ons en daarbij hij zorgt voor afleiding zit zelf op moment ook niet zo goed ik me vel. En dat hij geen narcist is of 1 die kan veranderen.

      Liefs Angel

      Reply
        Lilian - augustus 29, 2016

        Beste Angel,
        Niemand verandert, nooit niet. Dat is de grootste naïviteit die er bestaat onder de mensen en bovendien doet het geen recht aan de mensen waar we mee omgaan. Dat geld niet alleen voor narcisten, dat geld voor iedereen. We willen dat de ander veranderen zal? Dan kunnen we deze persoon dus niet accepteren zoals deze is. Dat is geweld naar jezelf, de ander en waarschijnlijk beide. Proberen iemand te veranderen of jezelf is een machtsstrijd, geen liefde. Ik zelf neem mensen gewoon letterlijk zoals ze zich presenteren en ze stellen me dan ook nooit teleur, weet precies wat ik aan iemand heb en wat ik er wel en wat ik er niet mee kan delen. Wat je ook gaat doen, blijf in ieder geval zo trouw mogelijk aan jezelf en aan wie je bent. Groet!

        Reply
          Kim - februari 21, 2018

          Ik begrijp je, je houdt van hem, hij vervult iets wat jij nodig hebt. Maar deze man kan niet houden van en gebruikt enkel de juiste woordje om jou aan zicht te binden. Manipulatie op den top. Het gevoel van macht is zijn eigen onzekerheid en ga er maar vanuit dat vele verhalen van zijn verleden gelogen zijn. Bedenk je dat dit soort mensen ernstig ziek is, niest macho, er ontbreken synapsen in hun hersenen waardoor ze niet in staat zijn om emoties te hebben. En geloof me nog meer als ik zeg dat het misbruik van jou enke erger gaat worden en dat je meer en meer mishandeld en misbruikt zult worden. Red jezelf, je zult merken dat er een last van je schouders valt. Nu je nog liefde weet op te brengen, breng deze dan voor jezelf op en niet voor hem. Dit gaat alleen maar erger worden totdat er niets meer over van je, al jouw goede bedoelingen en liefde ten spijt. Neem afstand en zorg coor maatregelen, licht de politie in zogauw hij je bedreigt en laat dit zien op papier, blok hem dus overal waar hij persoonlijk contact met je op kan nemen, behalve per mail. Want daar verzamel je bewijzen.

          Reply
    lady - februari 6, 2017

    100 % een narcist…Weet je zeker dat het een ongeluk was met zijn ex?

    Reply
    j - maart 8, 2017

    narcist of niet, het is een enge vent.

    Reply
Marije - juli 24, 2016

Goedenavond ik wil even mijn verhaal kwijt. Ik zit al 25 jaar in een negatieve relatie wij hebben twee zoons beide volwassen nog thuiswonend . Toen ik mijn man leerde kennen was ik smoorverliefd en zat op een roze wolk, toen het serieus begon te worden merkte ik al dat het een en ander niet klopten als ik deed wat hij wilde was alles goed, hij begon zich arrogant te gedragen en achter mijn rug om begon hij mijn post te controleren, omdat mijn zus in het buitenland woont, en brieven naar elkaar schreven dacht hij dat er over hem geschreven zou worden, en is destijds daarmee geconfronteerd wat hij uiteraard niet leuk vond. Mijn leven is een aaneenschakeling die bestaat uit negativiteit bijna niets goed kunnen doen en vaak de schuld krijgen. Helaas tot op heden krijgt hij het voor elkaar om mij schuldig te laten voelen , deze avond had hij het over een kleinigheid waarover wij het niet eens kunnen worden waarop hij zei dat partners het met elkaar eens moeten zijn want hij vond dit onderwerp wel belangrijk iets wat buiten het gezin staat. Ik voel mij alsof ik op drijfzand naar beneden getrokken wordt. Een paar weken geleden barstte de bom bij mij en zei dat ik het meer dan zat was, waarop hij zei dat hij wegging dan gaat hij de deur uit zonder iets te zeggen alsof hij het slachtoffer was toen hij vervolgens later terug kwam vroeg hij of ik over het een en ander nagedacht had!! Heel bizar in heb vandaag besloten dat ik naar mijn huisarts ga om dit te bespreken ik wil uit deze relatie komen want ik wil gelukkig worden. Graag wil ik weten wat jullie hier van denken . Gr M H

Reply
    Robert - juli 25, 2016

    dag Marije,
    ik ben 25 jaar getrouwd geweest met een vrouw die mij van alles de schuld gaf, en zelf vond dat zij niets fout deed, dat is slopend voor je zelf. twee jaar geleden ben ik van haar gescheiden, en ik ben nog nooit in mijn leven zo gelukkig geweest als nu. Pas sinds kort besef ik dat zij vrijwel alle kenmerken heeft die passen bij NPS. Je moet zelf je keuzes maken, ik kan alleen zeggen dat mijn keuze om weg te gaan achteraf gezien de beste beslissing is die ik in mijn leven genomen heb, en weggaan is best een moeilijke beslissing. Weet je wat het belangrijkste is? Dat je beseft dat jou geluk heel belangrijk is, zorgen dat je gelukkig wordt en bent is belangrijk omdat je dan pas aan anderen geluk en liefde kunt geven. Kies eerst voor jezelf, doe dat echt. Uiteindelijk wordt iedereen daar gelukkiger van.

    Reply
    Lilian - augustus 29, 2016

    Beste Marije,
    Ik hoop dat het je goed gaat op dit moment. Ik kan me voorstellen dat je na 25 jaar het wel een keer gehad hebt. Ik kan me ook voorstellen dat het na 25 jaar niet gemakkelijk is om een nieuwe wending aan je leven te geven. Dat constante negatieve is herkenbaar. Dat schuldgevoel dat alsmaar wordt aangepraat ook. Je reflecteert op jezelf tot je een ons weegt en je kan beweren wat je wilt, maar het zal niet baten. Het enige doel van de narcist is dat je capituleert, er is geen verbinding, geen samenspraak en ook nooit een gelijkwaardig (zinnig) gesprek. Voel je zelf alsjeblieft niet schuldig om wie je bent! Ook jij mag er zijn. Veel succes.

    Reply
Juul - juli 19, 2016

Hallo lotgenoten

Ik zou nu eens graag jullie mening willen over hetgeen wat er recent heeft afgespeeld. Zoals ik eerder scheef heb ik een latrelatie inmiddels 7 jaar. Mijn zoons hadden een verassing voor mijn verjaardag en wel een etentje met zn allen. Dit kon niet doorgaan omdat mijn kleinzoon op het ic lag in het ziekenhuis. Nu is de zoon dinsdag
jarig van vriend en wordt 34 jaar (is thuis wonend). Ik werd gebeld door 1 van mn zoons met de vraag of ik aankomende woensdag zou kunnen betreft dat etentje.

Tuurlijk kon ik, dus ik belde vriend op en deze zei dat hij het krom vond, want zijn zoon was immers de dag ervóór jarig en twee van mijn zoons kwamen niet op zijn verjaardag (vanwege hun werk). Dus vond hij dat krom en knullig voor zijn zoon om dan de andere dag uit te gaan eten. Er vielen wat woorden heen en weer, kortom hij ging niet mee. Weet wat je doet zei ik want de kans is nu heel groot dat er helemaal niemand meer komt met verjaardagen bij jou. Moeten ze zelf weten, zei hij.

Er gaat natuurlijk een hele hoop vooraf, maar dit is een heel klein stukje waarvan ik zoiets heb, hoezo is dit krom? Omdat het de dag erna was? Affin, ik werd weer gebeld door zoon, hij zei ma, we gaan een dag later de donderdag. Ik zei is goed, en belde vriend weer op en vertelde hoe het zat. Mijn zoon werkt in de horeca en het is erg druk dus werd ie ingeroosterd, tja kan gebeuren toch? Dus ik vroeg aan vriend gaan jullie mee? Dit puur uit fatsoen en hem die keuze geven.

Ja daar kon hij wel mee leven zei hij, en ging mee. Vaag….dacht ik, een dag erna kan wel? Maar goed ik ben de moeilijkste niet en maak niet zo gauw problemen van dingen. Hij zei ook dat zijn zoon het ook vreemd vond als het op de dag na zijn verjaardag gehouden zou worden. Tja hij vindt wat zijn vader vindt dus ja….Maar goed, ik persoonlijk vind het niet krom, hij wel…wat is jullie mening hierover?

Hg: Juul

Reply
    Juul - juli 24, 2016

    Nou, het etentje is wel door gegaan maar er ging een hoop drama aan vooraf. Vriend zou mee gaan op de donderdag (lees hierboven) maar ik ontving later een mailtje van hem of ik aan mijn zoon wilde vragen of deze zijn auto op zijn plekje in zijn straat kon zetten. Dat was makkelijk voor mn vriend, dan kon hij met zijn auto die wat ruimer is. Er stond ook in de mail, dat hij er geen erg in had dat het kermis was en vuurwerk, dus dat het moelijker wordt om zijn auto kwijt te kunnen wegens drukte. Dus ik belde naar mn zoon en die belde weer naar zijn broer. Kortom dat ging niet lukken want mn kleinkinderen gingen ook mee en zitten achterin een autostoeltje. Ik belde vriend weer terug en melde dat. Hij was er niet blij mee en bleef hameren op de drukte en moeilijk parkeerplek vinden. En toen zei hij: ze konden toen wel met me mee rijden naar Utrecht! Dit was gewoon een rotopmerking en niet eens van toepassing, dat was een paar jaar geleden. Hij was ook niet van plan om zijn auto ergens te zetten op 10 minuten loopafstand van zijn huis. Dus zei ik dat zijn zoon hem af zou kunnen zetten en zelf kijken naar een plekje en dan de andere dag de auto weer terugzetten. Nee zei hij want vrijdag heb ik de auto weer nodig want dan gaan we weer om boodschappen en dan wilde ik alvast voor zoon thuis komt de lege flessen er in zetten. Dus je gaat niet mee, vroeg ik. Nee zei hij, dit is onmacht dat begrijp je toch wel? Nou niet echt eigenlijk, je wilt gewoon niet, maar laat maar ik weet genoeg. Hij zei ik kom vanavond he, maar als je aan de gang blijft……….eeehhh tuurlijk was ik opgefokt dus ik was het na die ene opmerking al zat en nu dit weer dus ik zei, blijf jij maar lekker thuis, je hoeft niet te komen. Stel dat hij kwam dan zou ik moeten doen alsof er niks aan de hand was terwijl dat niet zo is, ja dat kan ik dus niet. Maar erover praten wilt ie ook niet dus blijf je er mee zitten…again! Het etentje was heel leuk met mn kinderen en kleinkinderen maar het blijft wel malen in je koppie wat die pannekoek weer voor elkaar heeft. Dat parkeerplekje was belangrijker. Ik was doodop toen ik thuis kwam van al dat gedoe. Vrijdag kreeg ik een smsje met je hebt mail. Dus ik zet mn pc aan en ik wist niet wat ik las. Dat hij naar vuurwerk was wezen kijken met zijn zoon (is ong. 10 minuten lopen van zijn huis) dat hij meer begrip van mij had verwacht ivm moeilijk parkeren. Dat hij wél begrip had voor mij dat ik uit eten ging met mn kids en dat geen probleem vond en dat hij pisnijdig was omdat ik gezegd heb blijf die avond maar thuis! Dat hij me wel wilde ophalen om boodschappen te doen maar niet zeker wist of hij het weekend naar me toe zou komen. Nou ik heb er op gereageerd en gezegd dat hij mee had kunnen gaan als partner zijnde, dat zijn parkeerplekje belangrijker was, dat hij niet zover wilde lopen (last van knie) maar datzelfde endje wel naar t vuurwerk kon, dat ik hem even een poosje niet wilde zien. Maby kom ik nu over als kenau bij jullie, maar ik was gekwetst door al dat gedoe van hem. Wat hierboven staat is maar een kleine greep van de vele toestandjes in onze lat relatie. En ja ik was ook boos want ik begreep niet waarom hij zo moeilijk doet als hij de auto een stukje verder zou moeten zetten, want dat was het hele issue. Ik weet dat ik het weer op mn bord krijg omdat ik hem een poosje niet wilt zien, omdat ik geen begrip toonde, of ik wel weet hoeveel pijn ik hem ermee heb gedaan enz enz. Zo gaat het n.l meestal. Is dat ook narcisme of is hij gewoon een grote………..

    Reply
      Antonia - april 26, 2017

      heel herkenbaar, andere voorbeelden, maar zelfde idee. Als jij iets leuks hebt, of verjaardagen en feestdagen en je hebt er echt zin in, dan wordt dat plezier vernietigd. maar je hoofd wil er niet aan he, dat het echt gebeurt, dat zoiets bestaat. Zit nu ook in zo’n situatie, maar probeer mezelf los te maken, inzicht te krijgen. hoe, wat waar en wanneer t gebeurt. Alles is altijd onze schuld, we zijn gek of onzeker, jaja

      Reply
        Anne - mei 17, 2017

        Voor mij ook heel herkenbaar.
        Vaak lees je iets over narcisme en dat betreft vaak agressie, en grootheidswaanzin.
        Maar dit subtiele vernederen, het plezier van een ander vernietigen, de kinderen steeds inzetten, zodat ik het gevoel heb dat ik een hele slechte moeder ben… ik kan zo uren door gaan.
        Ik beleef het iedere dag weer en ik reflecteer steeds naar mezelf toe: van “wat is mijn aandeel” tot “Hoe kan ik hem duidelijk maken dat hij moet stoppen met dit gedrag?”
        Ik heb de krachtnog niet om een heel leven samen weg te gooien. Ik kan nu nog steeds niet geloven dat er voor mij geen liefde in zit. Ik weet wel dat mijn zoon twaalf is en dat er in zijn opvoeding niets van mij zit. Zijn vader is naar hem en de twee jongere kinderen heel betrokken en liefdevol. Hij wil alles van dagelijkse verzorging doen, van de baby op het potje zetten, boterhammen klaar maken, nagels knippen, oortjes schoonmaken. Voor mij blijft er niets over. Verandert dit als je gaat scheiden? Of blijft hij je steeds een stap voor zijn?

        Reply
Eveline - juli 12, 2016

Hallo…

HELP…… Ik denk dat ik er ook een aan de haak heb! Of komt het door onze absurde situatie….??
Heb 5 jaar een relatie, waarvan 3 jaar getrouwd, 2 kinderen samen, ik nog 2 uit een vorige relatie en hij ook….
Dat verloopt met beiden exen totaal niet… Bij zijn ex dramatisch (een dikke narcist), kinderen worden gemanipuleerd, ze mogen niks tegen mij zeggen en bepaalde kinderen niet omgaan, mijn oudste is een rattenzwijn, het stinkt hier, ik ben gek, ze zijn altijd ziek etc. etc. ze heeft me vorig jaar hier aan de poort geslagen en gekrapt, omdat haar dochter van mij ¨mama¨ moest zeggen, gewoon lach wekkend eigenlijk… ik heb zelf 4 kinderen en die kinderen zijn zo sluw en achterbaks… dat ik ze niet eens als mijn kinderen zou willen!! Zijn oudste zoon, doet totaal anders als mijn man er is dan als hij bij mij is… daar hebben we dus vele ruzie’s over. Vanuit de rechtbank, omdat ze de kinderen nooit afgaf. (helemaal in het begin van onze relatie) is het naar jeugdzorg gegaan omdat ze 35 aanklachten tegen ons had, de politie vond de aangifte’s zo ver gaan … Jeugdzorg is na een jaar gestopt omdat de situatie absoluut niets verbeterden, na dat gebeuren aan de poort heeft de politie het doorgestuurd, en zitten we nu bij een vertrouwens centrum voor kindermishandeling…. Super!! Pluizen alles na, huisarts, school etc etc. ze zijn zeer bezorgt om de kinderen… Dus ben benieuwd wat daar uit gaat komen!! Mijn ex nooit goed gegaan, altijd wat. Kinderen gingen niet graag, maar het liep. Totdat hij ze gewoon weg niet meer kwam ophalen. Nooit antwoorden gekregen op de waarom vraag? Onze jongste dochter moest een openhartopereatie ondergaan, en was de spullen aan het inpakken… Gaat de deurbel, gerechts deurwaarder van mijn ex, dat ik de kinderen niet afgeef!!!!! Moest binnen 72 uur voorkomen….. Hij heeft de voordeel van de twijfel gekregen omdat ik er niet was en mocht de kinderen direct ophalen, 2 uur later waren ze alweer thuis…. via de advocaat te horen gekregen hij ze niet meer wilde zien…. Betaald geen alimentatie als ik er naar vraag na maanden, dan krijg ik allerlei dreigementen..
Dit duurt al jaren, wordt er stapel gek van…. Maar merk dat ik met mijn huidige man ook steeds meer strubbelingen begin te krijgen, ruzie’s om de kinderen, stress, strijd…. beginnen steeds minder tegen elkaar te praten. Hij komt nooit gezellig thuis, of hoe onze dag was…
Als de kinderen gedag zeggen, is het overdreven en als ze niks zeggen zijn het egoïsten.
Het eten, ik sneed de groenten verkeerd, gooide er teveel van weg… het is zover dat ik de hele tomaat er in gooi. Ik kook niet ik warm op… Tegen zijn kinderen zegt hij niet veel als ze iets verkeerd doen, maar mijn kinderen vooral de oudste van 12 krijgt het op zijn dak, en niet op een keurige manier. Hij vind dat ik achter hem moet staan, maar hij is zo grof en lomp in woorden gebruik, of hij nou gelijk heeft of niet ik daardoor absoluut niet achter hem sta… Hij heeft altijd gelijk en ik ben een zeur, en kan niks. Ik wordt er echt knetter gek van!!!! Ik doe mijn huishouden en tuin zelf en dat vindt ik niet erg maar woon in een vrijstaand huis een tuin van 3500 meter is wel veel, 4 a 6 kinderen, hoop gezeik, man die altijd werkt (eigen zaak), sta overal alleen voor! Heb geen familie waar ik op terug kan vallen… Zie door het bomen het bos niet meer!!
Volgende week wordt onze dochter voor de 2e keer aan haar hart geopereerd…
Vraag me gewoon af, wanneer houd het eens op, mag ik ook gelukkig zijn??
Is mijn man ook een narcist of ziet hij door de bomen het bos ook niet meer??
Liefs en bedankt voor het lezen 🙂

Reply
Lara - juni 23, 2016

Ik sta versteld van wat ik hier allemaal lees, zo herkenbaar. Mijn broer pleegde vorig jaar zelfmoord na een ongelukkig huwelijk van 15 jaar. Nu pas ken ik de term Narcisme! Het zijn vreselijke mensen en jammer genoeg was mijn broer slachtoffer…

Reply
Peter - juni 22, 2016

Hallo,

Het was maar een relatie van pakweg 4 maand, maar toch waren de discussies heftig. Ik moet zeggen dat de discussies meestal van mijn kant kwamen, maar de reden hiervoor waren meestal de opmerkingen die ze plaatste, die ik alleen maar kan bestempelen als: Raar. Laat ik direct even zeggen dat ik zelf ook niet de makkelijkste ben, maar ik wil graag een paar punten noemen, waarvan ik erg graag wil weten of het hier om narcisme zou kunnen gaan.

Haar opvoeding was slecht en heeft weinig (moeder) liefde gehad.

Zeer slecht contact met ouders, broers en overige familie.

Als ze een wedstrijd had en eerste werd, kreeg ze altijd wel enige vorm van kritiek.

Misbruikt door een aantal jongens in de buurt.

Gedwongen uit huis geplaatst op jongere leeftijd en verschillende psychologen bezocht (wat niets uitgehaald heeft).

Geslagen door haar eerste vriendje.

Haar laatste vriend is vreemd gegaan.

Ik weet niet of onderstaande punten iets met opvoeding te maken hebben (denk het wel), maar het gedrag dat ik als vreemd ervoer, is het volgende:

In het begin van de relatie kreeg ik regelmatig foto’s/lieve teksten via app (dit was na 2 mnd vrijwel afgelopen)

Ze is erg onzeker (maar dit ziet bijna niemand)

Heeft moeite met zeggen dat ze om me geeft / van me houdt.

Vind overleg in een relatie niet nodig.

Als we elkaar 4 dagen niet zien en ik geef aan dit jammer te vinden, kreeg ik de reactie: Zal wel vaker gebeuren, wen er maar aan.

Ontzettende behoefte aan “eigen” tijd

Op het moment dat we een discussie hebben gehad en ik ben daar “verdrietig” over, vond ze dat dat mijn probleem is en dat zij er niet voor hoeft te zorgen dat ik me beter voel (dit doet ze overigens bij haar vriendinnen ook niet). Met vriendinnen bedoel ik: Leuk voor de gezelligheid, maar als het puntje bij paaltje komt zal ze nooit iemand vertellen dat ze “verdriet” heeft of “ergens mee zit” omdat ze vind dat alles alleen opgelost moet worden.

Toen we van vakantie terug kwamen, was ze binnen 3 minuten gevlogen, nadat ik gezegd heb het heel normaal te vinden om nog even een drankje te doen (gewoon een half uurtje).

Heeft veel kritiek op anderen

Heeft vrijwel direct na het verbreken van de relatie contact gezocht met een “scharrel” waar ze voor onze relatie al contact mee had, welke overigens een relatie heeft. Ze had hier al contact mee (vage vorm van contact) en heb haar gevraagd om daar mee te stoppen, wat ze overigens ook gedaan heeft.

Doet alsof er niets aan de hand is en alsof alles perfect gaat

Probeerde me (voor mijn gevoel af en toe bewust) het bloed onder mijn nagels te halen, door bijvoorbeeld op vakantie te zeggen dat ze er soms wel eens aan denkt dat het misschien wel beter is om de rest van haar leven alleen te blijven (op dat moment zaten we nog in een relatie).

Graag zou ik willen weten of dit gedrag bij narcisme zou kunnen passen of niet.

Groeten,

Peter

Reply
juul - april 28, 2016

Hallo
Ik heb een latrelatie en vermoed dat mijn vriend narcistische trekjes heeft. Hij bepaald namelijk onze relatie. Wil ik b.v een avondje extra thuisblijven, doet hij moeilijk en zegt dat het dan niet goed gaat tussen ons want op den duur wordt dit uit het oog uit het hart volgens hem. Ook verbaal is hij een ster en draait alles naar mij toe, wat ik ook zeg. Kortom ik ben de schuldige en veroorzaker van alles. Hij begrijpt, of wil niet begrijpen dat ik wel eens een avondje extra nodig heb, en dat zijn kwetsende opmerkingen cq reacties mij pijn doen. Hierbij draait hij het weer naar mij toe, wat ik gezegd heb doet hem pijn en ga zo maar door. Ik ben degene die moet veranderen vindt hij, waarop ik zei, it takes two to tango. Ik ben me ervan bewust dat ik zelf moet veranderen, maar niet zoals hij het zou willen. Mezelf veranderen in die zin dat ik bepaalde dingen niet meer met me moet laten gebeuren of zeggen door hem. Hij gooit ook dingen voor m’n voeten wat al een poos geleden gebeurd of gezegd is, terwijl hij zelf altijd zegt, wat gebeurd is is gebeurd! Ikzelf sla niet alles op wat er gezegd is, hij doet dat wel en krijg het dan later op mn bord. Als ik verkouden ben en ik haal soms mn neus op, vindt meneer dat vies en ergert hij zich er aan en zegt: heb je geen zakdoek? Je lijkt net een vent! Waarop ik antwoorde: jij doet dat toch ook net als iedereen die verkouden is? Ja, maar ik mag dat, ik ben een man en jij een vrouw! Ik wist niet wat ik hoorde en dan is dit nog maar 1 van de vele voorbeeldjes. Het slaat nergens op en het gaat nergens over.

Natuurlijk zeg ik wel eens wat, maar in zijn ogen doe ik dat altijd, steeds of vaak terwijl het niet zo is. Er tegenin gaan heeft geen nut daar ben ik inmiddels al achter want dan schuift ie het weer mijn kant op, maar ik laat ook niet het kaas van mn brood eten. Soms moet je wel reageren. Bij hem is het zo, het is gezegd dus doorgaan of er niks aan de hand is. Helaas ben ik niet het type die dat 1-2-3 kwijt is. Zo vindt hij dat ik niet moet zeiken in de auto, me nergens mee moet bemoeien (als een auto moet inparkeren, hij niet even wacht maar gewoon doordrukt om er langs te kunnen) mag ik niks van zeggen want hij heeft al jaren zn rijbewijs en ik heb geen rijbewijs dus weet ik niet hoe of wat. Alsof ik steeds (daar heb je het weer, STEEDS) wat zegt! En buiten dat, wat miszeg ik ermee?

Ikzelf ben een zachtaardig persoon, vergevings gezind en hou niet van ruzie en heb net als ieder ander mn fouten. Ik zeg dan ook sorry als ik tever ben gegaan, van zijn kant geen sorry (ja in het hele begin van onze relatie). Soms kan ik mezelf wel voor mn kop slaan dat ik het allemaal heb laten gebeuren en nog steeds. Maar ik voel dat het me meer en meer gaat tegenstaan. Erover praten met hem (vaak geprobeerd) werkt niet. Dan schuift ie weer alles mijn kant op, en wat ie er dan al niet uitfloept. Ik wordt nu heen en weer geslingerd door allerlei gevoelens. Ik geef nog om hem, maar aan de andere kant vind ik het vermoeiend en kost het me een hoop energie. Ik ben me ervan bewust dat dit geen gezonde relatie is, maar ik ben ook iemand die niet zomaar iemand laat vallen of opgeeft. De tijd zal het leren. Waarom ik niet van hem af ga? Misschien ben ik er nog niet klaar voor. Maar als het zo doorgaat, is de kans heel groot dat het ineens klaar is. Zucht, het houdt nooit op…..

Reply
    karolina - juni 2, 2016

    Ga weg van hem. Ik ben al 14 jaar getrouwd. Als ik lees wat je schrijf, lees ik precies over mijn relatie. Dat gaat niet veranderen gaat nog erger zijn. Ik wist vroeger niks over narcisme daarom ben ik zo lang met mijn man. Ik leidt nu zelf aan depresie en oververmoeidheid. Ik heb drie kinderen en voor hun ga ik weg van mijn man. GA WEG meisje.

    Reply
    Jefke - juni 3, 2016

    Zelf kom ik net uit een gelijkaardige situatie. Ik hield rekening met haar noden en oog voor haar gevoelens (empathie). Omgekeerd was dit nooit het geval. Ik heb dit ook geregeld aangehaald, maar deze gesprekken ontaarde steeds in laaiende discussies… Discussies waar ik steeds de schuldige was … bv. onderbreek ik haar even om wat aan te vullen, dan heb ik geen respect voor haar terwijl ze me zelf constant onderbreekt. Haal ik dit aan dan zegt ze me te onderbreken dat mijn uitleg te lang duurt (4 of 5 woorden = te lang?). Het maakt dus niet uit hoe je het draait of keert, ik was steeds de schuldige.
    Het voelt aan dat jij ook in een gelijkaardige situatie zit. Het vreet energie, je wordt er alleen maar slechter van… Beste wat je kan doen is één of meerdere stapjes terugnemen in je relatie.
    Het jammere is dat aan narcisme weinig te doen valt. Of je accepteert de persoon zoals hij is en voldoet aan al zijn noden. Je kan hen niet veranderen. De enige persoon die je kan veranderen in zulk een situatie is jezelf. Maar dan cijfer je jezelf weg en word je ongelukkig/depressief.
    Sowieso is het moeilijk een relatie te doorbreken. Vooral omdat bepaalde gewoonten dan wegvallen. Bezie het als een ervaring rijker en op naar de volgende ervaring. Soms moet je eens alleen aan jezelf denken.

    Reply
    Susanne - juni 12, 2016

    Hey die Juul.
    Ik herken mezelf in alles wat je schrijft.
    Ik heb ook tot 2x toe geprobeerd een relatie aan te gaan met een 45 jarige man met naar nu dus blijkt Narcisme.
    Hij bepaalde ook alles in onze relatie wanneer hij me wou zien en nodig had en zelfs wanneer we seks hadden echt niet normaal.
    Ik moest op de raarste momenten voor hem klaar staan maar wou ik hem eens eerder zien had hij het altijd te druk.
    Ik heb een moeilijke tijd achter de rug waarin in het jaar 2012 en 2013 zowel mijn beide hondenschatjes overleden als mijn vader.
    En elke keer als ik dan om hem moest huilen in zijn bij zijn kon hij daar niet tegen en snauwde mij dan toe zit je nu weer te janken en dat deed me dan erg zeer!
    Hij heeft me tot 2x toe gedumpt op een hele misselijkmakende manier, 1x via de mail en de 2ex en dat is nu anderhalf jaar geleden vlak na de seks liet hij me naakt en vernederd op bed achter.
    En elke keer had hij dan na 3 maand weer een andere vriendin.
    En nu ben ik dus al anderhalf jaar singel en heeft hij een nieuwe vriendin,maar blijft mij op de raarste momenten wel sms’jes sturen met de raarste teksten.
    zoals je schiet ineens door mijn hoofd of alleen pffff alsof hij het heel erg moeilijk heeft.
    Nou ik ben ook een heel gevoelig meisje en reageer soms nog steeds met mijn stomme kop op zijn reactie maar gelukkig word dat ook steeds minder en uiteindelijk stop ik er helemaal mee zodat hij weet en voelt dat hij bij niks meer kan beginnen!
    Lieve Juul ik wens jou alle sterkte toe en als je wilt kletsen ik heb een Facebookpagina
    Dikke knuffels van Susanne Driehuis XXX

    Reply
      Juul - juli 19, 2016

      Hallo Suzanne

      In ieder verhaal zit herkenbare dingen, ik vind het erg dat jij ook in zo’n situatie zit of inmiddels gezeten heb. Wanneer je er pas écht klaar voor bent kun je volgens mij zo’n relatie beeindigen en niet wanneer men zegt dat je ermee moet kappen. Iedereen heeft een rugzakje en het is niet de bedoeling dat die rugzak wordt volgepropt met alleen maar negative zooi. Het gekke is dat er nog gevoelens in het spel zitten bij mij maar je zult het denk ik ook herkennen dat het steeds meer gaat tegenstaan. Het is het totaal plaatje. Het is niet zo dat jij stom bent omdat je nog reageert op zijn reacties, dat komt omdat je gevoelens hebt en waarschijnlijk hij niet. Het is erg moeilijk, vooral als je al een rottijd achter de rug hebt. Steun heb je er niet van. Waarom blijven we er dan nog bij? Misschien omdat het in ons karakter zit. Tot het een keer genoeg is en dan is het ook genoeg! Ik weet ook wel dat we een keus hebben om ermee te kappen. Tja, theoretisch allemaal mooi en prachtig, maar in praktijk is een ander verhaal. En ja ik heb nog steeds een lat relatie en ik merk dat ikzelf ben veranderd (ten goede), klinkt raar maar moeilijk uit te leggen. Ik heb tegen mezelf gezegd, ik heb een keus en het is aan mij of ik gehoor geef aan zijn bepalingen. Op 1 of andere manier weet ie me altijd te triggeren, opmerkingen die nergens op slaan. Schelden doet ie niet, en het is ook niet op fysiek vlak. Verbaal is hij extreem, moet zijn gram hebben, gooit dingen voor je voeten die jij dan al lang bent vergeten, want dat sla je immers niet op. Hij dus wel. Je schrijft dat je er een keer mee stopt zodat hij het ook eens voelt. Nou vergeet het maar! Hij zal het niet leuk vinden maar slapen doet ie wel hoor. We laten het gebeuren, dat durf ik rustig te zeggen, maar dat wilt nog niet zeggen dat het gerechtvaardigd is. Het kan allemaal zo anders. Hij maakt ergens een probleem van die er in feite niet is en waarvan je zelf denkt: waar gáát het in hemelsnaam over? Helaas zit ik niet op social media, maar ik wens je in ieder geval veel sterkte kracht en wijsheid toe.

      Groetjes: Juul

      Reply
      Ariana - januari 30, 2017

      Zo herkenbaar. Inmiddels zijn we (net niet) een jaar uitelkaar en nog steeds denk ik aan hem. Omdat het moeilijk te beseffen is wat er gebeurd is en dat ik erin getrapt ben. In het begin was hij lief, aardig, zorgzaam. Wel deden we alleen de dingen wat hij wou, en als ik iets wou doen, draaide hij er altijd omheen om alsnog zijn zin te krijgen. Langzamer aan begon zijn gedrag te veranderen, maar hij bleef mij aan de lijntje te houden, met woorden als: ik kan niet zonder jou, ik hou van jou, etc. in 2015 kwam hij met het idee om samen wonen, want we waren zo gelukkig. Ik wou wel eerst een paar maanden samen wonen, zonder mijn eigen huis kwijt te raken. We hadden in die periode onze Up’s en Down’s, zoals in elke relatie. Per 1 januari 2016 zouden we officieel samen wonen, in december 2015 was mijn huis helemaal leeg en sleutels ingeleverd. Vanaf dat moment begon het een hel te worden en had ik echt spijt dat ik mijn huis opgegeven had. Kerst werd verziekt door hem en zijn moeder (ze probeerde mij onder de duimpje te houden), uiteindelijk kreeg ik onterecht de schuld. In januari 2016 zag ik op zijn telefoon foto’s van de vrouw van een vriend (de vrouw die hij zogenaamd niet zo goed kent), daarnaast had ik ook berichten uit 2013 tussen hem en de ex-vrouw van diezelfde vriend gelezen, toen wij al een relatie hadden. Toen ik hem hierop aanspraak, was ik fout en was ik negatief en voelde hij beledigd en sterk geraakt dat ik hem niet vertrouwde. En hij vond het helemaal niet leuk dat ik zei spijt te hebben dat ik mijn huis voor hem opgegeven had. Eind januari gingen op vakantie twee verschillende landen. Eén dag voor vertrek naar land twee (waar 2 van zijn vrienden al waren) duwde hij mijn hoofd onder water in de zwembad, maar mijn reactie was overdreven. Hij maakte het uit, en diezelfde avond doen alsof we het goed gemaakt hadden. Maar in die tussen tijd wisten zijn vrienden ervan (had hij stiekem naar geappt), want hij is zo onschuldig en ik een heks. Een paar dagen voor mijn verjaardag maakte hij een einde aan de relatie (in maart, 3 maanden nadat ik geen eigen huis meer had), want hij was bang dat hij door mij geen contacten meer met zijn vrienden en familie zou mogen hebben, terwijl ik al mijn vrienden inmiddels kwijt was. Hij wou dat ik weer zou kruipen voor hem, ik had natuurlijk niemand dan hem meer, maar dat deed ik dit keer niet. Hij wou dat ik gelijk maar bij mijn moeder moest gaan wonen. Ik had hem duidelijk gemaakt dat ik pas weg zou gaan als ik een eigen huis zou hebben, omdat ik voor hem mijn huis opgegeven had. Vervolgen beweerde hij dat hij mij de tijd wou geven een huis te vinden, niet een jaar maar binnen 3 maanden! wat mij wonder boven wonder gelukt is ook. De volgende dag had hij gekookt en ging hij er van uit dat ik mee zou eten. De dagen en weken daarna werd ik flink gepest, maar aan de buitenwereld liet hij zien dat hij zielig en onschuldig is. Vanaf het moment dat ik het huis uit was ben ik overal en nergens zwart gemaakt. Op FB wordt ik openbaar voor een psychopaat omschreven. Alles om mensen er van bewust te maken dat hij de onschuld zelve is en ik heel vals en slecht. Ook werd ik gestalked op sociale media, sms, telefoon, vreselijk.
      Uiteindelijk heb ik hem duidelijk gemaakt dat als hij mij nog één keer lastig valt/contact opneemt dat ik aangifte doet. Sindsdien heb ik helemaal niets meer van hem gehoord. Wel liep hij mijn moeder te stalken, telefonisch en toen dit niet werkte elke dag een brief van mij, wat hij achtergehouden had, in haar brievenbus.

      Dus mijn advies lieve Susanne, geef hem aan dat als hij niet stopt je met lastigvallen, je aangifte zal doen. Dat zal hij natuurlijk niet willen, want hij is perfect en wil geen bekende zijn bij de politie. Jij
      bent meer waard dan een ziellepoot.

      Helaas ben ik pas achteraf te weten gekomen wat narcisme is, had ik dit eerder geweten dan zou ik niet zo vaak in de leugens dat het mijn schuld is getrapt zijn.

      Grt,
      Ariana

      Reply
    Marjo - juni 20, 2016

    Inderdaad, je hebt te maken met een narcist. Ga bij hem weg nu het nog kan. Zelf ben ik 25 jaar getrouwd met een narcist en ga nu scheiden, spijt dat ik dit allemaal niet eerder heb gezien. Laat jou dat niet gebeuren!!
    Op naar de vrijheid.

    Reply
grijsoog - april 19, 2016

De reactie van Petra is heel constructief. Zelf trap ik nog geregeld in de val: meegaan in de spelletjes, me vernederd voelen, me laten slaan en dan niet weggaan maar geloven in de betoonde spijt – terwijl je voelt dat hij die niet echt voelt. Een paar dingen heb ik wel geleerd: als ik niet reageer op ‘je bent een olifant’ of ‘je bent een oud wijf’, zal er iets anders volgen: ‘je familie moet jou ook niet’, ‘je hebt geen vrienden’, ‘één van deze dagen…! of ‘ik ken een heleboel mooie blonde vrouwen die…’
Het is moeilijk, maar als ik daar ook allemaal niet op reageer, houdt het op (met een slaande deur). Even later komt hij voor me staan dansen (hij is ook alcoholist) met een slijmerige glimlach. En nog even later zegt hij weer zoveel van me te houden als ik nooit zal begrijpen (want ik ben natuurlijk niet tot zoveel liefde in staat; ik ben trouwens ook dom en dement).

Het tweede dat ik heb geleerd is mijn eigen gang te gaan. Ik heb een caravannetje gekocht en daar ben ik één keer per week een middag, avond en nacht, als ik weet dat hij zich bedrinkt. Op andere avonden, als het misgaat met de alcohol, kan ik er per direct heen (er is altijd eten en verwarming) zodat ik me, ook als ik thuis blijf, veiliger voel. Het feit dat ik weg kán gaan, maakt dat hij beter op zijn tellen past.

Natuurlijk voel ik het soms niet aankomen en kreeg ik laatst zó’n keiharde dreun (omdat ik het had gewaagd op zijn sokken te wijzen die naast zijn stoel lagen), dat ik een nachtlang stekende pijn in mijn nek had – heel eng, aan de ándere kant dan waar hij had geslagen, en ik kon mijn hoofd haast niet bewegen.
Een normaal mens gaat na zo’n aanslag natuurlijk voorgoed weg. Dat wij veel te lang blijven, betekent dat wij niet stevig genoeg in onze schoenen staan. De enige manier om het op te lossen is dus door zelf sterker te worden.
Ik ben daarmee bezig, niet alleen met die caravan – die hij indirect betaalt, en dat hij niet protesteert zegt veel. Maar ook door de bijna verdwenen sociale contacten aan te halen, vriendschappen weer kans te gunnen. Ik zit op een dansclubje, een squashclubje, een filmclubje en op voetballen. Ik ga weer naar borrels en voorstellingen – hij heeft die dingen in het verleden uit mijn leven proberen te schrappen door niet mee te gaan, maar nu ga ik desnoods alleen. Ik hield van koken, maar hij heeft ontdekt dat hij dat van me af kan pakken door te doen of ik er niks van bak – en nu kookt hij. Een kleine concessie, want mijn vrienden ontvang ik nu in mijn caravan, waar ik me ook culinair kan uitleven. Zij vinden dat zielig, maar ik niet.

NPS bij de partner maakt je eenzaam, ook omdat je om je heen ziet hoe het ook kan, maar ik wil me er niet door op mijn kop laten zitten. Hij heeft geen vrienden, ik wel. Hij wilde ook geen kinderen om de aandacht niet te hoeven delen, maar ik heb een dochter.

Het is onwaarschijnlijk dat je liefde blijft voelen voor iemand die geen rekening houdt met jou en je vernedert, en misschien kan die liefde nooit meer 100 procent zijn. Maar zoals degene die zich hierboven zo toepasselijk ‘ik’ noemt zegt: een narcist is ook maar een mens, in al zijn kwetsbaarheid. Als hij jou kleineert, bedoelt hij eigenlijk zichzelf. Ik kan bijna alle opmerkingen van mijn man omdraaien: je stelt niks voor, je hebt niks bereikt, je hebt geen vrienden, je familie geeft niet om je… Het is niet op mij van toepassing, dus hij zegt het allemaal tegen zichzelf. Dus dan ga ik in bad met een boek en denk: arme. En ik blijf van hem houden – als het nodig is soms even op afstand.
Zolang ik dat volhoud, is het oké. En als ik eraan onderdoor ga, ben ik weg.

Zorg voor een eigen inkomen en een eigen plek, en geloof in je eigen kracht.

Reply
    gemini - juni 11, 2016

    Hallo Grijsoog, wat goed dat je ondanks de ellende van een relatie met een narcistische man toch aan jezelf bent gaan werken.
    Een caravan is een prima toevluchtsoort , en je nieuwe contacten kunnen de gaten in je relatie wat opvullen!
    Ik ben na mijn 20 jarige relatie met mijn narcistische man niet in staat bij hem weg te gaan. Ondanks dat hij kouder , harder en gevoellozer wordt met de jaren ,.. ben ik ook iets aan mijn persoonlijke ontwikkeling gaan doen , een danscursus , een studie. Het verzacht de pijn niet , maar neemt het isolement iets weg.
    Blijf jezelf sterk maken ! En kies anders echt voor jezelf.

    Reply
    Gaby de Vries - juli 14, 2016

    Hoihoi,ik heb je verhaal zitten lezen,zo herkenbaar….wat dapper dat je die stap hebt kunnen zetten voor jezelf een caravan…geniaal…zit zelf ook in zo n zelfde relatie van 15jaar,met kids,en nu pas geleden heb ik het pas gevonden,dat t narcisme is….
    Nooit eerder kunen ontdekken dat dit t is,ik lees nu alles erover,n hoop ook er sterker uit re komen?
    Wilde je alleen laten weten dat t niet aan jou ligt,en jij kan je lekker terug trekken in je caravan..toppp gedaan van je…ik ga ook maar is op zoek naar zo n ding;)…..gr gaby

    Reply
      Anne - mei 17, 2017

      Hoi Gaby.
      Ik zit nu in dezelfde situatie als jij een jaar geleden. Ben er nu pas achter dat het narcisme is waar mijn man aan lijdt. En niet een autistische uitdrukking van ADD.
      Ik zit nu in een mallemolen van emoties.
      Ongeloof, herkenning, angst, verdriet, machteloosheid, onmacht.
      Een heel leven opgebouwd uit lucht.
      Ik heb zoveel uit angst en wat ik dacht wederzijdse liefde opgegeven. Het gevoel van ” we kunnen samen de wereld aan” Niet met deze man, dus.
      Hoe kan iemand zo doen? En hoe ga je ermee om? Hoe bescherm je jezelf en je drie kinderen?
      Hoe bouw je een nieuw leven op na 15 jaar huwelijk?
      Hoe sta jij nu in het leven?
      Ben je gelukkiger dan een jaar geleden?
      Ik gun het je van harte.
      Groetjes

      Reply
gemini - maart 29, 2016

Heeft afgelopen Pasen het narcisme ook weer hoogtij gevierd bij meerdere gezinnen net als bij ons? Fijn een extra dag vrij , wat eigenlijk gewoon betekend een dag extra van mentaal getreiter?
Wij hebben geklust in de keuken , en hoewel het resultaat gek genoeg prachtig is geworden was het weer een horror dag als vanouds.
Omdat ik mijn man ken tijdens klussen met zijn superieure botte gedrag , heb ik juist mijn best gedaan om zo goed mogelijk mee te helpen met zagen , boren , koffie zetten.
Het heeft natuurlijk weer weinig uitgehaald. De kleinerende opmerkingen bleven , net als zijn kille arrogante gezicht.
Ik heb me voorgenomen om nooit meer van mijn levensdagen met hem te klussen.
Als ik nu de keuken inloop kan ik de mooie kasten niet zien , maar voel ik alleen de aura van haat en beklemming.

Reply
c. - maart 27, 2016

Ikke ikke ikke en de rest kan stikken!

Daar zag ik je dan de allereerste keer. Owjee, dacht ik; ziet er goed uit, charmant en zelfverzekerd!
Ik had toen nog geen idee, nog geen idee dat jij een wolf in schaapskleren was.
De eerste tijd, was het leuk. Overspoeld met aandacht en berichtjes. Een man die je leuk vindt om hoe je bent…( zou je denken).
Niets was minder waar….

Geen empathie :
Nee, ik was te gevoelig.
Ik was te zo sociaal, ik trok het leed van de hele wereld mij aan.
Ik was te vrij in het contact met anderen. ALLES LAG AAN MIJ.
Het punt was gewoon dat jij je niet in kon leven in anderen. Hierdoor dacht jij dat je alles zomaar kon zeggen, want nee jij kent geen schuldgevoel.

Slecht praten over vorige relaties:
Ze spoorde niet, ze had dit, ze had dat…etc.
Het zou zomaar waar kunnen zijn, maar…. Maar wat zeg je nu over mij tegen vrienden en familie?
Waarschijnlijk hetzelfde….

Jaloers, claimend en bezitterig:
In het begin dacht ik ; ow, wat leuk hij vindt me leuk en geeft mij aandacht en toont interesse.
Het gaat van leuk, naar …. Extreem.
Telkens willen weten waar ik zit, met wie en wat ik daar deed.
Elke vrije minuut met mij door willen brengen. Klinkt leuk, maar een persoon is geen bezit!
Het is alsof je me niet vertrouwde. Je beschuldigde onterecht van ontrouw!
Je ging zo ver, dat je dingen uit mijn telefoon haalde en je eigen gevoel belangrijker vond, dan vertrouwen in mij. Vertrouwen in ons.

Kritiek op anderen:
– Je bent te dik; Het is niet dat ik je niet leuk vind, maar dat er meer uit te halen valt. Dus val af en verander!
– Je kleding is niet mijn smaak; Ik wil dat je andere kleding aan trekt.
– Dat je dit besluit hebt gemaakt is echt belachelijk. Heb je dan werkelijk geen hersenen in je hoofd. Je bent dom en hebt geen normen en waarden.
– Die zal wel jaloers zijn op mij, om….wat voor reden dan ook!
– Mensen in een winkel, die in jouw ogen hun werk niet goed deden…Kregen zonder pardon een arsenaal aan scheldwoorden om hun oren…omdat jij vond dat je daar het recht toe had.
Kritiek leveren op anderen en jezelf zo op een voetstuk plaatsen, is jouw tweede natuur. Je bent er goed in! En je kon de ander zo hard laten twijfelen aan zichzelf… maar nee, met anderen is niets mis! Met jou is er wat mis!

Eisen dat een ander dingen opgeeft:
-Sporten; Dat kost echt teveel tijd. Het gaat ten koste van de tijd die we samen door zouden kunnen brengen.
-Vriendinnen; Ja leuk hoor. Maar jouw vriendinnen zijn geen echte vriendinnen. Je kunt toch ook bij mij thuis met ze afspreken als ik er ook bij ben. Je probeerde alle sociale contacten die ik had van mij af te pakken. Zodat ik steeds meer afhankelijk werd van jou.
– Fijn dat je je eigen huisje hebt; maar dan zijn we niet samen. Dus het wordt niet gewaardeerd als je thuis alleen slaapt. Je kunt niet alleen zijn.
Alles in het leven van een ander wil jij controleren. Helaas, we leven in een wereld waarin mensen een eigen leven hebben. Het draait niet allemaal om jou!
Ja, in een relatie is het geven en nemen…. Maar de verhouding moet wel juist blijven!

Gaat van de ene relatie naar de andere :
Poew, hiervan had ik gehoopt dat ik het mis had…Dat je niet bent zoals je bent…
Je kunt er niets aan doen, maar….Ai, deze deed wel een beetje pijn.
Een relatie van een half jaar, kun jij gewoon achter je laten alsof het er nooit was.
Via social media komt er een bericht voorbij dat je een nieuwe relatie hebt. Het bewijs is geleverd; jouw soort heeft geen gevoel. 6 dagen was onze relatie over….ZES!! En je hebt al een ander.
Het zit zo goed, beweer je…maar in feite kun je gewoon niet alleen zijn en heb je een nieuw slachtoffer gevonden.
Ook zij zal op een gegeven moment niet meer voldoen en ook haar wil je veranderen, controleren en jouw bezit van maken. Misschien is zij niet zo sterk om daar uit te komen. Maar uiteindelijk komt iedereen erachter wie je werkelijk bent.

Bedreigingen uit onmacht:
Jij wilt controle, en wanneer je die niet hebt… word je zo boos. Je had jezelf niet altijd in de hand.
Het is nooit ECHT mis gegaan…althans niet bij mij, maar bang was ik soms wel.
Bang zijn voor je eigen vriend, nou dan ben je goed bezig hoor. Alleen maar omdat jij de controle even niet meer had over mijn leven…

Nee, ik wil je met dit verhaal niet boos maken.
Ik schrijf dit om mijn eigen ongeloof en boosheid van mij af te schrijven.
Waarom ben ik boos? Niet om hoe je bent, nee want daar kun je niets aan doen.
Maar boos omdat ik me voor schut voel staan. Dat je na zes dagen alweer een relatie hebt, en doorgaat alsof ik er nooit was, dat maakt me wel boos. En ongeloof, omdat ik er ingetrapt ben. Ongeloof omdat ik nooit had gedacht dat dit mij zou gebeuren.

Ik wil je erop wijzen…dat je niet zo perfect bent als je zelf misschien denkt.
Dat het ongezond is, hoe jij je opstelt in een relatie en omgaat met anderen.
We hadden goede en leuke momenten…HELE goede zelfs!
Maar nee die wegen op een bepaald punt niet meer op tegen alle slechte momenten.
Ik denk niet, dat ik je ooit nog zal zien… Ik wil het niet eens.
Ik hoef niet te horen hoe perfect je leven is, want dat is het niet.
Het is een schijnvertoning voor de buitenwereld.
Ik hoef niet te zien, hoe je het leven van een ander weer probeert te veranderen.
Misschien zul je op een dag inzien dat je hulp nodig hebt, of dat je op deze manier niet in staat bent een relatie te behouden.
Toch wens ik je het allerbeste….
En mochten mensen de dikgedrukte kenmerken herkennen: WEGWEZEN

Reply
    Sandy - maart 29, 2016

    Kippenvel om dit te lezen! Heb zelf 6 Jr een relatie gehad met een man die aan nps lijdt. Echt zo herkenbaar voor mij.

    Reply
    juud - mei 3, 2017

    ik vind dit erg voor je, ben onder de indruk van wat je schrijft. ik heb veel dezelfde dingen meegemaakt. was een wrak op het laatst. en inderdaad, wegwezen!! je hebt maar 1 leven liefs en sterkte

    Reply
Swipsy - januari 10, 2016

Beste lezers,..Ik heb achteraf gezien en nu pas begrepen waarom sommigen van mijn relaties en aangaande bepaalde personen in deze kwestie omtrent NPS,..stuk gingen in mijn leven.de verhalen bespaar ik jullie want die zijn dikker dan de bijbel.Ik heb er veel van geleerd de laatste weken,en soms waar 2 kijven hebben 2 schuld.Hier heb je te maken met een ander zeer zwaar en moeilijk probleem.Zowel voor slachtoffer als voor de NPS r.Maar woedde en verdriet maakt je stuk.Probeer te begrijpen dat je mede lijden kan hebben met die persoon,en zeker voor haar/zijn kinderen en of vorige relaties what ever die ooit geliefd waren,althans zover het dan reikt qua gevoel voor de NPS r.Want deze mensen zijn echt ziek ! Als ze zelf daar nooit achter komen en of willen komen heeft het verders ook geen zin om verder te gaan als vriend,want het is het type onbetrouwbaar en iemand waar je niet op kan rekekenen dan ook in geen enkel opzicht,En reken er op dat dit sympthoom veel vaker voorkomt dan je denkt.Verbaas je niet over de hoeveelheid vrienden die er toch om heen hangen die echt en andersom ook als vriend(in) worden beschouwd.Als je het weet,..weet je ook dat er een facade gaande is,en dat ook het overlevingspatroon en techniek bij nde NPS r zo werkt.Soort van belangenverstrengeling.Soort zoekt soort nietwaar ? We hebben allemaal vormen van narcisme in ons,maar dit is anders.Als je er mee moet leven,heb je in feite een rotleven,en als je er achter komt dat je zoiets dergelijks hebt,..en de kans is klein er vanaf te komen heb je een zwaar probleem,..als men dat echt zou willen.Het neemt niet weg dat je iemand terug neemt of wil omdat je het nu weet.Want reken er op dat je hoogstwaarschijnlijk nu dan echt de boot ingaat.De kans opnieuw te kunnen beginnen is heel erg klein.Zoveel jij van haar of hem hield,kunnen ze nooit voor jou namelijk voelen.Want die signalen bestaan namelijk niet dan wel op een ander vlak.Je bent gezegend dat je weet dat jij wel kan en mag veranderen,dat deed je waarschijnlijk al in die tijd dat je met zo’n persoon omging zonder dat je het zelf in de gaten had,of dacht dat veranderd wel,..want,…(geschiedenis/situatie/druk en bezigheden,..blabla) nogmaals respect voor leven voor een ieder,..vergeef ze,laat los jou woede en verdriet want jij gaat verder,..deze mensen niet,die leven in een vicieuze cirkel, monotoom zoekende naar een nieuw slachtoffer,..want ze genieten er echt van geloof me.En daarom zijn ze ziek.,

Reply
RedOne - december 13, 2015

Ik schaam me zo …

Eigenlijk had ik in het begin mijn twijfeltjes echter kon ik er goed met hem over praten. Hij gaf aan dat hij veel had meegemaakt en daardoor verknipt was geraakt. Ik herkende veel van zijn problematieken en hij heeft mij ook op emotioneel gebied ontzettend goed geholpen. Toen ik hem leerde kennen lag hij al 6 jaar op de bank met een soos uitkering en rookte hij veel wiet. Hij vertelde veel mooie verhalen over zijn verleden hoe hij alles had van Ferrari tot porche zwembad jacuzzi etc… ik zei dat hij niet moest pronken met veren die hij niet meer had en opnieuw aan de slag moest gaan om een mooi leven op te bouwen.

Hij was zoals hij zegt alles kwijt geraakt door rechtszaken die hij moest voeren om de voogdij over zijn zoontje te krijgen. Ik heb hem geholpen hem weer laten genieten .. na 1 jaar kreeg hij werk en hij beloofde dat mijn spaargeld weer zou worden aangevuld. Dit lukte niet ondanks dat hij werkte … ik kreeg een deel van zijn loon altijd heel laat of niet en het werd uitgegeven aan uitstapjes etentjes en drugs .. als ik vroeg kan het wel stelde hij mij gerust en vertelde mij .. ja hoor alles komt goed laat gaan je maakt je zo druk. ik wilde het allemaal geloven en boekte elke keer meer geld over van mijn spaarrekening. Toen het bijna op was vroeg ik of hij toch echt ervoor kon zorgen om zijn loon eens over te maken. Toen liep hij weg en is nooit meer terug gekomen hij reageert nergens op .. Ik voel me zo bedonderd was alles een leugen? hij praat heel slecht over mij tegen anderen .. net zoals hij slecht praatte over zijn ouders en zijn exen. Hij geeft altijd de schuld aan anderen. In de relatie merkte ik dat hij niet eerlijk was .. appjes die hij wel had gelezen ik zag het op mijn telefoon maar hij zei kwaad dat ik moest ophouden ik kan niet tegen escalaties dus ik hield me mond. De keer dat hij niet thuis kwam op tijd en zgn auto pech had (heb ANWB gebeld, hij staat als partner geregistreerd). Ik vroeg hem ben je eerlijk? ja hoor zei hij dan en verder niks. Hij rookte steeds meer wiet was onrustig en voelde zich leeg van binnen zo vertelde hij mij. Als ik aangaf dat ik het niet fijn vond dat hij weer wiet moest roken werd hij furieus. Dan gaf ik maar toe .. ik verontschuldigde mij elke dag een aantal keren om maar niet in conflict te geraken met hem. Praten durfde ik niet meer omdat ik voelde dat hij weg zou lopen .. wat uiteindelijk ook is gebeurd. Toen ik in het begin van onze relatie zijn flat eens had gepoetst vond ik lege zakjes wat wit poeder in had gezeten. hij zei dat het coke was en dat hij dat niet meer deed ik was enorm geschrokken maar wilde hem geloven ik heb er ook niet meer bij nagedacht. tot nu …..

Ik heb zijn ouders gebeld en deze mensen zijn kapot .. ze mogen hun kleinkind niet meer zien. Het jongetje zit nu intern omdat hij een aantal beperkingen en gedragsproblematieken heeft (nu begrijp ik waarom). OOk zijn ouders heeft hij van de een op de andere dag verlaten hij heeft zijn zoontje opgehaald en is vertrokken vanuit Brabant naar Limburg. Zijn zoontje woonde grotendeels bij zijn Oma en Opa. Het is triest al die leugens zijn Ferrari was niet van hem maar van zijn baas hij mocht er wel eens in rijden. Al die vliegreisjes die hij heeft gedaan voor zijn werk zijn ook niet waar. Waarom al die leugens hij was voor mij goed zoals hij was zonder al die fratsen. Samen werken … ieder parttime en genieten van kids en het leven samen .. dat was genoeg geweest. Al zijn beloftes … wat hij mij liet geloven ik ben zo dom geweest. Ik hou zoveel van je zei hij ik wil je nooit meer kwijt je gaat niet weg he poetie je laat mij niet alleen he … ik zou mijn leven voor je geven poetie ..bla bla bla wat een bull en ik ben erin getrapt.

Hij kiest bewust voor een leven vol leugens en drugs omdat hij niet de ruggengraat heeft om verantwoording te nemen voor zijn gedrag.

Was hij gekomen en had hij eerlijk gezegd dat hij ziek was had ik hem ook nog geholpen ook .. zelfs zijn oude baas die hij ook opeens liet zitten zou hem terug willen als hij zich liet helpen. Want ik geloof dat hij diep van binnen geen slecht mens is maar dat hij echt heel ziek is.

Ik ben enorm verdrietig voel me alleen zo net voor de feest dagen .. heb onze hond weg moeten doen een deense dog pup die we net 4 mnd hadden .. hij wilde hem zo graag .. maar ik kan hem alleen niet betalen en verzorgen als ik aan het werk ben. het doet pijn alle dromen weg ……..

Reply
    Bart - december 26, 2015

    Ik was op internet aan het zoeken voor wat betreft een narcist zijn.
    Ik ben een narcist volgens mijn vriendin C. Dit is de reden dat de relatie nu verbroken is.
    Met dit gegeven ben ik gaan kijken wat is een narcist, wat doet hij en wat denk hij?
    Op de test op het internet, krijg ik de uitkomst van een gewone jongen te zijn.
    Door dit allemaal wat te laten bezinken en tegen mezelf te herhalen wat zij als redenen opgaf. Wil ik me er toch wat meer in verdiepen. Zij heeft ook de test gedaan en voor haar kwam ik er uit met een score van 7 op 9.
    Als ik de test nu doe voor haar dan komt zij er ook uit als narcist. Maar wat ik dan opmerk is dat het gaat over een momentopname nu. Hoe ze nu is, ze is erg boos en wil me nooit meer zien.
    Ik ken haar nu 1.5 jaar. Ze is weduwe sinds nu 2,5 jaar. We hebben elkaar leren kennen op een spontane manier. Ik was gescheiden en had na mijn scheiding een korte relatie gehad met een vrouw en dat is fout gelopen.
    Na ongeveer een half jaar terug alleen te zijn en wel op zoek was, ik had me inlogt op Tinder. Kwam daardoor in contact met enkele vrouwen maar niets trok me daar in aan. 1 keer heb ik een date gehad met iemand maar het was mijn type niet. het voelde niet goed.
    Kort daarna leerde ik mijn vriendin kennen. Het voelde van vanop het eerste moment heel goed aan voor ons beide.
    Ik heb haar alles verteld over mijn verleden, waaronder dat ik enkele maanden na mijn scheiding met meerdere vrouwen heb geflirt en sex gehad. Dit was gedurende een maand waarbij ik besefte dat ik dit niet ok was en het ook niet als prettig aanvoelde. Het was voor mij een periode waar ik niet mezelf was. Ik wilde geen losse flirts met vrouwen ik wilde een partner.
    Na 6 maanden kreeg zij het gevoel dat ze niet meer verliefd was op mij en ze terug heel sterk de liefde voelde voor haar overleden man. het was voor haar een dubbel gevoel. Ze kon zo niet verder en ze vertelde mij dat ik verder moest met mijn leven. Ik vertelde haar dat ik op haar wilde wachten maar dat wilde ze niet. ik geloofde er nochtans sterk in dat het tijd nodig had en dat ze haar overleden man altijd graag zou blijven zien en tussen ons een andere liefde was.
    Maar ze wilde enkel toen vrienden blijven. Ik kon dat niet. Ik vond de stap van levenspartner naar een vriend te groot en dat kwetste mij enorm.
    We hadden dan een periode waar we nog wel een beetje contact hadden. Ik was wel helemaal ontdaan van dit en zat echt in zak en as. Enkele vrienden namen mij mee op stap om me op te vrolijken. En zo leerde ik iemand anders kennen, V. Ze was ook weduwe en ik vertelde over mijn relatie die net was afgebroken. Ik was benieuwd naar hoe zij er naar keek en sprak veel met haar. Het onderwerp was steeds over C.. Zij vertelde dan dat zij het verlies van haar man had afgesloten. Alsof ze het boek had gesloten en in de kast had gezet. Ik zag haar als een goede vriendin die me raad gaf. Maar zij kreeg wel gevoelens voor mij. Op dat moment heb ik mijn eigen gevoelens verloochend en ben daar in mee gegaan. Gedurende enkele weken hadden we iets dat leek op het begin van een relatie. Maar ik had niet de gevoelens die er nodig waren. Mijn gevoelens waren nog steeds bij C.
    Ik zag dit ook niet als een relatie maar een troost van een goede vriendin, maar die gaf wel aan dat ze verder wilde met mij en zelfs oud wilde worden samen. Even ben ik daar in mee gaan maar het klopte niet. Ik vertelde zelf dat ik er voor wilde gaan. Zij wist dat mijn gevoelens nog steeds voor iemand anders waren en ze vertelde me dat ze gelukkig zou zijn voor mij als ik terug met haar samen zou zijn en dat we goede vrienden konden zijn. Ik had bij haar een week blijven slapen en er was ook sex geweest. Maar dat voelde ook al niet ok voor mij.
    Langzaam aan had ik toch terug meer contact met C, bij haar waar ik mijn hart verloren had.
    Er was een avond dat ik met haar had afgesproken en we zijn dan in bed beland. Waarbij ik dacht van, houdt ze dan toch van mij? Maar dat ontkende ze, het was gewoon toeval dat het gebeurde. Waardoor ik toen dacht van, ze had gewoon zin in mij en ze gebruikte mij. ik was bij haar blijven slapen en de vriendin stuurde mij in de ochtend vroeg een berichtje om te vragen hoe het met mij was. Zij werd woest en smeet me gelijk de deur uit. Ze zei je hebt iets met haar. Ik ontkende dat. Ze reageerde zo fel dat ik niet de kans kreeg om er met haar over te praten. ik wilde haar dan uit leggen dat ze een vriendin was die me hielp. Maar er viel geen woord tussen te krijgen.
    Ik had toen zoiets van, nu is het goed geweest. Ze wist dat ik met V op stap ging maar me nu op die manier de deur uit smijten was er voor mij op dat moment te veel aan.
    Ik vertelde dit aan V. Op dat moment, ik zag het zelf niet, was V me eigenlijk aan het misleiden. Ze vertelde me vaak dat het tussen mij en C nooit wat zou worden. Ze schreef me mails daarover. ik zat nog steeds in zak en as.
    C vroeg me of ze in de weg stond voor een relatie met V en ik zei nee want mijn hart zit bij jou.
    Uiteindelijk, na enkele weken werd het toch meer en meer duidelijk dat C me toch terug wilde en heb ik dit ook verteld aan V. Maar ik had nog altijd niet gedurfd om het C te vertellen dat er toch wel iets meer was geweest dan vriendschap. Ikzelf had niet het gevoel dat ik een relatie had gehad en kon het van mij afduwen. Daar is mijn grootste fout geweest. ik had het haar gelijk moeten vertellen ipv het verborgen te houden. Ook al was de relatie met C afgelopen en ik mijn eigen weg moest op gaan. Ik kon het niet over mijn hart krijgen om het haar te vertellen. Ik wilde haar niet kwetsen…
    Zo heb ik dan gedurende weken, maanden een knipperlicht relatie gehad. Dit had toen te maken met haar rouwproces. ( nu zegt C dat het niet door het rouwproces kwam maar door haar intuiitie dat ik een leugenaar en bedrieger ben).
    Maar het ging toch de betere weg op. Ik had nog steeds niet verteld dat ik met V een relatie had gehad, omdat ik dat hoofdstuk had afgesloten. Ik had er dan wel nog contact mee maar ik zag haar als een gewone vriendin.
    Deze zomer ben ik met C even op vakantie geweest naar Venetie. Het was super romantisch en echt heel fijn. We kwamen hierdoor terug op dezelfde lijn te staan. Maar na enkele weken werd het opgeblazen doordat ik met iemand contact had gehad via social media. Waar ik een vriendschapsverzoekje naar had verzonden. Die was nogal vulgair in haar taal en ik heb daar even vulgair op geantwoord. Maar C zag dat alsof ik ergens een zaadje had geplant.
    Het was weer felle ruzie.
    En nu gaan jullie misschien denken, dit is precies wat een narcist doet. Flirten met andere met de bedoeling om vreemd te gaan….
    Ik heb me hiervoor excuses aangeboden bij C. En na verloop van tijd ging het weer.
    Maar hetgeen de hele relatie hoofdzakelijk heeft overschaduwt is de relatie met V. Ik bleef het ontkennen. En C werd er soms naar gevraagd door vriendinnen waardoor ze dan telkens erg van haar stuk was. Ik bleef het ontkennen en het werd een zware leugen.
    Uiteindelijk heb ik met C opnieuw de relatie gestart en we gingen het stap voor stap doen. Rustig naa tot ik haar meenam voor een erg mooie en romantische reis naar de Maladiven. Ik had ook een ring gekocht voor haar en heb haar deze gegeven op deze vakantie. Gedurende een tijd voor deze vakantie en de maand er na waren we een echt koppel en voelde de liefde erg intens, de samenhorigheid de verbondenheid was enorm.

    Tot een week geleden C per toeval de brieven vond van V. Ze was uiteraard erg ontdaan en vreselijk boos. Maar ze zag ook dat die relatie was in een periode dat wij niet samen waren. Dus ze gaf aan dat we dit gingen oplossen. Maar nadat ze met V had afgesproken om er over te praten. Kreeg ze de belevenis van V te horen die zich misbruikt voelde. Ze heeft willen aantonen dat ik niet correct was en C is daar in mee gegaan. Beide voelen ze zich nu misbruikt door mij en ik ben een narcist.
    Na wat jullie hier op deze blog hebben geschreven herken in ik ook het narcisme in mijn verloop. Het gaat bij C om de leugen en de dingen die V heeft willen aantonen dat ik geen trouw persoon ben.
    Dit maakt nu waar ik sta. Ik herken het patroon van een narcist maar ik zie zelf dat dit ontstaan is in deze situatie. Ik ben een erg lieve man, ik zou door vuur gaan voor mijn partner en alles voor haar doen. Ik weet dat ik wel wat jaloers ben. Ik vertrouwde haar omdat ik weet dat ze eerlijk is een puur.
    Deze relatie is nu voorbij, ik heb er echt hartzeer van. Mijn intenties zijn steeds goed geweest en ik heb me moe gemaakt en heb al mijn energie in C gestopt. Zij is opgelucht dat haar gevoel wel klopte en dat ik een oneerlijk persoon bent. Ik ben geen narcist maar ik voel mezelf misbruikt door V. Ik weet wel dat ik het niet had mogen verzwijgen. Ik was bang om het haar te vertellen. De situatie heeft mij zover gebracht.

    Reply
    Swipsy - januari 10, 2016

    I know 😉 Maar red ga voor het echte vuurwerk en geniet ervan , kijk en voel,…een Ferrari kan je altijd nog huren met een doggy op je schoot 😉 Don’t worried

    Reply
    Swipsy - januari 10, 2016

    Zie reactie onder Bart

    Reply
Tamara - december 1, 2015

Ik ben al 2 jaar aan het scheiden van mijn ex. Een echte marteling die steeds maar blijft duren. Ik wil zo graag verder met mijn leven. Een nieuwe start maar daar heeft hij geen zin in. Het enigste wat hij wil is mij volledig kapot maken. Nu hij het niet meer psychisch of fysiek kan doet hij gewoon lekker voort door me financieel te ruïneren. En via onze kids mij zwart te maken. Enorm belastend! Als iemand een goede raad weet voor mij?

Reply
Fabienne - november 30, 2015

Goedemiddag, wil ook even mijn verhaal kwijt; ben iedere keer nog verbijsterd dat er zo’n slechte mensen/zombie’s bestaan. Een narcist is verrotte dan verrot! Dat zulke mislukkelingen vrij rond lopen is misdaad! Ook bij mij probeert eentje mijn hele leven kapot te maken…het is gewoon te bizar voor woorden. En het ergste ervan is dat R er absoluut niet kwaadaardig uitziet/integendeel zelfs. In het begin van de relatie natuurlijk alles koek en ei. Heb vaker nog gedacht: dit is te mooi om waar te zijn. Had ik er maar naar geluisterd. En na ongeveer 2.5 jaar begon de aap uit de mouw te komen. Dit voelde zo onwerkelijk!! Voelde me zo verraden. Hij gaat natuurlijk vreemd of liever gezegd “bekent” met een meid die ik ook nog ken en zich ook nog voor gedaan heeft als vriendin van mij terwijl zij ondertussen met elkaar lagen te rollebollen. In ieder geval heb ik afstand gedaan van haar. Maar nu zijn ze met 2 man mij kapot proberen te maken. We verblijven op dit moment in een vakantiepark….en natuurlijk heeft ie voor haar daar ook een huisje geregeld. (Ontkent hij natuurlijk, maar ik weet dat het zo is) hij laat haar zelfs s’nachts komen terwijl ik slaap, ligt hij met haar Door het hele huis te neuken. En als ik s ‘ morgens wakker wordt,mis ik geld of zijn er boodschappen weg enz enz. Hij zegt dan dat ik niet spoor, dat ik hersenspinsel in mijn hoofd heb bla bla. Ik zeg zo: ik ga wel eens even langs alle huisjes lopen dan zie ik zo waar die zit. Nou toen heeft hij mij bijna gewurgd. ..en hij zei als je het 1x in je hoofd haalt om te gaan kijken, trap ik je helemaal Door elkaar. Ik wil maar even zeggen: als je een relatie met een narcist hebt,heb je getekend met de DUIVEL!!! Dit zijn zeer kwaadaardige mensen die alles om hun heen kapot en naar de verdoemenis willen brengen!!! Groetjes F.

Reply
    Anne Persoon - maart 27, 2016

    NPS is een psychiatrische stoornis,ze zijn ziek!
    Moeten hulp hebben wat ze niet xullen accepteren,maar ziek en gdcompliceerd.

    Reply
Anoniempje - september 27, 2015

En wat doe je dan met degene die na jezelf een relatie begint met zo ’n kl***/k**? Want een narcist verdiend in mijn ogen eigenlijk alleen maar een kogel tussen z’n/ haar ogen… Die zijn dan misschien “ziek”, maar zitten zover dat ze niet geholpen kúnnen worden. Omdat vele mensen nooit doorhebben dat ze met een gestoord iemand voor zich zitten…
Hier ook lezen van “Get out” Alsof dat zomaar lukt… Als een narcist daar hoogt van krijgt, worden ze vaak gewelddadig en durft de partner niet meer te gaan…
En ja, ik klinkt érg kortaf, maar ben eigenlijk heel mijn leven voor de kar van narcisten gespannen (omdat ze denken dat ik niet echt van mezelf houd omdat ik niet al te mager ben, het idee hebben dat ze die “dikke” kunnen inpalmen door complimentjes te gaan geven, de “dikke” zo blij maken en dat die dan álles zal doen en blijven doen voor persoon in kwestie, ant njah, nog nooit heeft iemand zoveel goeds en geweldigs voor hen gedaan… Nou, zo ben ik dus niét) en lijk alleen maar zulke rotte appels tegen te komen in mijn leven, dat ik enorm hard ben geworden in mijn uitspraken jegens zulks individu… Ik walg enorm van zo’n mensen.

They will never change, al beloven z het je nog zo mooi: Ze blijven dezelfde rotte dingen met je doen, tot ze je gebroken hebben dat je amper nog kunt…

Reply
onzeker en het niet meer weten wat te doen.. - juli 28, 2015

hallo
ik ben een vrouw van 32 en heb een vriend al 10 maanden of ja een knipperlicht relatie.. in het begin was hij super lief complimentjes en altijd lief zijn.. na een paar maanden kregen we heel vaak ruzie minstens 2 x per dag wat van het een op het andere moment ontstond om de kleinste redenen… na een tijdje begon het zo uit de hand te lopen dat hij me liet volgen en me in mijn eigen huis in de gaten liet houden.. ik mocht met niemand meer omgaan ik stelde niets voor.. niemand zou me nog willen en ik werd door heb midden in de nacht uit zijn huis gezet .. als ik dan weg was om naar huis te gaan belde hij dat ik onmiddellijk moest terug komen en zo niet mocht ik niet meer bij hem terug komen. hij gooide me van te trap af pakte me bij mijn keel sleurde me aan mn keel opgetild door zijn huis heen en sloeg me mijn bril van mijn gezicht. maar ondanks alles bleef ik bij hem… hij had ook een hele moeilijke jeugd gehad dus ik vergaf het hem telkens.. hij zou het nooit meer doen… na een tijdje ging hij eisen stellen over onze relatie ik mocht niet met bepaalde mensen omgaan die mensen mochten niet vriendelijk tegen mij praten op social media bijvoorbeeld. maar mij mocht uiteraard wel meiden bellen en zeggen kom je langs en ik hoop je snel te horen en te zien… ze belde hem zelfs snachts op of ze bij hem mochten slapen en dan zei hij nee die andere is er…. ik dus….
mensen vragen zich natuurlijk af waarom blijf je bij zo iemand?
ja dat is een goede ik heb een heel laag zelfbeeld… waar ook hij zijn steentje aan bij draagt door me hoer slet vies mens te noemen en dat ik niets waardeer geen respect heb altijd grote mond heb ik niets begrijp volgens hem en altijd alles mijn schuld is omdat ik lastig ben…. doordat hij me nog veel verder de grond in duwt durf ik niet eens meer van me af te spreken.. hij bepaald alles. wanneer ik mag komen wanneer ik moet gaan als zijn vrienden er zijn ben ik gewoon lucht.. ik moet hem niet lastig vallen maar als ik hem iets stuur vraag of bel dan ben ik hem gek aant maken en wilt hij er een einde aan maken … aan ons want ik heb al zoveel kansen van hem gehad en ik leer het gewoon niet.. en hij wilt zelf niet meer leven want niemand is er voor hem… ik doe alles voor hem betaal alles geef hem nog mijn laatste cent en als ik dan 5 euro aan mezelf zou uitgeven zegt ie jou geld is mijn geld dus je moet uit je eigen mij ook je geld geven. als er geld is dan is ie poeslief maar zodra het op is is meneer lastig..
ik heb hem zelf een paar honderd euro geleend en die zou ik zsm terug krijgen…. jaja nu zegt ie je krijgt t nog wel een x terwijl ik zelf steeds verder in de problemen raak.
het is zelfs zo dat ik voor hem boodschappen moet doen terwijl ik geen euro over heb en hij vreet zich dat dan in zn eentje op en ik moet kijken hoe ik me wat te eten regel. ook moet ik sigaretten voor hem kopen… maar een bedankje nee hoor dat kan er nooit vanaf en als meneer sex wilt en ik zeg nee is t helemaal tijd want dan zegt ie 1 van de andere 20 meiden wel te bellen die maar al te graag bij hem willen zijn.. die wat zo jaloers zijn omdat hij met mij is.. ik moet daarom volgens hem ook blij zijn met hem want ik kan niet tippen aan de rest van die meiden… ik snap niet dat ik geen afstand kan nemen van hem want dit word met de dag erger.. ik heb geen werk meer mn geld raakt op ik vind mezelf niets meer waar en dat allemaal door een jongen die 10 jaar jonger is dan mijzelf…
hij vind zichzelf helemaal geweldig maar loopt wel altijd te zeggen dat hij geen zelfvertrouwen heeft..
werken mag ik liever niet want stel je voor ik kom met mannen in contact..
als hij weer eens besloten heeft dat ik niet gehoorzaam laat hij me weken niet komen en als hij dan sex wil moet ik komen en zegt ie we gaan niet meer elke dag afspreken.. hij wilt niet elke dag door mij lastig gevallen worden maar moet mij wel elke dag uithoren waar ik ben en met wie ik spreek.
mijn gsm word elke dag als ik bij hem ben nagekeken en als hij berichten ziet die volgens hem niet normaal zijn spreek hij die persoon erop aan en niet op een heel vriendelijke manier.. met als resultaat dat ik niemand meer heb die met me omgaat.
ben ik op fb op whatsapp stuurt hij gelijk met wie ik aant praten ben. en als ik het aan hem vraag is het volgens hem een kruisverhoor..
ik loop nu bij een psycholoog wat ik ben natuurlijk niet in orde he… volgens hem dan..
maar die kan me ook niet verder helpen… ik durf geen grenzen aan te geven heb totaal geen zelfvertrouwen en ga hieraan kapot ik weet niet meer wat ik verder moet doen..

Reply
    onzeker en het niet meer weten wat te doen.. - juli 28, 2015

    ik was nog even vergeten te vermelden dat, als het uit is( omdat ik maar eens na moet denken over mijn verkeerde uitspraken )hij me dus niet meer laat komen maar wel blijft bestoken met berichten dat ik me goed moet nadenken want hij blijft me geen kansen meer geven en als ik dan zeg we stoppen ermee gaat hij de zielige uithangen die gek van me is.. niemand anders heeft dan mij en ik heb niet alleen mag laten… dit heeft zich al zeker 20 x plaats gevonden… dus eerst luister is niet heb ik een grote mond geen respect en waardeer ik hem niet.. dan slaat hij me of pakt me bij mn keel en erna is het van och stel je niet aan.. niet huilen dit was niet eens een harde mep.. hij zal het nooit meer doen … hij wilt dus niet met me zijn maar ook niet zonder me.. van mij kan hij niets verdragen hij is hardhandig en als ik dan auw zeg zegt hij wat kan jij je aanstellen je hebt altijd wat te zeuren.. 🙁 als hij me negeert moet ik het maar goed vinden en als ik een keer niet naar hem stuur zegt ie heb je een andere?
    hoe kom ik hiervan af? ik nooit kan ik iets goed doen…

    Reply
      Myrna - juli 29, 2015

      Je laatste zin “Hoe kom ik hiervan af? Ik kan nooit iets goed doen…”

      Je komt hiervan af door het niet meer goed te willen doen (in zijn ogen). Kies voor jezelf! Weg met die mafkees. Ga je eigen gang. Je hoeft het niet op zo’n manier af te sluiten dat jullie tevreden uit elkaar gaan, want dat lukt gewoon niet. (zelfs bij gewone relaties is dit vaak niet mogelijk). Kies voor jezelf en een eigen leven! Ga gewoon weg!

      Reply
inge - juni 4, 2015

inge

Ik ben 23 jaar getrouwd met een narcist. In de eerste twee jaar had ik echt niets door.Na eigenlijk zo.n vier jaar ging hij zijn werkelijke aard laten zien. Ik kan allemaal voorbeelden noemen maar dat staat hierboven ook beschreven. Ik hou nog wel van hem.Er zijn ook momenten dat het goed gaat en dan is het contact wel heel leuk.
Het moeilijkste is op dit moment dat ik het moet ontgelden omdat mijn zoon iets fouts heeft gedaan. Hij is al anderhalve dag plotseling heel agressief en legt alles bij mij neer. Hij haalt uit naar mijn zoon wat ik heel erg vind en waar ik dan ook tussenspring. Eigenlijk voel ik mij uitgeput na anderhalve dag van conflicten. Wie heeft er adviezen voor mij

Reply
    zonnetje - juli 19, 2015

    Iieve Inge,
    23 jr. getrouwd met een narcist….is er nog iets over van jou??
    ik heb 16 jr. In een huwelijk gezeten met een, naar ik later pas leerde en besefte, psychopaat., een arts nb. Iedereen draaide hij een rad voor de ogen en wilde mij de psychiatrie in hebben omdat ik weigerde zijn 23 jarige vriendinnetje in ons bed toe te laten. Een zelfmoordpoging redde me het leven bizar genoeg. Maar je komt niet zomaar van ze af! Ik heb een helse scheiding meegemaakt, waar ik al die tijd de schade nog van moet dragen. Tijdens het scheidingsproces waren we al apartwonend, maar hij maakte toen een paar ton schulden en ik draaide daar mede voor op, in gemeenschap van goederen getrouwd…
    Mijn advies als je nog een beetje wil genieten van je leven, is weg gaan, zo ver mogelijk! Ik leef onder een nieuwe naam in het buitenland! Hij heeft zijn klauwen namelijk in een van de kinderen gezet, niet om haar, maar om mij te pakken en dat na 15 jr. ‘afwezigheid’. Hou op te denken dat hij veranderd!!! Jij moet veranderen en niemand, niemand mag je agressief behandelen!! Lees het boek van Jan Storms over destructieve relaties!
    Als je de beslissing neemt weg te gaan naar een rustig, liefdevol leven, waarin Jij de baas bent, doe dat dan goed voorbereid! Zorg dat je geld hebt weggesluisd, papieren, paspoort ed allemaal veilig weg hebt, want ze kunnen niet zonder hun slachtoffer!
    succes!
    Zonnetje

    Reply
marjacq - april 28, 2015

Ik weet niet of ik een relatie had met een narcist. Zo extreem als ik hier lees was het niet. Maar weet wel dat deze mensen, als je eenmaal zover bent dat je vertrekt, alles eraan doen om je zwart te maken tegen over iedereen en ook tegen de gezamenlijke kinderen. En loop je het risico dat je kind zich van je gaat afzonderen. Lees mijn verhaal op mijn blog of google eens op ‘ouderverstoting’. Met weggaan ben je er nog niet. Voorkom dat je je kinderen kwijtraakt door zo’n persoon. Een gewaarschuwd mens…..

Reply
Lauren - april 26, 2015

Hallo allemaal,
Ook ik zit momenteel in een moeilijke situatie :(. Ik ben 26 jaar oud, heb 4 jaar een relatie en we wonen bijna een jaar samen. Ik merk dat het steeds erger wordt, de leugens, de schulden, hoe hij mij behandelt en hij mij kleineert waar anderen bij zijn. Zodat hij zelf voor een beter daglicht komt te staan. Maar in werkelijkheid ben ik degene die al klaar is met studie, gezond eet, fulltime werkt en alle zaken op orde heb. Maar een waardering krijg ik nooit helaas. Nadat wij gingen samenwonen ben ik achtergekomen dat hij best veel schulden heeft, ongeveer 20 duizend euro en dan zijn studie schuld niet meegeteld. Het klinkt niet veel maar voor iemand van zijn leeftijd is dat onnodig. En ondanks dat ik hem preek over zijn financiele situatie en hij hiermee akkoord gaat maakt hij ene domme fout na de andere. Soms vraag ik me af of het niet mijn eigen schuld is dat ik in deze situatie zit. En krijg ik medelijden met hem als ik eraan denk om bij hem weg te gaan. Voor de buiten wereld zijn we het ideale koppel en zelfs onze familie hebben het niet echt door.
Ik ben eigenlijk ten einde raad, ik wil aan de ene kant dat het werkt maar aan de andere kant maakt hij mij zo diep ongelukkig en weet ik ergens dat ik nooit een toekomst met hem kan opbouwen. Hopelijk vind ik de kracht om de knoop door te hakken. Want hier word ik ook niet heel gelukkig van.
Heeft iemand hier advies voor mij?

Groetjes Lauren

Reply
    zonnetje - juli 19, 2015

    Zie mijn advies aan Inge, hierboven!

    Reply
Stravinsky - april 22, 2015

Jeetje… ik ben even helemaal sprakeloos. Maar toch wil ik ook hier mijn verhaal doen, niet zozeer om bevestiging te krijgen van mijn vermoedens, maar omdat ik hoop dat mijn verhaal ook iemand wakker schudt, zoals jullie verhalen dat mij deden.
Ik heb inmiddels 5,5 jaar een relatie. Eerlijk is eerlijk: ik was keihard op zoek naar de liefde, en toen ik hem dan eindelijk gevonden had was ik zo blij! Toch knaagde er vanaf het begin wel iets, maar dat heb ik genegeerd. Binnen 3 maanden had ik het salsadansen opgegeven voor hem, want hij kon er niet zo goed tegen dat iemand anders ‘aan mij zat’. Ok, salsadansen kan vrij intiem zijn, allemaal begrijpelijk dus dat doen we dan maar. Verder was er de eerste twee jaar nog niet eens zo heel erg veel aan de hand, behalve in toenemende mate ruzie: vaker en heftiger. Dat lag, en ligt, natuurlijk altijd aan mij. Ik ben zo onzeker, ik kan helemaal niet meer zo goed relativeren als in het begin van onze relatie, ik pis om de pot, ik loop te zeiken, ik ben zo negatief. Ik heb het me een tijdje aan laten leunen, in het begin heb ik een maand of twee bij een psycholoog gelopen via internet, elke keer dat ik vond dat hij toch wel een punt had probeerde ik me aan te passen, enzovoorts. En geloof me: als je het echt wilt, echt gek bent op iemand en er veel voor over hebt om de relatie in stand te houden, dan krijg je jezelf altijd wel zo ver om het eens door zijn ogen te zien, en te zien dat hij ergens wel een punt heeft! Na een half jaar gingen we samenwonen. Ik had destijds een fulltime baan bij twee verschillende werkgevers. Naderhand ben ik fulltime bij één werkgever gaan werken, en daar werk ik nu parttime vanwege een universitaire studie ter specialisatie waarvoor ik regelmatig (minimaal 1x per week, momenteel alle zaterdagen en soms een avond doordeweeks) naar Brussel rijd (vanuit NL). Ik doe ook vrijwel het volledige dagelijkse huishouden (boodschappen, koken, wassen, schoonmaken) omdat ik minder inkomsten genereer dan hij (regelmatig punt van discussie, want ook als ik fulltime werk verdien ik niet zoveel in mijn beroep in de zorg als hij in de zakenwereld). Ik mag dus wel iets doen om het verschil te verkleinen, ook al is dit appels met peren vergelijken. Waar de mensen om mij heen niets anders uitspreken dan respect voor het feit dat ik dit allemaal met elkaar combineer, daar maakt hij mij vaak belachelijk: doe niet zo dramatisch, het stelt allemaal niet zoveel voor wat je doet, loop niet zo te janken (wanneer ik echt moet huilen), ik zie je nooit studeren dus als het je zo makkelijk afgaat dan zal het wel geen moeilijke studie zijn, je bent een domme boerentrien, achterlijk kutwijf, lui kreng, je doet alleen maar aan damage control in het huishouden maar je maakt nooit echt schoon, je voert geen flikker uit hier, enzovoorts. Toen een financieel adviseur tegen mij zei: zo, dan verdien je best goed voor drie dagen in de week, zei hij: ja natuurlijk dat is ook zo, maar het is nog niet genoeg. Je moet straks wel fulltime gaan werken want dat hebben we afgesproken. Een extra jaar studie voor nog een tweede masterdiploma? Zijn eerste reactie: daar sta ik echt niet achter, want als je er niet meer door gaat verdienen, dan heeft het geen zin en bovendien hebben we afgesproken dat je na je studie meer financieel bij gaat dragen (we hebben het goed met zijn tweeën financieel, en hij verdient letterlijk 2x zo veel als ik). Hij zoekt momenteel vrijwel wekelijks het conflict op en weet me af en toe nog steeds aan het twijfelen te brengen over of ik het nou niet toch zelf veroorzaakt heb.
Hij heeft me in de afgelopen drie jaar vanaf een bepaald keerpunt ook 3x bij mijn keel gegrepen, enkele keren flink bij mijn arm gegrepen en door de ruimte gesleurd, geprobeerd me te schoppen, en één keer letterlijk uit bed gegooid, twee keer de deur van binnen op slot gedraaid toen ik ff een adempauze wilde in een ruzie. Elke keer als hij een getint persoon voorbij ziet komen op tv dan roept hij kutneger/marokkaan/turk maar hij is niet racistisch hoor! Zo’n beetje alle vrouwen hebben een dikke reet. Ikzelf uiteraard ook. Als ik iets aantrek wat hij niet mooi vindt dan zal hij net zolang doorgaan totdat ik iets anders aantrek (tegenwoordig doe ik dat dan maar gelijk, scheelt een hoop gezeur en energie!), maar hij vraagt wel ALTIJD mijn mening over zijn kleding, erg vermoeiend. Als hij me gekwetst heeft en ik zeg er iets van, dan was het natuurlijk een grapje, hoe kan ik denken dat dat serieus was? Een aantal uitspraken van al langer geleden van zijn kant die ik me nog goed herinner omdat ik ze toch best frappant vind: ik heb niemand nodig. Ik doe aan realtime zelfreflectie, dat kan ik zo snel dat jij het niet merkt. Met mijn inkomsten heb jij niets te maken (nadat hij mijn hele financiële situatie had doorgelicht). Mijn ex ….. deed wel altijd ……. . Je bent altijd zo negatief (ik lach zo’n beetje de hele dag door, en zie overal mogelijkheden). Enzovoorts…
En nu? Sinds enkele maanden is het echt even heel heftig geweest vanwege wat werkzaamheden thuis waar ik me volledig aan ontrokken heb, waardoor hij erg gemeen en kwetsend werd. Ik heb gemerkt dat ik richting een lichte depressie neeg waardoor ik wat veranderingen in mijn leven en denkpatroon heb aangebracht. Ik weet nu, vanuit mezelf en mijn beste vrienden/vriendinnen, dat ik een goed mens ben, een leuk mens ben, dat ik bepaalde kennis en talenten heb, en dat ik echt niet gek ben. Ik heb mezelf een aantal dingen voorgenomen om mijn eigen leven beter te maken. Maar weggaan, dat lukt me tot nu toe nog niet. Ik heb in de afgelopen drie jaar minimaal 5 keer bij mensen gelogeerd omdat het thuis echt even niet ging, maar de stap om weg te blijven is toch nog te groot. Ook nu ik ergens een reactie lees van een narcist die zegt dat narcisten wel degelijk van anderen kunnen houden, merk ik dat ik geneigd ben om te denken: zie je nou wel, hij kan er ook niet persé iets aan doen, en bovendien weet hij altijd precies op tijd even iets te doen of te zeggen waardoor ik ook weer eens een goede kant van hem zie. Maar de lol van je eigen leven gaat er wel snel af… erg moeilijk allemaal! Toch merk ik bij mezelf dat ik verstandelijk heel goed weet dat dit nooit gaat veranderen, waarschijnlijk niet meer beter maar eerder slechter gaat worden, etc. Het is meer mijn gevoel en inlevingsvermogen dat me nog tegenhoud. Binnenkort gaat hij zijn huis te koop zetten, met als oorspronkelijke doel om samen iets te kopen. Dat is voor mij wel het nu-of-nooit wegwezen moment, ik hoop dat ik tegen die tijd de kracht heb om nee te zeggen en mijn hebben en houden niet in de waagschaal te leggen voor iets wat eigenlijk gedoemd is te mislukken…

Reply
    Judith - mei 3, 2015

    Get out of that relationship!
    Echt, ik hoop dat je je verhaal nog eens goed naleest, iemand die je naar de keel grijpt, je door de kamer sleurt….je zo behandeld….die man is ziek….hoe kun je dit gedrag toestaan?
    Love Yourself and
    Get out…now!

    Reply
    bloem - mei 4, 2015

    Je leven zal steeds naarder worden als je bij deze man blijft, als je wat van je leven wilt maken dan zou ik meteen alle contact met hem verbreken en zeker geen huis met hem kopen Dit soort mensen zijn er niet toe in staat om een relatie die gebaseerd op wederzijdse liefde en respect te hebben, ze zijn op een bepaalde manier verslaafd aan het krijgen van bevestiging en gaan daarbij over lijken. Wat je ook doet, het zal nooit genoeg zijn. Er is altijd wel wat, als het je dikke kont niet is dan zal het wel wat anders zijn. Bij samenwonen, trouwen of het krijgen van kinderen worden de problemen alleen maar groter, die ervaring heb ik helaas zelf gehad en dit valt ook in veel reacties op sites over narcisme te lezen.
    In een normale relatie grijpen partners elkaar niet bij de hals en de arm en schelden ze elkaar niet uit en halen elkaar zeker niet naar beneden. Mensen zoals jouw partner houden niet van andere mensen om wie ze zijn, maar ze houden van de aandacht die ze van mensen krijgen. Het is niet goed om altijd spanning te hebben, omdat je bang bent om weer afgezeken te worden door je partner. Het is zo zonde om je energie en liefde in een destructieve relatie te steken, volgens mij ben je nog jong en heb je nog een leven voor je liggen, zorg dat je van die vent afkomt, kom tot jezelf en herstel je zelfrespect en wordt gelukkig zonder die man en hopelijk ontmoet je uiteindelijk een lieve man die jou niet wil veranderen, maar die jou fantastisch vindt zoals je bent!
    veel sterkte!

    Reply
    trijnie - juni 22, 2015

    Hoi Lauren,
    Ik herken de problemen. Zelf is bij mij vorige week MDS geconstateerd door de psychiater (manisch depressief syndroom). Ik ben hypomaan, valt dus nog best mee. Dat terzijde. Vorige week vroeg mijn psychiater of er binnen mijn familie nog meer personen waren die iets mankeerden(op psychisch gebied). Mijn antwoord was dat ik nog een oom heb die ook MDS heeft. Verder vertelde ik dat mijn vader ook aan sterke stemmingswisselingen leed en dat ik een zusje heb, waarvan ik vermoed dat het een borderliner is. Echter was ik hier toen nog steeds niet van overtuigd. Afgelopen weekend, na een uitspatting van mezelf naar haar toe, ging ik naar haar toe om erover te praten. Haar reactie was “Ik wilde je gisteren al een ros voor je kop geven, die kun je nu ook nog wel krijgen”. Mijn reactie was rustig en kalm”Zou ik niet doen monica ( is niet haar naam ). Met gebalde vuisten zat ze voor me, maar ze kon zich inhouden. Vervolgens mocht ik wel gaan. Dit deed ik ook wel, maar niet voordat ik eerst even naar haar uitbouw had gekeken. (mijn man was aan het helpen). Daarna heb ik gezegd dat ik haar volgende week wel weer zou zien op de camping. Daarna ging ik nadenken.( Ik moet je erbij vertellen, dat ik zelf 5 jaar als leerling psychiatrisch verpleegkundige heb gewerkt binnen een psychiatrisch ziekenhuis, dus heb wel enige ervaring binnen de ziektebeelden. Vandaar ook dat ik al wist dat ik MDS had, voordat ik bij de psychiater kwam. Dit kwam omdat mijn dochter op een gegeven moment tegen me zei “mama wat ben je toch druk, ik weet het nu wel”. Later die dag ging ik nog eens goed over de woorden die mijn dochter tegen me had gezegd en toen wist ik ook dat ik een serieus probleem had. 1 + 1 is twee, daar heb ik niet zoveel voor nodig om dit uit te rekenen.) Maar goed, terug naar jou situatie. Ik ging met de hond wandelen en in 1 keer dacht ik het te weten . Mijn zusje alsook mijn overleden vader hebben/hadden een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Ik ben op google gegaan en mijn vermoedens werden gelijk bevestigd. Om te beginnen bij mijn vader, die trouwens een hele lieve vader voor mij was, maar voor mijn broertje en zusje dus niet. Mijn ouders hadden een slecht huwelijk. Mijn vader manipuleerde, ging vreemd, had plotselinge driftbuien, vooral naar mijn moeder en mijn broertje toe. Als het geld op was, was het altijd de schuld van mijn moeder, die had immers een gat in haar handen.Mijn vader sloeg mijn moeder en mishandelde haar ook geestelijk. Op mijn 19e jaar besloot ik daarom voor mijn eigen veiligheid(hij deed mij nooit iets), het huis uit te gaan en mijn opleiding intern te volgen te beilen.Ik heb toen tegen mijn moeder gezegd, dat als ze dit wilde overleven, ze bij hem weg moest gaan. Ik kon het niet langer aanzien en was te jong om het allemaal te verwerken. Mijn moeder is uiteindelijk naar een “blijf van mijn lijf huis”gegaan. Mijn zusje bleef liever bij mijn vader, wilde niet mee met mijn moeder. Mijn broertje was inmiddels meer bij zijn vriendin dan dat hij thuis was, dus zij bleef alleen achter. Nadien gooide mijn vader alle charmes in de strijd om mijn moeder ervan te overtuigen dat hij toch echt van mijn moeder hield, (werd overspoeld met rozen, kadootjes en spijtbetuigingen). Maar na een misbruik, van meer dan 20 jaar , realiseerde mijn moeder dat deze relatie ongezond was en nooit meer goed zou komen. Mijn vader hield alleen van zichzelf en van niemand anders. Hij vertelde dat hij nooit zou scheiden en dat is ook nooit gebeurd. Hij belde mij op, “jij moet ervoor zorgen dat het weer goed komt Trijnie”. Waarop ik zei dat dit niks uit zou halen en ik dit dus niet van plan was. Zijn antwoord was” Dan ben jij mijn dochter niet meer”, tevens de laatste woorden die ik van hem heb gehoord, want een paar weken later werd ik gebeld. Mijn vader had een hartinfarct gehad en zou waarschijnlijk komen te overlijden. Ik heb mijn vader toen nog wel gezien, maar niet meer wakker. Uiteindelijk sprak hij dus de waarheid. Hij is nooit gescheiden. Mijn zusje is getrouwd, heeft inmiddels 2 kinderen en een lieve man. Verder hebben ze een volwassen hond en net een pup aangeschaft. Mogelijk het laatste omdat ik zelf net een pup heb.
    Wat zie ik nu bij haar: Ze mankeert altijd van alles, rugpijn, hoofdpijn, depressief. Ze doet volgens haar altijd alles, terwijl ze in feite weinig doet. Ze werkt wel ongeveer 17 uur per week als ziekenverzorgster, als ze niet ziek is. Haar man heeft een full-time baan, doet de was, kookt, doet de boodschappen en zorgt voor de kleine van bijna 2 jaar. Hij slaapt amper 4 uur per nacht. Dochter van 14 moet helpen in de huishouding, laat de honden uit( doet paps ook), past op haar broertje, moet stofzuigen en alles wat haar opgedragen wordt. Mijn zusje manipuleert, commandeert en aangezien mijn zwager soms bang voor haar lijkt, kruipt af en toe inelkaar, ben ik bang dat ze nog wel meer doet. Ze trekt mensen en dieren aan, om ze vervolgens weer af te stoten. B.v. Ze speelt met de hond en plotseling is ze het beu en moet de hond acuut ophouden. Zo niet, volgen er klappen voor de hond. Ze zegt net zo makkelijk “ik hou van jou”, als dat ze zegt “haal ff een pond suiker”. Het komt niet echt over, het is gekunsteld. Toch heeft ze ook haar goede kanten. Ze is er nl. voor mij geweest toen ik me echt slecht voelde. Alles regelde ze voor me, bang dat er iets met mij zou gebeuren. Ik ben ook de enigste waar ze naar luistert en die tot haar door kan dringen. Ik doe nl. nooit iets wat zij verwacht, ik doe het altijd net anders. Ik moet daarbij vermelden dat ik de zorg voor haar heb overgenomen tot het moment dat ik haar letterlijk in de steek liet. Ik ging nl. voor mijn eigen veiligheid het huis uit en liet haar dus alleen. Mijn moeder was niet in staat toendertijd om liefde te geven. Werd zelf sexueel en geestelijk mishandeld en ik als 10 jaar oudere zus vond het alleen maar prachtig om voor zo’n klein meisje te zorgen. Had natuurlijk nooit gemoeten, maar is wel zo gegaan. Ik ben er dus ook van overtuigd dat ze een persoonlijkheidsstoornis heeft ontwikkeld, zo is ze niet geboren. Liefde heeft ze van mij gekregen tot haar 19e, daarna is ze pas ontspoord. Aan jou slechts 1 tip. Zorg voor jezelf, het is een ongezonde relatie. Het wordt van kwaad tot erger, ondanks de charmes waarmee hij je kan overspoelen. Het wordt een relatie waarin jij het onderspit delft. Heb je het er voor over om je leven lang zowel geestelijk alsook lichamelijk mishandeld te worden, vind je het niet erg om alleen te zijn( hij zorgt er nl. voor dat jij al je relaties gaat verbreken), hij maakt je afhankelijk van hem. Weet dat hij uiteindelijk alleen maar van zichzelf houdt, ondanks dat het anders overkomt. Heb je dit allemaal voor hem over? Blijf dan bij hem, maar het gaat ten koste van jezelf meissie. Hoe ik het op ga lossen weet ik al. Ik ga dit bespreken met zowel mijn zusje haar partner alsook met mijn psychiater. Heb mijn moeder mijn bevindingen gisteren gedeeld en zij beaamde 1 en ander. Ik wil je dan ook heel veel sterkte toewensen met je uiteindelijke beslissing.
    Sterkte!
    Groetjes Trijnie

    Reply
      trijnie - juni 22, 2015

      Sorry, ik bedoelde eigenlijk stravinsky, maar geldt natuurlijk ook voor alle anderen, dus ook lauren. Krijg je ervan, had mijn medicijnen nog niet op, nu wel hahahahha

      Reply
    Vera - juli 15, 2015

    “Dat is voor mij wel het nu-of-nooit wegwezen moment”. Maar waarom wacht je eigenlijk op dat moment? Het is nooit het goede moment meid. Nooit. Je hebt je eigen antwoord allang gegeven. Je wilt graag, net al iedereen, dat er van je gehouden wordt. Dat schreeuwt er door je boodschap heen. Respecteer dat gevoel (en dan ook ECHT), luister hier goed naar. Dan weet je wat je moet doen. Dit komt van iemand die zelf jarenlang me de klere hebt gewerkt, gestudeerd, mee is verhuist naar een ander land en uiteindelijk tot inzicht kwam dat degene met wie ik was, niets anders dan een opgeblazen persoon was, niets anders kon dan mij neerhalen om zichzelf beter te voelen. Jouw grote begrip voor hem is je eigen gevangenis. De stap is altijd te groot, altijd! Totdat je ‘m gezet hebt en je de angst hebt kunnen laten zijn voor wat het is. Ik hoop dat het je lukt, daar zal je nooit spijt van krijgen. Hij verandert niet, echt niet.

    Reply
gerda - maart 29, 2015

Ik zit in een gelijknamig schuitje,12 j geleden leerde ik L. kennen, ik was toen nog getrouwd met M, die was alcoliker, L was heel charmant en knap, we gingen wekelijks iets gaan drinken, plezier maken, dat was wat ik gemist had in mijn leven met 3 jonge kinderen. L zijn gedrag kon van de ene moment in de andere omslaan, als hij vroeg of ik hem kon komen halen en da pastte onmiddellijk niet kon hij heel woedend zijn en de telefoon dichtgooien om vervolgens dagen niet te antwoorden tot… hij me weer nodig had en telkens stond ik er voor hem terug. We zijn uiteindelijk gaan samenwonen maar niet zonder slag of stoot, gsm controleren, elk uur van de dag sms-en en als ik ni direct antwoordde,volledig uit de bol gaan, extreem reageren. We zijn een paar keer uit elkaar geweest, eerst mij buiten zetten, dan mij terug aanhalen want ja ik was zijn droomvrouw. Alles ging beter worden maar eigenlijk ben ik nog geen dag gelukkig geweest met hem, hij manipuleert, betaalt lening af van gewoon geleend geld waar hij telkens evenveel intresten moet op betalen, hij alleen werkt hard, geen enkele mens op de wereld doet da,(volgens hem), hij wil dat ik per maand extra 200 euro betaal voor elektriciteit omdat ik de was en strijk van mijn 3 kinderen doe. Laatst is hij volledig door het lint gegaan omdat ik bij hem ni gaan vragen had wat jij van de frituur nodig had, ik had hem het gebruikelijke van altijd mee maar ineens moest het iets anders zijn, volgens hem betuigde dat van geen respect voor een man die zo zijn kloten afdraait, volgens hem zou elke man op gans de wereld (dat is zijn woord) zo fel reageren op da feit, hij vindt da heel normaal, ik zou uren kunnen doorgaan, ik haat hem echt, hij neemt mij voor zijn slaafje. Het enige wat ik zou mogen doen is werken en zorgen dat ik alles kan betalen, liefst ni weggaan want hij, de sukkelaar doet ik niks anders dan werken, wel, ik ga ook 40u per week werken, was, plas van 5 personen, 2 honden, elke dag mee gaan wandelen, eten maken, boodschappen doen, poetsen 3 a 4 x per week, mijn weekend begint op zaterdagavond maar voor hem is da ni werke. Thuis is het enige dat hij doet, 1x per week gras maaien (zomer) en di,za, zondag met de honden wandelen, daarnaast is zijn vaste stek in de zetel met Duvel, op zondag slapen tot bijna 10.45 u. Hij insinueert ook dat ik niet op mijn werk ben of dat ik rotzooi,altijd achter alles iets zoeken. Met vriendinnen afspreken met partner kan ook niet meer want dat hij heeft hij verkloot, van het enen moment op het andere beginnen ruzie te maken, mede door de drank. Gezamelijke vrienden hebben we dan ook niet, wij moeten nergens meer gaan, met dank aan hem, gelukkig heb ik zelf nog vriendinnen die weten in welke situatie ik zit, ze zeggen mezelf dat ze ni zouden kunnen leven met zo iemand en begrijpen ni hoe ik het kan maar ik kan het financieel niet aan om alleen te gaan wonen en ik kan onze hond helemaal ni missen, mijn grote vriend. Het feit dat ik weet dat hij narcist is komt omdat hij me dat zelf ooit gezegd heeft na dat er terug een extreme ruzie geweest is en mijn kinderen, mezelf en mijn hondje (alles wat mij aanbelangt)naar beneden haalt. Ik stop er hier maar mee, ik kan blijven zagen…maar soms wordt het teveel.

Reply
    roosje - april 3, 2015

    Ga weg bij die vent je laat jezelf veel teveel aandoen. Kies voor jezelf en kinderen en laat die vent stikken. Klaag niet maar ga nu maar eens handelen. Slachtoffer zijn is makkelijk, handelen wordt je gelukkiger.Je heb zelf de keus handelen en weg bij die vent

    Reply
M - oktober 13, 2014

ik ga al acht jaar met een vriendin om waarvan ik nu weet dat zij voor 99% aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis lijdt. achteraf besef ik dat ik door haar gedrag zelf ook psychisch in de knoop ben gekomen.
haar gedrag is sinds mei heel extreem geworden
zij is mij sindsdien gaan claimen, stookt tussen mij en mijn vriendinnen, stookt tussen mij en mijn vriend en zij kleineert en manipuleert mij nog meer dan zij al deed.
ik heb al het mogelijke al geprobeerd sinds begin juli om het contact te verbreken;
1 op 1 gesprekken
email gestuurd
instagram, snapchat en messenger verwijderd en ik heb haar ondertussen al helemaal mobiel geblokkeerd
ondanks dat zij en onze gemeenschappelijke vriendinnen weten dat ik haar niet wil zien, krijgt zij het toch voor elkaar om mij op te zoeken
zij probeert mij opzettelijk via allerlei manieren te kwetsen
ik heb gezien tot hoever zijn in staat is
nu is mijn vraag waar narcisten nog meer toe in staat zijn?
1 gemeenschappelijke vriendin wordt helemaal meegenomen in haar gedachtes en gevoelens. zij wordt nu geïsoleerd van de rest van haar vriendinnen
zij is erg onzeker en beïnvloedbaar
ik spreek haar door mijn vriendin nu ook niet meer
moet ik haar helpen?
en hoe moet ik het beste reageren op dat narcistische meisje?
Ik ben al maanden, zelfs jaren doodmoe door haar gedrag en wat ik ook doe of zeg, niks lijkt te helpen en ik ben bang dat zij opeens voor mijn deur staat of iemand wat aandoet waar ik om geef

Reply
Iemand - februari 10, 2014

Ok, waar zal ik eens beginnen. Ikzelf heb indirect met een NPS-persoon te maken. Mijn vriend des te meer. Zijn baas lijdt aan NPS (ziet dit zelf niet natuurlijk) en omdat mijn vriend communicatief niet zo sterk is als hijzelf krijgt mn vriend t vaak te bezuren. Deze “baas” heeft t zo hoog in zn bol, pleegt fraude, heeft de 1 na de ander weggewerkt&ontslagen met smoesjes en heeft zich van onder naar boven gewerkt en geilt op macht. (hij heeft de persoon die bij hem op kantoor zat met bedreigingen naar n lagere functie gewerkt en heeft sindsdien zijn kantoor als troonzaal ingericht & heeft n greins op zn gezicht van heb ik jou daar) & Hij heeft nog n aantal hogere bazen boven zich die hij ook naar zijn hand heeft weten te zetten en gaat over lijken. Hij kleineert, manipuleert door de ene week mn vriend te “groomen” en de week daarna hard toe te slaan door hem compleet de grond in te boren als mn vriend ook maar iets van tegenspraak geeft.

Hij dreigt mn vriend met ontslag en officiële waarschuwingen (wat bluf is) mijn vriend is hier niet tegen opgewassen en omdat mn vriend via een sociale werkvoorziening bij dit bedrijf terrecht is gekomen word er ook nog eens regelmatig onder de gordel opmerkingen gemaakt over zn “verstandelijke beperking” (deze verst. beperking is zo minimaal, en uit zich alleen in bijv. dingen 3x moeten navragen ipv 1x, waardoor t werk wat langzamer gaat dan bij n ander maar het bedrijf (een garage) krijgt hier dan ook subsidie voor. Verder is er emotioneel en sociaal gezien niets mis met hem) mijn vriend is n lieverd en n gevoelsmens en kan niet tegen onrecht en als zn baas “kuttekop” of “homo” zegt trekt hij zich dat aan. Zoals ieder ander dit zou doen. Dan komen er opmerkingen als; “jij met je verst. beperking snapt dit natuurlijk niet” “je pakt alles veel te zwaar op” “je moet eens een psycholoog bezoeken” “wat doe je weer moeilijk” “zal ik je jobcoach eens even bellen en haar de waarheid vertellen over t feit dat jij zo met mij omgaat” (hier bedoelt ie dan mee dat mijn vriend bijv niet met zn ogen mag rollen als zn baas em weer eens nagegild)

Deze “baas” lijdt aan ADHD en gebruikt drugs. Maar t gekke is dat de ADHD overduidelijk is maar in zijn ogen mankeert hij niks. Hij praat alleen tegen mijn vriend over zn drugsspelletjes maar of dit een soort sensatiemethode is en hij in zijn eigen leugens geloofd is niet duidelijk. Wel zijn de feiten dat deze man altijd grote ogen heeft, heel vaak even “weg moet” om t half uur op de wc zit en door mijn vriend n x met een soort van witte neus gespot is. En daarnaast nog alle verhalen van zn drugstrips dat weekend.

Deze man liegt en bedriegd om zn zin te krijgen, maar kan dingen zo geloofwaardig brengen dat je er akelig van word. En als t em te heet word de vermoorde onschuld spelen. Het ligt altijd aan n ander. De rest van de wereld is gek maar hij niet. Hij kan geen 5 sec zn mond houden (of stil zitten) en wil zich overal tussen mengen. Hij roddelt tegen zn personeel over anderen en is zo onprofessioneel. Flapt er alles uit wattie denkt en vaak zijn dit hele pijnlijke en harde woorden. Hangt gewoon de telefoon op middenin t gesprek, blaft zijn collega’s af waar de klanten bij staan en dit alles vind mijn vriend niet te geloven. Hij staat iedere dag weer perplex over hoe deze man met anderen omgaat.

Heeft deze gast bijv. net een collega de deur uit gewerkt dmv leugens, roept ie doodleuk tegen de overige: “ben maar niet bang voor je baan hoor, ik zal jullie nog niet zeggen wie de volgende is”
Ook weet mijn vriend 95% zeker dat hij oude voorraad van t werk verkoopt maar dit geld in zijn eigen zak steekt. Dit heeft hij mn vriend een keer in n cryptische opmerking verteld en toen mn vriend later vroeg of ie dat werkelijk heeft gedaan speelde die de vermoorde inschuld.

Deze man kickt op sensatie en discussie en zal winnen hoe dan ook. Het erge is dattie hier ook voor uitkomt. Hij kent geen gevoel van schaamte en empathie en de empathie die hij heeel af en toe geeft is een toneelstuk. (bijv. Collega heeft moeder verloren is t enige wat hij zegt “ahh wat erg ja” and that’s it)

Mn vriend zn collega’s houden hun mond stijf op elkaar, doen hun werk en gaan naar huis. Maar de drugs-verhalen horen zij niet, de ADHD vinden ze gewoon bij hem passen, de geheime zaakjes die in dit bedrijf gaande zijn willen zij zich niet in mengen, ze vinden t schijnbaar doodnormaal dat ze worden afgeblaft (en dat gaat er op geloof me) door hun baas. Maar mijn vriend is de enige die deze drugspraat te horen krijgt. Hij spant iedereen voor zn karretje door vriendelijke woordjes zoals “ahhh je wast wel even mn auto he dan haal ik dalijk voor jou wat lekkers te drinken” maar vergeet dit dan “per ongeluk” te halen.

Ook dreigt hij mijn vriend zn functie aan te passen als mijn vriend nog 1x wegloopt in t gesprek. Hij wil dat mn vriend blijft staan en zich compleet de grond in laten boren door hem maar ik heb mn vriend gezegd hem voortaan te negeren en weg te lopen en dit leert mn vriend nu te doen maar deze beste man kookt hiervan. Negeren is iets wat ie absoluut niet tolereert en ik snap ook wel waarom want dan is de mogelijkheid tot discussie weg. Want 9 van de 10x wint hij deze discussie van mijn vriend.

Dit heeft grote impact op ons leven en iedere dag weer hebben wij t over deze man. Deze man denkt verheven te zijn boven de wet, komt vaak te laat of gewoon niet, er mag niet gerookt worden maar hij rookt gewoon binnen (binnen in een garage roken is levensgevaarlijk) hij mag de werkbus mee nemen naar huis, hij schept op over hoe hard hij wel niet werkt maar soms heeft ie op t einde van de dag nog niks uitgevoerd als spelletjes op zn pc. Maar dit “groomen” is de laatste tijd heel erg. Hij verteld (onzin)drama-verhalen in vertrouwen aan mn vriend. Mn vriend vind dit dan heel erg voor hem en leeft met hem mee en geeft hem advies. Zn baas zegt dan: “jij bent de enige die me begrijpt, je bent zo rustig, we kunnen t goed met elkaar vinden he” om hem vervolgens een aantal dagen later compleet de grond in te boren.

Ik noem deze man de duivel… Maar misschien ligt t aan mij? Ik zit eraan te denken de raad van gelijke rechten in te schakelen en juridische hulp. Is dit slim?

Reply
    Ab - april 27, 2014

    Iphone in je borstzak doen. Zet de dictafoon aan of de camera aan. Als je genoeg materiaal hebt leg je het voor zijn neus neer en zegt dat ie zijn bek dicht moet houden of dat je zijn fantasiewereldje compleet naar de klote gaat helpen. Dat is hun grootste angst en daarmee pak je hem. Wees niet bang voor zo een eikel. Ze staan al heel erg wankel en met het minste geringste vallen ze om.

    Reply
      Ixie - september 9, 2014

      Dit zou ik zo niet doe en al helemaal niet zonder getuigen deze ‘baas’ confronteren met zichzelf

      Reply
        ik - oktober 21, 2014

        Hoi. Ik ben zelf een narcist en zou je het advies geven om het eerst eens rustig met hem te bespreken, vaak bedoelen we het niet eens zo slecht als het er uitkomt. (Een narcist voelt geen dingen aan. En snapt stille hints vaak niet of verkeerd.) Als hij hier kan toegeven dat die fout is kun je samen met hem aan de slag. Herinneringen zijn hier de sleutel. Maak bevoordeeld de afspraak om dit wekelijks (later als het er een beetje inzit) maandelijks te bespreken. -anders zal hij terug vallen in zijn oude gedrag. Als hij ontkent is kijharde confrontatie de enige manier om hem open te breken. Dit kun je idd doen met camera of geluidsopnamen. Maar bedenk je wel dat een narcist hier verbaal (sommige narcisten zelf fysieke) heel agressief kunnen reageren. Dus pas hier mee op. Voor je het weet heeft je vriend anders geen werkplek meer. En dat wil je toch voorkomen. Ps. daarbij kan ik als narcist jullie vertellen dat we wel degelijk gevoelens hebben. En van mensen kunnen houden. Het kan ons dan ook heel erg dwars zitten als deze mensen zich niet goed voelen.en er alles aan willen doen.om dit beter te make.(zo heb ik op dit moment een conflict in mijn relatie veroorzaakt door/met mijn narcisme) ik wil graag dat zij zich goed voelt en heb hier dan ook alles voor over. Maar toch zal zij me regelmatig moeten herinneringen aan de dingen die ik als narcist doe. Anders zal ik weer terugvallen in mijn oude gedrag ben ik bang.

        En dat is iemand waar voor je graag wil veranderen en ik denk niet dat dat in dit geval hetzelfde zal zijn. Ik denk niet dat je deze strijd gaat winnen Door de gesprekken. Of je moet de narcist weg zien te krijgen bij de garage of je vriend moet een ander plekje zoeken. Want hij zal dit Veel verder drijven als dat jullie bereid zijn hiervoor te gaan.

        Of optie 2 laat hem beter bevriend worden. Dan zal hij je vriend voortrekken en is iemand anders de lul. (Maar dan zal hij nog steeds narcist zijn en hier naar handelen maar iig niet meer met opzet je vriend slecht behandelen. en na duidelijk vragen zal j
        hij ook nog een aantal van zijn narcistiese trekken proberen te verbergen.

        Als laatste zou ik je de tip willen geven om het eerst heel rustig en vriendelijk aan te geven. (Daarmee bedoel ik vooral niet aanvallend overkomen) Zodat hij niet in de verdediging schiet. Maar probeert mee te denken. Als dit niet werkt kun je altijd nog anders. Bij mij zou je zo het meest kans maken om je doel te bereiken

        Reply
nancy - januari 15, 2014

Ik vraag me af of ik met een narcist te maken heb , ik ben 2.5 jaar geleden een relatie begonnen met iemand ,hij was (en is nog tegen vreemden) zeer charmant , ziet er goed uit, komt heel zelfzeker over , was heel lief , heel behulpzaam en beschermend , …..dat heeft wel even geduurd , ik ben dan ook naar zijn streek komen wonen met mijn kinderen (behalve de oudste , die woont samen met haar vriend ), ik heb mijn job opgezegd voor hem , en ik ken hier niemand , maar dat is waarschijnlijk wat hij wil , ……hij vraagt geregeld aan mij geld, hij heeft een hoop schulden, hij liegt constant, over de kleinste dingen, hij beloofd vanalles maar doet nooit iets wat hij beloofd, is heel bezitterig , en jaloers . In de loop van het jaar dat we nu samen wonen is hij al 9 keer terug naar zijn moeder gegaan, en liet hij ons achter ,hij had ook een alcoholverslaving en daar heeft hij zich voor laten opnemen , hij is nu 6 weken in de instelling voor afhankelijkheid , hij zei nog : 2014 wordt ons jaar , nu …….dat denk ik niet , vorige week zei hij me dat ik de grootste slons ben die er rond loopt en dat hij dat met de paychiater besproken heeft , dat ik niet kan praten met mijn dochter terwijl hij tot haar kon doordringen , maar ja nu hij er niet is , haar situatie verslechterd ( zij heeft tekenen van borderline en we hebben volgende week een intake-gesprek), en dat hij nu langer in de instelling gaat blijven omdat hij mijn negativiteit niet meer aankan , ……….ik weet het niet goed wat ik hier mee moet , hij heeft ook enorm grootheidswaanzin, alles wat hij zegt en doet en denkt is goed , een ander is niets , of kan niets , alhoewel ik hier veel lees dat er andere relaties in het spel zijn heb ik dat tot nu toe nog niet ondervonden , als hij over dingen vertelt weent hij ook vlug, dus is hij wel gevoelig , of zou dit ook toneel zijn, want soms heb ik de indruk dat hij kan wenen wanneer hij maar wil, het erge is dat hij mijn kinderen volledig in de greep heeft , ze zijn verzot op hem , tegen hen is hij ook altijd heel lief en houd hij volgens mij de schijn op omdat hij weet dat mijn kinderen voor mij belangrijk zijn, en dat ik voor mijn kinderen door een vuur loop, nu krijg ik de indruk dat hij hen gebruikt om mij bij hem te houden, hij heeft sinds dit weekend gevraagd om hem met rut te laten want ik weet niets van hem en ik haal hem naar bebeden met mijn negativiteit , ik laat hem ook met rust , en eigenlijk overweeg ik om terug naar mijn geboortestreek te gaan en helemaal geen contact meer te hebben met hem, alleen ik moet ook met de scholen rekening houden . Ik zou graag jullie reacties weten of ik gelijk heb met wat ik denk of is dit te overroepen, een objectieve mening kan nooit kwaad , groetjes

Reply
    admin - januari 17, 2014

    Beste Nancy,

    zo te horen zit je in een zeer ongezonde relatie. En ondanks dat je kinderen verzot op hem zijn is het niet goed dat zij ook in deze relatie getroffen (gaan) worden. Natuurlijk kan ik en de anderen hier op deze site geen beslissingen voor jou nemen maar ik denk dat jij en je kinderen beter af zijn in een gezonde en respectvolle omgeving. Je kinderen zullen het in het begin misschien niet begrijpen maar je moet ze duidelijk maken dat deze man jouw leven negatief beïnvloed. Uiteindelijk zullen ze voor jou, hun moeder, kiezen boven deze man. Hij manipuleert nu alleen jou (en palmt je kinderen in), maar misschien worden je kinderen er ook een keer de dupe van als jij laat merken dat je boven hem staat. Dan kun je beter niet meer bij hem in de buurt zijn.

    Ik zeg, kies voor jezelf en je eigen geluk en dat van je kinderen. Uiteindelijk zullen jullie hier allemaal sterker uit komen.

    Reply
      nancy - januari 17, 2014

      Dank je wel voor de reactie , ik heb ondertussen ook contact opgenomen met zijn psychiater waar hij bij in behandeling is voor afhankelijkheid , ze heeft mijn verhaal aanhoort maar kon me niet veel zeggen vermits hij daar op de dienst heeft gezegd dat de relatie gedaan is , hij hangt daar dus blijkbaar het slachtoffer uit , het was niet mijn bedoeling om hem slecht te maken of zo, maar het is meer omwille van mijn beroepsmisvorming denk ik .Ze zijn nu op de hoogte van wat ik hen verteld heb van mijn ervaringen met hem , wat ze er wel of niet mee doen , daar kiezen ze dan zelf voor, ik heb mijn plicht gedaan , ik sta ervan versteld dat ik dit allemaal niet vroeger door had , ik werk al 28 jaar in de geriatrie en palliatieve , en dit had ik dus niet door . Nu ik weet wat er allemaal aan de hand is , laat ik hem met rust , als hij contact zoekt behandel ik hem met fluwele handschoentjes omdat ik nog duizenden euro s van hem moet , ik heb examen gedaan voor apotheek-assistent en als ik geslaagd ben doe ik mijn volledig jaar nog hier , en dan ga ik terug naar mijn geboortestreek, waar ik dan hopelijk een nieuwe en betere toekomst kan opbouwen met mijn kinderen, dank je wel, ik heb al heel veel aan dit forum en deze site gehad , en als ik het moeilijk heb , lees ik de site door en overtuig ik mezelf dat dit niet goed is , het is een soort verwerkingsproces en bij mij helpt het beetje bij beetje , want hoe erg iemand ook tegen je doet, het is altijd moeilijk om een geliefde los te laten, en door dit te lezen sterkt me dat op moeilijke momenten , dank je wel

      Reply
    monique - april 13, 2014

    Hoi Nancy,
    Zo herkenbaar.Ken mijn vriend nu bijna 3 jaar en begin hem ook door te hebben hoe hij is.Mijn kinderen vertellen bijna niks meer tegen me.Hij zegt laat je moeder maar met rust dus gaan ze naar hem.Soms heb ik het idee dat hij ze uithoort en dingen verdraait naar mij toe met de reactie dat ik de kinderen uithoor en dat ik hem niet vertrouw. Was vroeger zo zelfstandig had werk maar sinds dat ik met hem samenwoon werk ik niet meer.Hij heeft ook 2 kinderen dus excuus is met 4 kun je niet werken en wil liever dat ik thuis blijf.Heb soms huilbuien en voel me gewoon aan de kant gezet en geeft me het gevoel dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg aanpast zegt hij.Het ergste is toch wel dat hij op een avond samen met een vriend van mij die hij dronken heeft gemaakt heeft proberen uit te horen over mij omdat hij zo achterdochtig is dat hij dacht dat ik vreemd ging.Weet soms niet meer wat het beste is omdat hij dan weer aardig is en de week erachter zo boos.Ik kan het soms echt niet meer volgen en geeft soms uitspraken dat ik denk waar slaat dit op.Groetjes Monique

    Reply
    sanne - april 26, 2014

    Dag Nancy,
    Mij lijkt dat teruggaan naar je geboortestreek een goede optie is. Van deze relatie wordt je niet gelukkig.
    Veel sterkte met alles.
    Sanne

    Reply
    PEE - november 2, 2014

    Met iemand die narcist is kan je niet leven.Eerst ben je alles en dan ineens na maanden niet meer.Toen mijn vriend voor het eerst bij mij kwam zei hij”je weet nog niet half hoe ik werkelijk ben,maar daar kom je nog wel achter”.Nou daar ben ik ook achter gekomen. Hij had het altijd over andere vrouwen en dat je naast je relatie ook wel vreemd mocht gaan.Heeft me bedondert met enkele andere vrouwen en is eens een keer ergens naartoe gegaan wat ik volgens hem niet mocht weten.Ik ben er ook nooit achter gekomen waar hij geweest is.OOk vertelde hij me dat hij weleens in een sexclub gewerkt had voor klusjes.En dan weer zei hij dat je er zo goed van kon leren.Hij is onbetrouwbaar en vernederd je plus dat hij je steeds meer van zich af hield,door minder te komen en niet meer te willen bellen etc.Stuurde een van de vrouwen met sms jes op mij af om mij jaloers te maken,door haar te laten zeggen dat ze bij hem wilde komen en ze vroeg mij om zijn telefoon nr.Wat ik niet gegeven heb. Plus dat je in zijn ogen niet deugde en altijd negatief was over alles. Mijn raad aan een ieder die dit mee maakt of mee gemaakt heeft. Ga zo snel mogelijk weg bij zo iemand.IK ben 4,5 mnd bij hem gebleven in een LAT relatie.4 mnd te lang. EErst beloven ze je van alles en daarna ben je niets meer en geven ze je de negeer straf.Dit is heel erg,want je weet niet meer waar je aan toe bent en als je van zo iemand houd doet dit ongelooflijk veel pijn,wat de narcist niets doet. Hij zal zeggen dat je de schuld bij jezelf moet zoeken.

    Reply
      mariet - februari 15, 2015

      Hoi….bij mij is het zelfs zo erg dat ik zo stom was om alles op te geven wat ik had; mijn huwelijk, huis verkocht. Want ik werd stapelverliefd op p. En hij op mij. Hij ging weg bij zijn vrouw en zou mij de rest van mijn leven gelukkig maken. We hadden het ook heerlijk samen. Ik was zijn droomvrouw…de vrouw die hij altijd al zocht. Ik ben maanden bezig geweest om mijn gezin los te laten tot p zijn frustratie. Daar had hij het extreem moeilijk mee. Hij dreigde ook geregeld door bijv te zeggen dat hij seks zou gaan hebben met andere vrouwen. In ieder geval ging ik uiteindelijk toch voor hem. vlak na de overdracht van mijn huis zei hij opeens: ‘ik kan toch niet voor je gaan’. Mijn wereld stortte in. maar hij kon toch niet loskomen en we zijn nog een latrelatie aangegaan. Na een poos bleek dat hij al weken aan het daten was. Ik kreeg na verloop van tijd te horen ‘ik ga niet oud met je worden kaar met iemand anders…ik heb al een leuke vrouw ontmoet’. Hij is nu aan zijn derde in twee maanden tijd bezig. En mij probeert hij in zijn macht te houden door bijv. Te mailen dat mijn nieuwe vriend er een ander op nahoudt..te zeggen dat hij fysiek en mentaal niet los is etc. ik ben een aantal jaren met hem geweest en ben in die periode uitgemaakt voor hoer, blubberbuik (ik hwb maat 36) etc. Die man is een regelrechte drama.

      Reply
      Wilma - januari 30, 2017

      Hoe bekend komt mij dit allemaal voor ik had een relastie met de weduwnaar van mIjn .vriendin, dus kende hem al een aantal jaren, de eerste 3 maanden ging het goed en daarna begon de ellende.beloftes en afspraken werden niet nagekomen en ik was 33 kilo afgevallen. En maar zeggen ik hou van je.dan zouden we op vakantie gaan een paar dagen maar zie later op fb dat hij in Barcelona zit met zijn stiefdochter en gezin iedere dezelfde kutsmoesjes en dan afbellen.op een gegeven moment mocht ik niet meer bellen en smsen en ben zelfs verhuisd omdat het zgn beter zou gaan niets van dat alles het werd alleen maar slechter. Leugens en bedrog en als ik hem daarmee confronteerde maakte hij zijn eigen verhaal ervan. Kortom toen het hem te heet onder de schoenen werd heeft hij mij zonder een woord laten stikken. Ik voel me inderdaad misbruikt in alle opzichten en dat ik het waarom ook niet weet en daar ook nooit achter zal komen .hij deed alles over de rug van zijn stiefkimderen

      Reply
Pietje - december 29, 2013

Ook hier weer een gelijksoortig verhaal. 25 jaar samen geweest, 4 kinderen en gelukkig eruit gestapt 12 jaar geleden. Heb ik een nieuwe man? Nee helaas moet ik toegeven dat ondanks de vele jaren therapie, ik eigenlijk geen enkele man nog vertrouw.
Ik ben zo belazerd al die jaren, had het vertrouwen in mezelf verloren en ook mijn kinderen zijn het slachtoffer geworden van deze man. Hebben ook geen contact meer met hun vader. Ik was zijn 4e echtgenote, waar ik uiteraard later (te laat) pas achter kwam, hij had al 5 kinderen. Hij heeft een nieuwe vrouw en heeft hiervoor weer een gezin kapot gemaakt. In de laatste jaren met mij heeft hij zich ontwikkeld als “spiritueel genezer” en heeft vele vrouwelijke slachtoffers gemaakt. Hij rijdt nu rond in een camper en dat is een voordeel, want vrouwen misbruiken zal nu minder makkelijk zijn. Leeft een half jaar in NL en het andere half jaar in Spanje en Marokko. Mocht je hem ooit tegenkomen geloof hem maar niet, al die praktijken van hem zijn ter meerdere glorie van zichzelf. Hij zal je altijd aanraden je moeder, vader of je man te verlaten, volg je zijn advies niet op of heb je kritiek dan word je op zijn minst op FB pagina geblokt. Dus wees gewaarschuwd.

Reply
Tekenen van Emotioneel Misbruik | Narcistische Persoonlijkheidsstoornis - november 22, 2013

[…] Veel mensen die in een relatie zitten met een narcist weten niet beter meer. Ze gaan er naar leven om de narcist tevreden te houden. Hier komt vaak emotioneel misbruik bij kijken. Stel uzelf de vragen hierboven. Kon u op veel vragen bevestigend antwoorden, dan bent u vrijwel zeker slachtoffer van emotioneel misbruik. En dat is niet normaal en niet gezond voor u als persoon! […]

Reply
Co van Gameren - oktober 16, 2013

Komt narcisme alleen bij mannen voor?

Reply
    Cover2covers - november 1, 2013

    Nee, ook bij vrouwen maar meer bij mannen.

    Reply
      Jan - september 7, 2015

      Er is niet zeker of er meer mannen deze narcistische trekken hebben.
      Mannen in een relatie met een narcistische vrouw zullen er niet snel voor uit komen en zich schamen en de omgeving denkt dat dat hij een watje is.
      Dus de conclusie is niet dat er mee mannelijke narcissen zijn dan vrouwen.
      Daarbij is het ook nog dat misschien meer verborgen vrouwelijke narcissen zijn dan mannelijke.
      Dus heren laat maar eens van je horen !!!!!!!

      Reply
marjo - september 14, 2013

ook ik had een relatie met een narcist hij heeft me net gedumpt dit nieuws is vers van de pers het dringt nog niet echt tot me door wat er is gebeurd ik ben getrouwd maar jammer genoeg zo dom geweest om voor de charmes van die man te vallen ik heb hem ontmoet in het verzorgingstehuis van mijn moeder zijn vrouw ligt hier al 12 jaar in een soort van coma en langzamerhand groei je naar elkaar toe en in het begin ging het nog goed maar later begon hij met te controleren, te treiteren en als ik hem confronteerde met de leugens die hij vertelde zag ik het verkeerd en hing hij rare verhalen op, seks met hem was ook niet mogelijk steeds rare uitvluchten en smoesjes zoals het is niet het belangrijkste in een relatie, en nu was hij zo woest omdat ik hem weer maar eens confronteerde met n leugentje dat hij me heeft gedumpt, ik ben blij dat ik ervan af ben alleen jammer voor het volgende slachtoffer want dat zal hij al wel weer op het oog hebben of nu gezellig mee op de bank zitten en allerlei leugentjes over mij vertellen en me zwart maken. maar in tegenstelling tot pennie en alle andere zal hij mij wel met rust laten.

Reply
Sara - september 11, 2013

Ik herken al deze kenmerken in mijn vriend, waar ik nu een jaar aan/uit mee ga. Nu weet ik niet zo goed wat ik moet doen na het lezen van ervaren narcistische partners. Onlangs voor hem naar Australie verhuist maar erg bang dat het uiteindelijk vreselijk eindigt. Op het moment val ik nog steeds voor hem..

Reply
    Angel - juli 26, 2016

    Ik heb een vraag of ik met een narcist heb te maken.
    Sinds enkele maanden heb ik een leuke jongen leren kennen, echt helemaal mijn type, knap, groot, stoer beetje bad guy. En daarbij kan ik ook heel goed met hem praten. Oorspronkelijk komt hij uit Hawaii en is hier terecht gekomen omdat zijn vrouw en zoontje zijn omgekomen bij een auto ongeluk…dus hij wilde weg uit Hawaii. Hij is mma vechter illegaal dus hij verdient veel geld schept hier soms over op. Hij gaf aan dat hij me alles kon geven, financieel zou ik niks te kort komen en hij wilde wel snel trouwen en kinderen krijgen. Hij wilde dat ik van hem was. Hij appte me dag en nacht vaak uren aan de telefoon ook s’nachts. Eerst dacht ik wat leuk die aandacht, denk nu achteraf dat het controle van hem was. De eerste keer dat hij kwaad was, sloeg nergens op. Hij had mij twee ochtenden achter elkaar geappt..zo moest ik hem niet behandelen en moest ik hem helemaal overhalen om t weer goed te maken.
    Die periode vond ik een nieuwe baan, hij wilde absoluut niet dat ik ging werken, dat tastte hem aan als zijn vrouw ging werken. Hij zegt altijd dat hij het me gunt als ik met vriendinnen ga stappen, maar wel paar uur later appt hij me of er mooie mannen zijn en of hij mij kan bellen. Een keertje dat ik even de stad in ging en vroeg thuis kwam appte hij mij of hij kon bellen ik antwoordde niet meteen en blokte hij mij…hij was zo kwaad geworden hij dacht dat er een andere man op de bank zat. Heel gesprek gehad hij kon me niet vertouwen en hij geloofde niet dat hij de enige was blablabla.
    Toen dacht ik wel dit is niet normaal en niet leuk meer. En ook precies willen weten of ik nog contact heb met exen hoe de seks was etc..steeds opnieuw vraagt hij weer. En merk steeds meer dat hij liegt hij zegt dan dat hij naar een beurs of concert gaat, dan google ik dat en kan ik er niks over vinden. Gebeurtenissen van hem veranderen steeds. Als ik hem erop aanspreek dan negeert hij mij dagen of hij valt me aan. Terwijl ik hem niet direct beschuldig. Hij is erg dominant betreft seks en fantasieen die over me grens gaan maar hij heeft zo op me ingepraat dat ik daar nu toch voor open sta.
    Het laatste is hij wil dat ik met hem mee naar Hawaii ga voorgoed het liefst binnen drie maanden, zijn ouders hebben daar hotel hij wil dat overnemen…eerst kon hij daar niet wonen meer maar nu ineens wel. Hij zit nu in Hawaii en het tijdsverschil is 12 uur. Dus als hier 20:00 uur avond is is t daar 20:00 uur middag. Hij beweert dat er 8 uur verschil tussen zit. Dit klopt niet.
    En hij heeft zoveel moeite met vertouwen dat hij verhalen vertelt dat een vriendin van een vriend vreemd ging en zij belande in de Ardennen. En als hij ooit achter komt dat ik vreemd ga zal dat de eerste keer zijn dat hij een vrouw slaat. Hij vind het leuk dat ik een sterke vrouw ben maar owee als ik hem tegenspreek. Paar dgn geleden een streep onder gezet
    Groetjes

    Reply
pennie 57 - augustus 31, 2013

zo ongelooflijk herkenbaar idd. net een relatie verbroken met een narcist, van af en aan 20 jaar, hij zocht mij steeds weer op als hij niemand anders had en zich alleen voelde dan weer voor een half jaar, dan weer 7 maanden, 1x samengewoond voor 3 maanden, na tien jaar het contact verbroken te hebben ineens aan de telefoon, daarna 1,5 jaar, en na een jaar weer contact toen weer 1,5 jaar, hij zocht mij steeds weer op en dat gaf mij weer hoop @ ik hield nog steeds van hem!! na al die jaren en het patroon was steeds hetzelfde, steeds als ik voor mijzelf opkwam of ergens boos over was of gewoon een andere mening had, of kritiek uitte kreeg ik de…”stille behandeling”… en bleef ik met veel vragen en een schuldgevoel achter.
de kenmerken zijn voor mij een Eye Opener gebleken ineens kwam ik tot het besef dat het allemaal om hem draait, ik voelde me vaak minderwaardig ging aan mijzelf twijfelen. niet in het begin hoor dan zette hij me op een voetstuk en was alles leuk aan mij maar in de loop van de tijd werd dat steeds minder en werden de gevoelens anders, hij manipuleerde, ik mocht niet meer over het verleden praten/ zeggen dat was afgesloten, hij gaf vreselijk af op al zijn exen die deugden allemaal niet! hijzelf trof geen blaam. Hij was dwingend vooral op seksueel vlak, en vond zichzelf erg belangrijk/ geweldig charmant en knap & uniek en onvoorspelbaar zei het ook vaak, ik zit vol verrassingen!! Hij negeerde me vaak vooral in gezelschap, stelde me dan ook niet voor. ik werd steeds onrustiger, en voelde me vaak schuldig,belde dan weer op en zei Sorry en dan gaf hij aan dat hij alles altijd goed bedoelde. Nu weet ik beter, de knop ging om toen ik laatst in het ziekenhuis belandde best met iets ernstigs en hem niet te pakken kreeg hij drukte me weg, s’avonds belde ik, hij had geen tijd zou wel op zijn gemakkie terugbellen, hij was in gesprek met zoon terwijl hij aan mij hoorde dat het ernstig was, nou ja ik werd natuurlijk wel een beetje boos, vanaf dat moment kreeg ik vervolgens weer de “stille behandeling” het interesseerde hem werkelijk niet ook de volgende dag heeft hij niet geïnformeerd hoe het met me was, Hij nam de telefoon niet aan! Nu twee maanden later waarin ik niets meer van hem gehoord heb, en wetende wat ik nu weet ben ik mijn spulletjes wezen halen dat ging niet zonder slag of stoot, al mijn woede kwam eruit van al die jaren dat ik alleen heb gegeven… Het was niet fraai. Ik wilde wel rustig blijven maar is me niet geheel gelukt helaas.
En nu word ik benaderd met woedende sms’jes waarin hij veel bedreigingen uit en laat hij niet los. In het begin heb ik gereageerd toen zijn eigen sms’je teruggestuurd en daarna genegeerd en dat helpt. Hoop nu dat hij me voorgoed met rust laat, dan kan ik terug naar wie ik ooit was valt niet mee heb nog veel verdriet en voel me soms heel depressief maar ik weet zeker ik veer terug.Nu nog de verwerking van alles dat heeft tijd nodig.
Pennie

Reply
Mw .C. Lainsamputty - augustus 5, 2013

Het is zo herkenbaar wat ik lees over narcisme.
Ben 21 jaar getrouwd geweest, was een zorgzame en lieve vrouw voor hem.Ik werkte buiten de deur en thuis wist ik mij taken als vrouw. Stond er altijd alleen voor, hij was na een werkdag altijd moe.En elke weekend had hij recht om uit te slapen tot 12.30u, de kinderen mochten geen lawaai maken van hem.Ik heb te veel gegeven,en dacht hier goed mee te doen. Je gaat steeds meer je grenzen verleggen, in de hoop dat het beter wordt tussen beiden, helaas.Na 21 jaar wilde hij scheiden, ging 2x vreemd met collega.Er werd enorm gelogen, en bedrogen.Naar de kinderen toe, zette hij mij in het zwarte daglicht.Ik heb maanden lang in zo gigantisch stress geleefd, kon niet eten/slapen/moe, heb een hartinfarct gekregen op 46 jarige leeftijd.Werd op genomen in ZH, nooit kwam hij mij opzoeken,geen kaartje sturen. Hij ging met z’n minnares op vakantie, toen ik in het ZH lag.Zoon suïdaal, heeft mij helemaal gepasseerd met het regelen v/d begrafenis, zo onmenselijk! Ik heb tegen mij zelf gezegt, nooit meer een man, nu ben ik zo ver dat ik het aan durf ( jaren verder ) Door toeval ben ik er achter gekomen dat m’n ex narcistisch was, heb mij wel afgevraagd waarom ging dit huwelijk zo moeizaam, ik kon nooit goed doen! Ik heb dit verwerkt, zocht hulp bij een psychotherapeute.Nooit meer NPS, het heeft m’n kop gekost!

Reply
Patricia - juli 30, 2013

Na een 20 jaar huwelijk met een narcist kreeg ik weer een relatie met een dergelijke persoonlijkheid. Deze relatie heeft ruim 10 jaar geduurd. De laaste 2 jaar ben ik veel ziek en kom er maar niet bovenop. Zelfs op geestelijke vlak blijf ik mij leeg en moe voelen. Deze relatie heeft zoveel gevergd dat ik het niet meer kan opbrengen om mijn leven weer op de rails te krijgen.

Momenteel loop ik zelfs in de ziektewet. Wil er uit maar krijg door mijn huisarts en arboarts geen groen licht om geheel aan het werk te gaan. Ik,lees jullie site over narcisme en herken alles hierin wat ik mee gemaakt heb.

Waar en hoe vind ik hulp om mijn oude energie en kracht en zeker mijn spontaniteit terug te vinden? Waarom overkomt mij dit nu twee keer? En waarom kunnen deze mannen mij niet loslaten?

Graag advies,

Patricia
Le

Reply
    Sue - november 20, 2013

    Lieve Patricia, ik ben op dit moment erg moe en nu om half5 ’s nachts nog wakker omdat het mij niet loslaat mijn ervaringen met narcistische mensen en familie.Dus waarschijnlijk wordt dit een kort berichtje;wilde toch wat schrijven want het raakt mij zo als ik andere slachtoffers hun verhaal lees. Ik had je graag mijn e-mailadres hier willen geven, maar volgens mij komt het dan openbaar op de site te staan en dat staat me n beetje tegen. Zou je graag willen steunen of heo zeg je dat of mijn ervaring met je wisselen en wie weet haal je er wat uit en evt andersom. En ik kan wel 1 ding zeggen wat mss helpt: voor mij heeft het geholpen dat ik mij ben gaan afvragen: waarom kan IK DIE MANNEN niet loslaten en waarom kom ik weer bij eenzelfde man terecht en waarom denk ik dat dat liefde is? Mijn antwoord lag bij mijn moeder en mijn opvoeding en verleden: daardoor kreeg ik een sterk gevoel wat ik vertaalde als ‘verliefdheid/houden van’, maar wat ik nu vertaal als vertrouwdheid/wat ik gewend was. Daardoor duurde het heel lang voordat ik in de gaten kreeg dat het niet klopte.En zoals ik mijn moeder ook nog behaagde zoals je dat doet bij een narcist, daardoor was het voor mij mn norm en werd ik door iemand anders na mijn moeder bevestigd dat ik echt een probleem zou hebben en een slecht mens zou zijn. Zie je wel een vreemde die mijn moeder niet kent zegt het ook en hierna weer 1. Zo ben ik zo onzeker geworden en heeft het lang geduurd voor ik langzamerhand voor mezelf begon te leven en ben ik nu nog ah ontdekken zwaar met slag en stoot wie ik zelf ben en hoe ik mn grenzen aangeef in een normale geweldloze communicatie die ik niet om mij heen heb gehad. Met mensen om mij heen nu die het goed bedoelen is het nog steeds eng en moeilijk niet te schrikken van dingen die nu goed zijn, maar toen gebruikt werden in manipulatie. Ben echt ah desintegreren en het is zo mogelijk: ik gun je jezelf te zijn en hoop dat je met mensen gaat praten hierover. Waarschijnlijk ben je geisoleerd geraakt en dat is alleen omdat als je tegen 1 ‘normaal’ mens vertelt hierover ga je je ineens normaal voelen ipv slecht en gestoord zoals je je moet voelen van een narcist.

    Ik heb een Wajong en ben mn leven ah opbouwen voor mezelf en heb dr best moeite mee, want ik werd geleefd. Ik hoop dat je je een beetje gesteund voelt al is het kort, wens je kei fijne gevoelens en zo erg succes: geloof in jezelf!

    heel veel liefs Sue

    Reply
    tilly - juni 27, 2014

    hi patricia .hoe gaat het nu met je ?? je bent tog niet terug bij de narcist?

    Reply
      petra - maart 9, 2015

      Ook ik heb een relatie met een narcist.Ben nu 24 jaar getrouwd en heb een dochter van inmiddels 22 jaar en een tweeling van 19 jaar.Ook mij man verheerlijkt zich zelf en vindt dat hij het enorm getroffen heeft met zich zelf.Empathie is een vreemd woord.Voortdurend kritiek op mij,niets was er goed….als ik thuis kwam van mijn werk,stond ie in de deuropening al te schreeuwen waar de shoarma broodjes waren.Hij heeft een weinig tot geen sociaal leven en eist van mij dat ik dat ook opgeef. Iets ondernemen wil hij alleen met mij..claimt mij en wil mij volledig opeisen.Vraagt veel aandacht en bevestiging hoe goed hij het allemaal doet.Mij minachten en vernedering is de normaalste zaak.Ben eens een keer met de fiets gevallen…was bont en blauw en had best pijn…dan krijg ik vervolgens te horen dat ik een stomme trut ben en moet uitkijken en meneer gaat vervolgens een spelletje op de computer doen.Ook is het de normaalste zaak om mij af te vallen in gezelschap…om vervolgens vol triomf rond te kijken..kijk eens hoe goed ik ben en wat ik allemaal durf.Grote sommen geld zijn weg gesluisd naar een privé rekening…en als ik daarna vraag krijg ik te horen dat hij niet met mij hoeft te communiceren.Tot 2 jaar geleden voor de maat vol was.Hij zei tegen onze zoon dat hij een hekel aan hem had.Vond dit ook normaal,want hij mag zeggen wat hij wil.Ik heb eerst de kinderen gevraagd wat ze van het gedrag van hun vader vonden.Onafhankelijk van elkaar zeiden ze precies hetzelfde. Daarop heb ik hem de keus gesteld,of je gaat nu hulp zoeken of ik stop ermee,maar meneer wou daar over nadenken.Dat heb ik dus geweigerd,er wordt nu een keus gemaakt.Hij heeft hulp gezocht en is 2 jaar in therapie geweest.Ik ben op het eind 2 keer mee geweest.En ineens had ik een probleem en had hulp nodig,volgens mijn man dan,volgens de therapeut niet.Hoe bizar.Het gaat nu redelijk tot goed.Hij doet zijn best,maar praten met elkaar blijft lastig,want een narcist kan niet tegen kritiek.Ik weet nu dat het niet aan mij ligt.Ik ga mijn eigen gang en doe leuken dingen zonder hem.Ik heb een leuke baan een eigen inkomen ,eigen auto,leuke kinderen en een leuk sociaal leven.En ja…daar kan een narcist niet zo goed mee omgaan.Maar hij weet dat het aan hem ligt .Als hij terug valt in zijn oude gedrag is ons huwelijk voorbij.Door zijn tiarnieke gedrag heeft hij mij tot een bepaalde hoogte weggejaagd.Het zal nooit meer zo worden als toen ik hem pas leerde kennen.En voor een leuk leven heb ik hem niet nodig en daar is hij zich van bewust en doet zijn best om zijn gedrag te verbeteren.

      Reply
        Mister1 - november 20, 2017

        Heel erg herkenbaar, ik heb sommige reacties gelezen op deze website. Ik ben een man 45 jaar met auditieve en lichamelijke beperking, hierin wil ik mijn eigen verhaal kwijt hebben. Volgens mijn broer, mijn schoonzuster en mijzelf heeft mijn tante, mijn vaste mantelzorgster, echt ernstige vorm van narcisme, vermoedelijk vanaf haar geboorte. In het verleden ging ze heel erg vaak met mijn moeder om, droegen allebei het zelfde kleren met elkaar, vaak gingen ze samen op vakantie. Nu leeft mijn moeder niet meer door haar kanker(eierstokkanker). Maar dan nam mijn tante de rol van mijn moeder over na een dag nadat mijn moeder overleden was. En hierin heeft ze enorm heel veel invloed op mij en mijn vader(hij merkt nu nog niks van), maar met mijn vader en mijn moeder had ze wel in het verleden ruzie mee gehad. Ik omschrijf haar gedrag als manipulerend en controlefreak. Terwijl verdraait ze ook altijd de woorden at er ook niet kloppen, zowel van alles wat bij mij gebeurt er van zoiets ze zei altijd: je hebt geen vrienden en gewone mensen willen jou echt niet als vrienden of helemaal geen relatie met jou hebben. Dan voelde ik me door haar echt gekleineerd zodat zij tegen mij zei. Ik heb altijd tegen haar gezegd: ik heb wel vrienden hoor en ik wil altijd een relatie met een valide vrouw, punt uit. Maar dat luisterde ze echt niet naar mijn mening, het deed alsof zij wel begreep. In ieder geval vindt zij haar mening echt belangrijker dan andere meningen van anderen, zo lijkt het wel te gaan. Mijn tante gaat heel vaak met mijn vader om, eten elke dag bij elkaar bij haar thuis en ook 3 keer samen op vakantie. Mijn tante heeft een groep mensen die zij geregeld vaak contacten mee heeft, heeft weinig vriendinnen(niet veel) en zij heeft 2 kinderen, een zoon en dochter. Met haar zoon en zijn gezin heeft zij wel contact, maar met haar schoondochter helemaal niet, want de vrouw van mijn neef mocht haar niet als schoonmoeder, kreeg ook met elkaar ruzie. Kijk, mijn tante maakt soms wel een ruzie met andere familieleden, legt duidelijk de schuld bij anderen wat zij zelf gedaan heeft. Liet hun als baksteen vallen. Van binnen is zij een heel moeilijke vrouw met vriendelijke toon, echter kent ze geen liefde van anderen. Zij doet alsof wel liefde voor anderen heeft, zoals voor iemand zorgen en verwent iemand ook wel eens. Echter heeft ze een pasklare mening voor iedereen wat hij of zij graag niet wil horen als leidraad van haar verborgen macht van haar zelf. Zelfs kan zij echt moeilijk met iemand omgaan als vriendschappelijk of zakelijk.

        Ze zit dan ook op de plaats van mijn moeder, is echt onvervangbaar. Ze zegt altijd, in overleg met mijn vader, wat ik moet doen, je moet afvallen want anders kom je nooit uit de rolstoel op haar moedertoon. En je woont alleen in je eigen woning en we willen dat je in het beste naar een woonvorm met beperkte mensen gaat wonen, met veel hulp. Ik heb haar vele keren uitgelegd dat ik het niet wil, want ik heb nu perfect voor elkaar dat ik nu in mijn eigen woning woon met hulp op afroep en thuiszorg. Maar daar luistert ze ook niet echt naar. Ze gaat andere tantes, ooms en anderen voor zich winnen om advies aan mij voor te leggen. Maar in optiek maakt zij misbruik van anderen om haar doel te verwezenlijken. En verder heeft ze vorig jaar het zelfde gedaan met de speciale bootreis voor gehandicapten en ik stemde er toen in, dat was ook mijn fout waar zij haar invloed heeft vergroot via mijn vader. Zij gebruikt mijn vader altijd om voor mij te zorgen… als belofte aan mijn overleden moeder.
        Ik heb sinds bijna 1 en half jaar een vriendin(gewone) en we zijn echt verliefd op elkaar en zij weet ook over mijn tante wat ik haar heb verteld. Ik ga definitief mijn woonplaats in de toekomst verlaten om met mijn vriendin ergens anders gaan wonen, ook om mijn tante die zo te veel invloed heeft op mijn leven door haar vele bemoeienis en controle van haar zelf.

        Mister1

        Reply
Leave a Reply: